menu

Knielen op een Bed Violen - Jan Siebelink (2005)

Alternatieve titel: In My Father's Garden

mijn stem
3,75 (166)
166 stemmen

Nederlands
Psychologisch

445 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Hans Sievez groeit op in een streng-gereformeerd gezin. Hij ontvlucht het gezin en gaat op zichzelf wonen. Eenmaal volwassen geworden, getrouwd met zijn droomvrouw en eigenaar van een kwekerij, wordt hij ook steeds strenger in de leer. Hij sluit zich aan bij een orthodoxe afscheidingsbeweging van de kerk. Dit tot groot verdriet van zijn vrouw en zijn twee zonen.

zoeken in:
avatar van L_T_B
"Ik ben altijd bang geweest om het complete verhaal te vertellen: het geleidelijke maar onstuitbare afglijden van een zachtaardige maar in zijn jeugd verwond man - vluchtend in het zwartste calvinisme - en het verdriet dat hij in zijn naaste omgeving veroorzaakt. Het is ook het verhaal van een grote liefde. Een man en een vrouw: de een wil overleven in het hiernamaals, de andere in het nu."

(uit een brief van Jan Siebelink aan zijn uitgever, De Bezige Bij)

avatar van LittleBox
4,5
Formidabel boek. Verstikkend en uitermate ontroerend. Dit verhaal blijft je wel even bij...

4,0
Inderdaad indrukwekkend om te lezen hoe een man verzeild raakt in een heel zwart gereformeerd milieu en hoe het dan van kwaad tot erger gaat. Ook wel mooi dat Siebelink dit niet beroordeelt, maar juist begrijpelijk maakt.

3,0
Ik vond het welliswaar een interessant, maar ook een naar en vervelend boek. Ik kon er niet van genieten, en het maakte ook geen diepe indruk op me. Hebben niet meer mensen daar last van?

avatar van LittleBox
4,5
Het feit dat het (grotendeels) autobiografisch is maakt het alleen maar indrukwekkender. De schrijver is de oudste zoon in het verhaal. Het is zeker niet 'naar en vervelend', wel beklemmend. Het slot vind ik zeer aangrijpend; zelfs zijn vrouw mag niet bij zijn sterfbed zijn omdat dan in zijn beleving (of eigenlijk: die van de pauweanen om hem heen) alles voor niets geweest zou kunnen zijn. Vreselijk...

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Ik vond het geen prettig boek om te lezen, de aanhoudende druk van het zwaar gereformeerde, ik dacht ik weet het nu wel, beetje lucht graag. Daarmee voelde ik tegelijkertijd hoe benauwd het milieu is. Het eind, vind ik net als LittleBox aangrijpend en afgrijselijk. Er schijnt een vervolg te zijn, maar dat hoef/wil ik niet lezen.

3,0
Dat vervolg is volgens deze site 'Engelen van het duister' en stamt uit 2001. Ik begrijp niet hoe dat kan wat betreft een vervolg, want Knielen is uit 2005... ik ga het eens opzoeken.

3,0
Bovenstaande lijkt volgens andere sites te kloppen. Vreemd, ik begrijp het niet.

Ik ben net begonnen in Knielen op een bed violen en al meteen in de eerste hoofdstukken vielen mij wat rare, lastig lezende, keuzes van Siebelink op.

* "De meester schroefde zijn vlammend rode vulpen los, maakte een aantekening in zijn cijferboekje en liep naar het bord waarop hij een dijkdoorsnede had getekend, begon de aardrijkskundeles."

Dat leest toch prettiger als er staat:
"De meester schroefde zijn vlammend rode vulpen los, maakte een aantekening in zijn cijferboekje, liep naar het bord waarop hij een dijkdoorsnede had getekend en begon de aardrijkskundeles."?

En zo zijn er nog veel meer. Bijvoorbeeld:
* "De jongen keek om naar zijn moeder.
'Hij moet van andermans spullen afblijven,' riep hij zonder zich om te draaien. Vader trok de schuurdeur open."

Je denkt als je dit leest toch dat met die 'hij' die riep zonder zich om te draaien, dan de jongen wordt bedoelt? Maar Siebelink bedoelt hier juist de vader. Vreemd en redelijk irritant om je steeds zo te moeten focussen om te weten wie Siebelink bedoelt.

En vlak daarvoor:
* "De vader wachtte tot zij verdwenen was. Het konijn knaagde aan de tralies. Vader had het stuk touw weggegooid (..)"

Dan zou ik liever óf consequent 'de vader', of consequent 'vader' lezen, maar om en om leest niet echt fijn.

Ik vind het maar raar en ben dit soort dingen bij andere schrijvers nog nooit tegengekomen. Is dit typerend voor Siebelink's schrijfstijl? Ik hoop dat ik me er niet teveel aan ga irriteren...want ik moet nog zo'n 440 bladzijden haha.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Rien schreef:
Bovenstaande lijkt volgens andere sites te kloppen. Vreemd, ik begrijp het niet.

Ik weet niet zeker wat je precies met bovenstaande bedoelt, bij mijn staat het meest recente bericht bovenaan, de vorige eronder. Bedoel je de berichten van andere gebruikers?
Als dat het geval is zou ik zeggen, die 440 pagina's dóorlezen, vooral en echt tot en met de laatste zucht, dan weet je wat er bedoeld wordt ...

Rien schreef:
Ik ben net begonnen in Knielen op een bed violen en al meteen in de eerste hoofdstukken vielen mij wat rare, lastig lezende, keuzes van Siebelink op.
Is dit typerend voor Siebelink's schrijfstijl?

Als ik je voorbeelden lees denk ik ja, je hebt gelijk, maar gek genoeg is Siebelinks stijl tijdens het lezen van dìt boek niet opgevallen. Ik heb het op deze site al vaker geroepen: m.i. is de stijl de schrijver.
Nu ik erover nadenk is het daarom eigenlijk gek dat ik dit nu niet ervaren heb want lang geleden las ik vóor Knielen op een Bed Violen, Verdwaald gezin en dáar had ik wel last van Siebelinks stijl. Maar anders dan jij het verwoordt. Meer iets als: pfff, schiet eens op met al die details, wat wil je nu eigenlijk zeggen, waar wil je heen? Ik had destijds besloten dat ik geen interesse in andere boeken van de man had. Ik denk dat het uitgebreid besproken thema in de media, reacties uit mijn omgeving m.b.t. Knielen op een Bed Violen me dusdanig aanspraken dat ik he-le-maal niet bezig ben geweest met de stijl, wel met de inhoud.

Rien schreef:

Ik hoop dat ik me er niet teveel aan ga irriteren...want ik moet nog zo'n 440 bladzijden haha.

Als je hetzelfde mee gaat maken als ik heb ervaren ga je je aan heeeeel andere dingen irriteren ....

avatar van LittleBox
4,5
Die stijl spreekt mij nu juist aan; het kan anders ook te droog worden, als jullie begrijpen wat ik bedoel.

Wat voor mij persoonlijk nog een aardig element uit het boek is, is dat vrij in het begin binnen enkele pagina's het verhaal zich afspeelt (of tenminste verwezen wordt naar) de Laan van Meerdervoort in Den Haag, naar Boskoop en naar Genemuiden. Laat ik nou net in die straat en in die plaatsen gewoond hebben... Op de Laan van Meerdervoort zelfs vrijwel recht tegenover waar de hoofdpersoon (zijn vader dus) in de kost heeft gezeten. Vreemde gewaarwording....

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
LittleBox schreef:

Wat voor mij persoonlijk nog een aardig element uit het boek is, is dat vrij in het begin binnen enkele pagina's het verhaal zich afspeelt (of tenminste verwezen wordt naar) de Laan van Meerdervoort in Den Haag, naar Boskoop en naar Genemuiden. Laat ik nou net in die straat en in die plaatsen gewoond hebben... Op de Laan van Meerdervoort zelfs vrijwel recht tegenover waar de hoofdpersoon (zijn vader dus) in de kost heeft gezeten. Vreemde gewaarwording....


Dat is inderdaad een bijzondere gewaarwording. Ik had hetzelfde pas met een ander boek.

Wat ik wel mooi vind bij Siebelink is dat Knielen op een Bed Violen nogal beeldend beschreven is, zelfs al ken je de straten, huizen, omgeving niet, ik zíe het zomaar voor me. Bijna tot in detail kan ik nu nog zonder meer die 'plaatjes' van het boek naar boven halen...

Een beeldende stijl vind ik altijd vervelend. Dan kijk ik toch liever een film. Dat is honderd keer effectiever. Bij een boek kruip ik graag in de hoofden van de personages, iets wat bij een film weer moeilijker is.

3,0
Psyche, nu begrijp ik op mijn beurt niet wat jij bedoelt. Ik had het over het vervolg op Knielen op een bed violen, dat geschreven zou zijn vóór Knielen zelf. Dat vond ik vreemd, maar volgens andere sites leek het te kloppen.
Overigens maakte ik een fout: het is niet 'je irriteren aan', maar je ergeren aan iets of iets dat je irriteert, natuurlijk.
Ik ben laats, na het even te hebben weggelegd, weer verder gaan lezen in Knielen en intussen vind ik het toch wel fijn lezen. Ik zal het dus wel met plezier uitkrijgen, vermoed ik.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Rien schreef:
Psyche, nu begrijp ik op mijn beurt niet wat jij bedoelt. Ik had het over het vervolg op Knielen op een bed violen, dat geschreven zou zijn vóór Knielen zelf. Dat vond ik vreemd, maar volgens andere sites leek het te kloppen.


Bedoel je mijn berichtje van 20 november als reactie op die van jou 19 november 16.40 uur? Op mijn beeldscherm stond onder jouw post van 16.40 uur een andere post van 12.23 uur dat notabene een antwoord was op een opmerking van mij op 11 maart. Ik had dat niet in de gaten en daarom ook niet dat je het over Engelen van het Duister had.



Overigens maakte ik een fout: het is niet 'je irriteren aan', maar je ergeren aan iets of iets dat je irriteert, natuurlijk.
Ik ben laats, na het even te hebben weggelegd, weer verder gaan lezen in Knielen en intussen vind ik het toch wel fijn lezen. Ik zal het dus wel met plezier uitkrijgen, vermoed ik.


Ben benieuwd wat je uiteindelijk van het geheel vindt.

3,0
Ha Psyche, dat bedoelde ik inderdaad. Ik begrijp nu de verwarring, vreemd dat dat kan, wat jij zegt. Leuk dat je het geheel zo serieus neemt!

3,0
Eindelijk heb ik het boek uitgelezen (met af en toe nog een ander boek tussendoor). Ik vond het allemaal een beetje tegenvallen, het meesterwerk zie ik er niet in.
Ik mis eigenlijk de zaken die ik zo mooi vind aan literatuur: prachtige beelden en vergelijkingen, spelen met taal, filosofiën, conversaties, relaties, gedachtengangen, noem maar op. Knielen op een bed violen is wat dat betreft meer een verheven streekromannetje.

Het grootste minpunt was voor mij toch wel het totale gebrek aan ook maar welke vorm van gevoel voor humor, die Jan Siebelink blijkbaar moet ontberen. Zelfs in de meest zware en moeilijke calvinistische levens valt zo af en toe gelukkig nog wel eens wat te lachen hoor.
Een ander minpunt was dat het verhaal hier en daar nogal saai is, er gebeurt vrij weinig, laat staan veel noemenswaardigs.
Ik heb geen enkele keer ontroerd, onder de indruk of verrast opgekeken van dit boek.
Ook het hele gedoe over het zware geloof en hoe dit het gezin kapot zou maken, vind ik nogal meevallen. Ik heb het in m'n jeugd wel erger gezien, bij klasgenootjes thuis.

Ik zie hier echt geen terechte winnaar van de AKO in. 3*

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Rien schreef:

Het grootste minpunt was voor mij toch wel het totale gebrek aan ook maar welke vorm van gevoel voor humor, die Jan Siebelink blijkbaar moet ontberen. Zelfs in de meest zware en moeilijke calvinistische levens valt zo af en toe gelukkig nog wel eens wat te lachen hoor.


Ik ken ook vrolijke 'zwaardere' gereformeerden.

Wat vond je van de sterfbedscène? Ik vond dat zo ongeloofwaardig. Ik zou die ouderlingen of wat het ook waren echt het huis uitgetimmerd hebben. Klinkt niet erg vredelievend, mea culpa, maar ik vond die mannen soms zo grensoverschrijdend, op het laatst leek me dat toch echt de uiterste limit gapasseerd was...

4,0
@ Psyche

Ik denk wel dat de slotsituatie op waarheid berust kán zijn. Toch is dit niet de standaard bij christenen en gereformeerden. En denk er ook aan dat het boek zich niet afspeelt in 2008 maar toch wel wat langer geleden. Toen was de positie van de vrouw nog niet zo, dat zij zomaar enkele mannen van de kerk uit haar huis kon trappen

avatar van DvonGeem
3,0
Ik denk dat dit boek moeilijk te begrijpen is als je zelf niet uit zo'n milieu komt.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
DvonGeem schreef:
Ik denk dat dit boek moeilijk te begrijpen is als je zelf niet uit zo'n milieu komt.


Zit wat in. De slotscene kan ook best echt gebeurd zijn, 'ergens' kan ik het wel beredeneren, maar met mijn karakter stopt daar mijn invoelingsvermogen.

avatar van eRCee
2,5
lngrid schreef:
Ik vond het welliswaar een interessant, maar ook een naar en vervelend boek. Ik kon er niet van genieten, en het maakte ook geen diepe indruk op me. Hebben niet meer mensen daar last van?

Jazeker. Komt bij mij voor een groot deel door de vervelende toon die de verteller aanslaat. ("Ja lieve lezer, Hans gleed hiermee weer een stukje dichter naar de gapende afgrond.") Personages zijn ook uitermate zwart-wit, de ene 'slechterik' is bijvoorbeeld nog lelijker dan de andere, en de schrijfstijl vond ik soms kinderlijk. Carry Slee voor volwassenen.

avatar van Arjen
Knielen op een bed violen was het eerste boek dat ik van Siebelink las. Nadien heb ik nog meer boeken gelezen, o.a. Engelen van het duister, De overkant van de rivier en Vera. Van Knielen heb ik genoten, echt een schitterend boek. Maar toen ik later andere boeken las ging het taalgebruik me toch enigszins tegenstaan, iets waar andere lezers blijkbaar ook last van hebben. Ook viel het me op dat de thematiek in al deze boeken hetzelfde is. Het lijkt wel of Siebelink niet los kan komen van zijn persoonlijke verleden en hierover moet schrijven.

5,0
DvonGeem schreef:
Ik denk dat dit boek moeilijk te begrijpen is als je zelf niet uit zo'n milieu komt.


Dat denk ik ook.

Ik kom uit een wat lichter millieu maar kon mij nog wel enorm goed inleven in dit verhaal. Dat maakte dit voor mij een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Maar wanneer je deze achtergrond niet hebt kan ik me voorstellen dat je het niet echt boeit.

Laatst sprak ik iemand die zelf nog in hetzelfde millieu zat; deze beweerde dat het boek 'nietszeggend' was. Dat vond ik vrij triest; voor mijn gevoel ga je dan Hans Sievez achterna.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
drezic schreef:

Ik kom uit een wat lichter millieu maar kon mij nog wel enorm goed inleven in dit verhaal. Dat maakte dit voor mij een van de beste boeken die ik ooit gelezen heb. Maar wanneer je deze achtergrond niet hebt kan ik me voorstellen dat je het niet echt boeit.

Hoewel ik géén achtergrond heb zoals Jan Siebelink of jou fascineert mij het mileu juist heel erg. Ik denk dat het niet zo interessant is te melden wat de mijne is.
Zoals eerder vermeld, op een zeker moment kwam na mijn verstandelijk begrip bij Knielen op een Bed Violen, mijn gevoel in verzet. Door allerlei omstandigheden weet ik heel goed wat het is om bij mijn eigen milieu vergaand vragen te (durven) stellen en/of in verzet te komen wanneer de vragen op zich al problematisch zijn.
Daarom juist haak ik bij het slot van Knielen op een Bed Violen af.
.


Laatst sprak ik iemand die zelf nog in hetzelfde millieu zat; deze beweerde dat het boek 'nietszeggend' was. Dat vond ik vrij triest; voor mijn gevoel ga je dan Hans Sievez achterna.


Het boek van Jan Siebelink is juist veelzeggend m.i.
Zo ook de drijfveren van Hans Sievez.

Momenteel lees ik De Jacobsladder van Maarten 't Hart
Ik ben zelf woonachtig in Maassluis, de stad waar mijn schoonfamilie zo'n 50 jaar geleden neerstreek. Waar het geloven aangaat pasten zij niet in de veelheid van protestante mogelijkheden, ook daar zou een mooi boek over geschreven kunnen worden
En nee, ook bij mijn schoonfamilie hoorde ik qua 'geloven' niet thuis.

Wat mij telkens weer opvalt, is hoe de beschreven omstandigheden in Knielen Op Een Bed Violen of De Jacobsladder, mij méér vertelt over bepaalde mensen die welke religie dan ook aanhangen, zich afsplitsen, en afsplitsen, en afsplitsen...
Het met elkaar verbinding maken lijkt zoek.

avatar van Remco
4,0
Ik was wat huiverig om te beginnen aan dit boek. De gedachte terecht te komen in een nogal beklemmende Christelijke sfeer boezemde angst in! Uiteindelijk wilde een aantal mensen graag met me over dit boek praten dus toch de stoute schoenen maar aangetrokken...

De christelijke beklemming vond ik niet de boventoon voeren en ik heb enorm genoten van de geschiedenis van Hans Sievez. De strijd tussen de liefde voor vrouw en gezin en de druk van het onontkoombare geloof schuren voortdurend tegen elkaar aan. Ik ben verkocht!

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Remco schreef:
De strijd tussen de liefde voor vrouw en gezin en de druk van het onontkoombare geloof schuren voortdurend tegen elkaar aan.


5,0
Remco schreef:


De christelijke beklemming vond ik niet de boventoon voeren en ik heb enorm genoten van de geschiedenis van Hans Sievez. De strijd tussen de liefde voor vrouw en gezin en de druk van het onontkoombare geloof schuren voortdurend tegen elkaar aan.


Uiteindelijk zijn er talloze films en boeken over 'liefde' maar een verhaal als deze, van de twee mensen in dit boek, die zolang met elkaar blijven leven, dat is pure liefde zoals je dat weinig tegenkomt.

Een strijd waar veel echtparen deze dagen wat van kunnen leren.

avatar van AmazingPP
4,0
Een erg pittig, maar meeslepend boek. Pittig vooral, omdat de stof waarover het gaat zware kost is, tenminste, voor mij. Ik woon in een dorp met heel veel oud gereformeerde mensen en ik kan u vertellen, beste lezer: dat zijn niet de braafste mensen van ons dorp. Mooi boek, echter de toneelvoorstelling gebaseerd op dit boek, is een drama; hoe hard Cees Geel ook zijn best doet. 4 *

avatar van Marcel
3,5
psyche schreef:
Er schijnt een vervolg te zijn, maar dat hoef/wil ik niet lezen.



avatar van Bassievrucht
4,0
Volgens mij ook.. maar ik geloof niet dat het een vervolg is, zoals het zo lijkt. Knielen op een bed violen is een prequel, dat wil zeggen, het 'vervolg' werd al eerder uitgebracht.

EDIT: Nu ik het oeuvre van Siebelink bekijk weet ik niet welke het is.. ik geloof dat het Engelen van het duister is.. (de namen zijn veranderd meende ik)

Gast
geplaatst: vandaag om 17:39 uur

geplaatst: vandaag om 17:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.