Ischa: Verhalen van Verwanten, Vrienden en Vrouwen - Gijs Groenteman (2005)

Ik vond dat dit boek een beter, breder, beeld gaf van Ischa Meijer dan I.M. Ook in dit boek kwam Connie Palmen aan het woord, maar zij niet alleen. Van Jenny Arean, tot Jan Heerma van Voss, Adriaan van Dis, tot broer en zoon, komen aan het woord.
Na het lezen van (Brief aan mijn Moeder van Ischa zelf) en dit boek begreep ik goed waarom Ischa Meijer was zoals hij was, soms bloedirritant, aan wiens tafel menig bekende Nederlander niet zonder zenuwen aanschoof (al was het maar door die BAAS beker pontificaal in beeld); maar óok een man om van te houden.

Interessant boek. Inderdaad een bredere kijk op Ischa Meijer dan I.M., al vallen beide werken totaal niet te vergelijken; dit boek heeft veel meer perspectieven en dekt een (vrijwel) hele levensloop, terwijl I.M. zich alleen richt op de tijd van Ischa Meijer en Connie Palmen.

Wat een ongelofelijke man is dat zeg, die Ischa. Bij vlagen een onweerstaanbare lieverd, dan weer een ontroerende twijfelaar, en dan weer een ouderwetse klootzak. In iedereen oprecht geïnteresseerd, geen blad voor de mond en toch kwetsbaar - al dan niet zichtbaar. Wat me het meest raakte was de beschrijvingen van de reactie op de dood van zijn vader.

Groenteman heeft voor een fraaie formule gekozen om het verhaal van Ischa te vertellen en ik krijg ook de indruk dat hij alle belangrijke mensen te spreken heeft gekregen - behalve Tas, maar die zou sowieso i/v/m zwijgplicht weinig tot niets hebben losgelaten, waarschijnlijk ook de reden dat hij niet aan het woord kwam.

Erg geslaagd portret dus van een haast onportreteerbare man, zoveel heeft hij gedaan, gevoeld, gedacht en gezegd. Waarom dan slechts 3,5*? Veel van de inhoud wist ik in mindere mate al, de climax bleef (uiteraard) een beetje uit en al met al wist het me toch niet te overrompelen. Dat heeft niks met de quotes te maken, of met de geïnterviewden - dat alles is uitstekend geregeld - maar met het feit dat ik het meeste, zoals ik al zei, uit persoonlijke kring al wist.

Overigens, psyche, het is Arend Jan ipv Jan Heerma van Voss

Oeps

Wat fijn dat een andere BoMe user dit boek ook heeft gelezen en een treffend bericht heeft geplaatst.
Of men nu van hem hield of niet, kleurrijk was Ischa zonder meer.

Hij heeft overigens nog een hele dag met mij als baby doorgebracht - heb ik later vernomen, toen mijn ouders plotseling weg moesten terwijl hij op bezoek was. Hij vond het een waar genoegen, zo'n stil en glimlachend kind, en de week daarna heeft hij mijn moeder nog een paar keer gebeld of hij weer op mocht passen.

Past bij het beeld van de Ischa uit het boek Ischa.

Heb je Brief Aan Mijn Moeder ook gelezen?

Nee, (nog) niet.

Eind januari weer heruitgebracht, Ischa Meijer leeft!