De Stomme van Kampen - Thea Beckman (1992)
Nederlands
Jeugdboek
Historisch
176 pagina's
Eerste druk: Lemniscaat,
Rotterdam (Nederland)
Hendrick Avercamp is de oudste zoon van een welgesteld apothekersgezin en is doof. In de zestiende eeuw betekende dat dat je niet meetelde in de maatschappij; als je niet kon horen en praten was je immers ook niet in staat om iets te leren. De enige beroepen die er voor een doofstomme overbleven, waren dat van mandenvlechter, bezembinder, sjouwer of dagloner. Maar Hendricks trotse, moedige moeder legt zich daar niet bij neer. Ze zou het niet kunnen verdragen dat een Avercamp een arm beroep zou moeten uitoefenen; ze wil dat haar zoon goed de kost kan verdienen later. Nu is zijn wereldje beperkt tot het apothekershuis en de kruidentuin waar hij zijn moeder mag helpen met onkruid wieden. Maar hoe kan je iets betekenen in een wereld van woorden als je de taal niet machtig bent?
Het verhaal speelt zich grotendeels af in de stad waar ik geboren ben, Kampen. Dat geeft wel meerwaarde bij het lezen van het boek, want ik ken de genoemde straatjes, de IJsselkade, de pleinen, etc. Ik vond het daarnaast opnieuw weer heerlijk om even die middeleeuwen in te duiken. Dat is toch echt een steeds weer terugkerende kwaliteit van Beckman; je wordt meegezogen in het verhaal en de sfeer van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.
Het verhaal is niet erg lang en het einde is vrij abrupt. Toch was het prima zo, want het is een blijft toch een jeugdboek welke ook prima te lezen is door volwassenen.