menu
poster

Heilige Identiteiten: Op Weg naar een Shariastaat? - Machteld Zee (2016)

mijn stem
1,50 (1)
1 stem

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

168 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Hoeveel vrijheid kunnen we geven aan het islamitisch fundamentalisme zonder onze eigen vrijheden te verliezen? In dit boek onderzoekt Machteld Zee deze urgente vraag. Volgens multiculturele denkers is het een aardig idee om in het Westen voor moslims een alternatief rechtsstelsel toe te staan. Maar wat houdt dat in? Bij hoge uitzondering kreeg Machteld Zee toegang tot enkele shariaraden in Engeland: rechtbanken waar de wet van de sharia geldt in plaats van de westerse beginselen van vrijheid en gelijkheid voor iedereen. Ze zag daar hoe islamitische vrouwen in een parallel religieus rechtsstelsel afhankelijk worden gehouden. Moeten we ons hier in het Westen niet juist veel sterker maken voor de rechten van álle vrouwen? Of zijn we al op weg naar een shariastaat?

zoeken in:
avatar van mjk87
1,5
Ik wist niet dat het kon, het met iemand vrijwel volledig eens zijn, maar het boek an sich uiterst zwak vinden. Met deze Heilige Identiteiten is dat dan toch gelukt.

Het is een pamflet voortkomend uit haar promotieonderzoek. Maar dit boekje (het proefschrift zelf kan ik niet over oordelen) is inhoudelijk te zwak en te veel vanuit de onderbuik geschreven (en ook al is het een pamflet, dan nog mag je wel enige eisen stellen) maar daarnaast als pamflet ook mislukt. De opbouw is sowieso al wat zwak. Het boek bestaat uit drie delen en een conclusie, die verder nergens op trekt. Het eerste deel gaat over de islam in de wereld en vooral het fundamentalisme. Het tweede deel gaat over de voorstanders van een multiculturele samenleving en het derde deel gaat over shariaraden. Dit schijnt de basis te zijn geweest van haar promotieonderzoek maar hangt er maar een beetje bij, zoals er nergens echt een goede samenhang is. Het zijn allemaal eilandjes die nergens worden gekoppeld, en als al dat gebeurt dat nogal vergezocht is. Daarnaast mag een pamfletje best wat smeuïger, het is nu allemaal erg droog opgeschreven met hier en daar een vileine opmerking die gewoon niet lijkt te passen (en op de man spelen werkt ook niet mee).

Dat eerste deel over fundamentalisme is niet onaardig, maar ook niets nieuws onder de zon. Daarnaast is het thema van de islam die oproept tot wereldverovering al veel beter besproken. Zee komt niet verder tot het noemen van wat teksten, quotes van enkele hoge geestelijken en citaten van islamdeskundigen. Ik zie liever dan iemand die op dit vlak wat meer in zijn rugzakje heeft. Dan deed Pim Fortuyn als socioloog (en niet als jurist/politicoloog zoals Zee) dat in zijn Tegen de Islamisering van Onze Cultuur een stuk beter. En daarnaast heeft Zee het vooral over de islam buiten Nederland, dus mis je de hele link met de islamisering hier. Iets waar ze nu net wat over wil zeggen.

Het tweede stuk, over de multiculti-gezinde individuen zoals zij ze noemt, is nog het beste deel, maar ook het stuk waar veel meer in had gezeten. Ze stelt goede vragen, maar blijft daarin te veel hangen en komt met een aantal ideeën die nooit worden uitgewerkt. Hoofdvraag is hoe het kan dat hier in (vooral) elitaire kringen islamkritiek niet geduld wordt maar ook waarom er zo'n weg-met-onscultuur is. En waarom nu juist alleen jegens islamkritiek, terwijl kritiek op christenen of bijvoorbeeld PvdA'ers, hoe hard en hoezeer op de man gespeeld ook, niet wordt bekritiseerd. Dat betreft niet alleen academici, maar ook cabaretiers. Verder dan wat invloedrijke denkers citeren komt ze niet. En dan stelt ze wel, zeer terecht, de vraag waarom de vrouw-, andersdenkenden en homohatende islam altijd een hand boven het hoofd krijgt gehouden ('dat is niet de islam!'), maar de islamhatende PVV te allen tijde belachelijk mag worden gemaakt en bekritiseerd. Alleen, daar blijft het dan weer bij. Dan blijkt dat ze als jurist/politicoloog te weinig bagage heeft. Of je kan stellen dat dit als pamflet gewoon mislukt is.

Jammer, want verder heb ik wel het idee dat Zee een goed punt benoemt en meer gelijk heeft dan haar tegenstrevers. 1,5*.

avatar
Is het echt een pamflet? Had het idee dat het bedoeld was als vertaling van haar proefschrift (dat is namelijk niet veel omvangrijker, 220 pagina's o.i.d.)
Haar proefschrift had ik snel doorgebladerd, maar zag er niet veel sterker uit dan het door jou gerecenseerde boekje. Vind het nogal problematisch dat zij als rechtsfilosofe uitspraken over de werkelijkheid wil doen, terwijl zo'n iemand zich volgens mij tot principes en concepten moet beperken...heeft Theiry Baudet ook een handje van.

avatar van mjk87
1,5
Ik vind het een pamflet. Ze is echt aan het betogen en aan het eind stelt ze de lezer ook voor de keuze of ze een wegkijker zijn of aanpakker, ik neem aan dat de dissertatie meer beschouwend is, dus het is niet zozeer een vertaling maar eerder een bewerking met een ander doel. Het proefschrift zal zo'n twee keer zo dik zijn (pure pagina's tekst zonder bronvermelding en wat meer letters per pagina), maar dat is nog niet bijzonder veel nee.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:46 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.