menu

Nesmrtelnost - Milan Kundera (1990)

Alternatieve titels: Onsterfelijkheid | L'Immortalité

mijn stem
4,18 (19)
19 stemmen

Tsjechisch
Psychologisch

350 pagina's
Eerste druk: Gallimard, Parijs (Frankrijk)

Een aantal verhalen waarbij de onsterfelijkheid centraal staat. Kleine onsterfelijkheid, herinnerd worden door je naasten, of grote onsterfelijkheid, adoratie bij het grote publiek tot eeuwen na de eigenlijke dood. Goethe gaat voor de Grote Onsterfelijkheid, Agnes voor de kleine onsterfelijkheid. Maar op het einde van de rit blijkt dat de verschillen tussen beide protagonisten klein zijn.

zoeken in:
5,0
“Onsterfelijkheid” is mijn 2e van Kundera, ruim een jaar na “De ondraaglijke lichtheid van het bestaan” gelezen te hebben. Een fascinerend verhaal verdeeld in 7 delen. De delen staan niet apart, maar bieden de lezer steeds een verschillend perspectief op het eigenlijke verhaal. Kundera, de schrijver zelf, is vaak ook nadrukkelijk in zijn verhaal aanwezig, veranderlijk speelt hij dan weer een personage dan weer een commentator. Kundera maakt op een briljante manier gebruik van de geschiedenis en selecteert er fragmenten uit, laat historische bekendheden opdraven, past ze op een ingenieuze manier in. De ‘sterfelijke’ dus ‘menselijke’ personages (maar deze zijn natuurlijk in werkelijkheid ook bedenksels), staan tegenover de onsterfelijke (historische) doden, constant overlappen deze twee werelden elkaar: ze kijken naar elkaar. De reikwijdte van kundera’s fantasie is enorm en niemand hoeft er dan ook verbaasd over te zijn dat Goethe en Hemmingway elkaar ontmoeten in het hiernamaals. Deze en tal van andere rariteiten tillen het verhaal naar een nog hoger plan, brengen ons naar hoogtes en langs afgronden, maar benadrukken vooral hoe de personages (tijdsbeelden) zich verhouden tot elkaar. Het menselijke verhaal in de vorm van Agnes of Rubens (mijn favoriete personages), blijft even krachtig overeind, bij al dat gebulder van het bovenmenselijke, het onsterfelijke.

3,5
Het meest creatieve boek dat ik ken van Kundera en van uberhaupt schrijvers. Exemplarisch hoe Kundera in dit boek vertelt dat hij het boek zelf Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan wil noemen, erop aangesproken wordt dat dat boek al bestaat en dan aangeeft dat dat inderdaad zo is, zelfs van zijn hand is, maar dat hij die titel had moeten bewaren voor dit boek. Ook knap hoe het boek interessant blijft ondanks het zeer gefragmentariseerde karakter. Slechts deel zes vond ik ietwat minder onderhoudend (bij contrast dan wel te verstaan). Kundera blijft een geweldenaar. Lezen dit!

avatar van omsk
5,0
Kundera gebruikt zijn geijkte thema's: universele menselijke hartstochten, en hoe die zich ontwikkelen in verschillende politieke contexten en tijden. Maar hij gaat in deze roman schetsmatiger te werk: de lezer wordt betrokken in de creatie van het hoofdpersoon. Daarmee wordt het personage als een decorstuk opgevoerd, zoals de schrijver dat afwisselend ook met Goethe, met Hemingway en met zichzelf doet.

Het hoofdstukje waar ik het vaakst aan terugdenk is dat over imagologie. Onder dat kopje beweert Kundera dat de grote ideeën - Marxisme, socialisme, liberalisme - plaats hebben gemaakt voor hapklare leuzen beelden, en niets meer te maken hebben met een logisch systeem. Het woord imalogie komt na dit schijnbaar op zichzelf staande hoofdstuk niet meer in het boek voor, maar als iets uit de ontmoeting van Goethe en Hemingway blijkt is het dit: de mens en zijn ideeën zijn sterfelijkheid, zijn imago niet.

5,0
Net als Panomarix vind ik dit het meest creatieve en rijkste werk van de literaire grootmeester, en behoort het tot de meest inspirerende boeken die ik ooit gelezen heb...
De latere kleinere (Franse) romans (en essays) van Kundera worden hier naar mijn gevoel gewoon door overschaduwd...

avatar van Geerard
4,5
geplaatst:
In het hoofdstuk dat Panoramix hierboven aanhaalt schrijft Kundera dat de inhoud van zijn boek niet te vertellen is. "Jammer" schrijft zijn metgezel.
Niet jammer. Een voordeel. Deze tijd stort zich op alles wat er ooit geschreven is om het te bewerken voor films, televisieprogramma's of stripverhalen. Omdat het essentiële van een roman juist ligt in wat je niet anders kan zeggen dan door een roman, blijft in elke bewerking alleen het niet essentiële over. Elke idioot die vandaag de dag nog romans schrijft, moet ze zo schrijven dat ze nooit kunnen worden bewerkt, met andere woorden: dat ze niet kunnen worden naverteld.

Ik dacht hierbij aan het eerdere hoofdstuk over de imagologie (ook hierboven aangehaald door Omsk): een opeenvolging van suggestieve beelden en leuzen over de mens, menselijke relaties en de inrichting van de maatschappij. Ik vraag me af of Kundera deze gedachte bewust heeft toegepast in het hoofdstuk (en in vele anderen?) met de dialoog hierboven. Schrijven dat je boek nooit bewerkt kan worden wekt natuurlijk bij iemand de gedachte op dat alles te bewerken is om vervolgens daarvoor eigenhandig het bewijs te leveren (gemotiveerd door het beeld dat anderen hem zullen prijzen voor het 'ontkrachten' van Kundera met zijn eigen roman). Ik heb even Kundera's boekverfilmingen opgezocht maar tot op heden lijkt deze amusante gedachte niets meer dan alleen dat

Verder in het kort: dit is een heel goed boek dat ik veel te snel uitlees voor een roman die zoveel interessante ideeën bevat. En kort na mijn besluit om na Het Evangelie volgens Jezus Christus veel meer te gaan lezen van Jose Saramago, heeft dit boek precies hetzelfde voor me gedaan betreffende Milan Kundera.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:21 uur

geplaatst: vandaag om 22:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.