Tien Jaar achter Thaise Tralies - Machiel Kuijt (2007)
Nederlands
Autobiografisch / Waargebeurd
224 pagina's
Eerste druk: BZZTôH,
's-Gravenhage (Nederland)
Tien jaar heeft de Amsterdammer Machiel Kuijt in Thailand gevangen gezeten. Onschuldig. Na vijf jaar voorarrest sprak de Thaise rechtbank hem vrij. Voor de beschuldiging van drugshandel was geen enkel bewijs. Maar Machiel moest nog ruim anderhalf jaar gevangen blijven, in afwachting van het hoger beroep. Het hof veroordeelde hem, nog steeds zonder enig bewijs, tot levenslang. Machiel Kuijt werd het symbool van alle slachtoffers van het absurde Thaise rechtssysteem en van het mensonterende Thaise gevangenisregime. Zijn lot bracht de Tweede Kamer ertoe de regering te dwingen een verdrag met Thailand te sluiten, zodat Nederlandse gevangenen na een bepaalde tijd naar hun vaderland overgebracht kunnen worden. Al die jaren heeft Machiel in uitvoerige brieven vastgelegd hoe het leven in Thaise gevangenschap verloopt en hoe hij zich daarin staande heeft weten te houden. Hij beschrijft het regime van bewakers en hun hulpjes, de wantoestanden en de alledaagse besognes. En vooral de aanslag die dit alles pleegt op zijn uithoudingsvermogen.
Het is jammer dat Kuijt zo vaak in herhaling valt in zijn boek: ''Met geld is het leven
in de Thaise gevangenis een stuk dragelijker, (zover je over dragelijk kan spreken).''
''Het verdrag dat de Nederlandse regering met Thailand sluit zodat Nederlandse
onderdanen na een kolere lange tijd hun straf in eigen land kunnen uitzitten,
(hierbij moet je denken aan nog een paar maanden tot één jaar totdat je op vrije
voeten komt).''
Na het één keer gelezen te hebben onthoud ik dat wel hoor, ik ben niet achterlijk.
Tevens staat het boek vol spel- en taalfouten en loopt menig zin voor geen meter,
zwaar irritant want het hielp mijn hele concentratie de vernieling in.
Heeft het boek van Kuijt mij nieuw inzicht gegeven over het Thaise rechtssysteem /
hoe het er in de Thaise gevangenissen aan toe gaat: Nee. Toch is het boek na deze
drie punten niet oninteressant om te lezen, integendeel. De bijdragen van Pita Kuijt
en mr. Geert-Jan Knoops gaven mij, na het lezen ervan, aardig wat voldoening.
Drie sterren van mijn kant voor 'Tien Jaar achter Thaise Tralies'.