menu

Nutshell - Ian McEwan (2016)

Alternatieve titel: Notendop

mijn stem
3,80 (15)
15 stemmen

Engels
Psychologisch

176 pagina's
Eerste druk: Jonathan Cape, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Trudy en John wonen tijdelijk apart, omdat Trudy 'ruimte' nodig heeft. Ze verblijft in hun echtelijke woning, een vervallen maar waardevol herenhuis in Londen. John, een gemankeerde dichter, komt regelmatig onaangekondigd langs. Wat hij niet weet is dat zij hem bedriegt met zijn broer, de platte Claude. Samen hebben zij een plan beraamd. Maar er is een onverwachte getuige.

zoeken in:
avatar van liv2
4,0
Nutshell bruist van puur vertellersplezier

****

Volkskrant recensie



avatar van liv2
4,0
Ian McEwan vertelt dit verhaal van liefde, bedrog, moord en ongebreidelde hebzucht vanuit het standpunt van een foetus. Deze is de verteller. Dit aparte gegeven stoorde me nooit. De verteller beschrijft aan de lezer zijn toekomstige wereld vanuit zijn 'notendop'. Zijn moeder luistert immers naar de radio, podcasts, en hoorspelen en daaruit destilleert hij meningen over sociale problemen en de wereldeconomie. In alle geval geen rooskleurig beeld van zijn toekomstige maatschappij.
Ook luistert hij naar de gesprekken tussen zijn moeder (waarop hij, net als zijn vader, hopeloos verliefd is) en haar minnaar die samen een duivels plan beramen. Gesprekken die de verteller verontrusten en beangstigen en waardoor hij zich een medeplichtige voelt.
Notendop is dus veel meer dan een thriller. Ian McEwan legt hier de menselijke aard bloot in dit moderne Hamlet verhaal. Hij pakt je bij je nekvel vanaf blz 1 niettegenstaande de toch wel speciale invalshoek. Al zou het misschien wel kunnen dat andere lezers dit gegeven storend vinden......

avatar van liv2
4,0
Boek van de maand oktober DWDD


avatar van dutch2.0
4,0
Erg leuk dit. Een combi van thriller, dark comedy, Shakespeare-imitatie en psychodrama met als montere gids een wereldwijze foetus. Een foetus die me qua toon soms een beetje deed denken aan Holden Caulfield uit The Catcher in the Rye. Net zo opstandig, net zo bijdehand maar toch ook wel ontroerend. Een foetus die tegen wil en dank terechtkomt in een complot en daar nauwelijks iets aan kan doen. Zijn enige wapen, dat hij dan ook regelmatig gebruikt, is zijn moeder een paar schoppen tegen de baarmoederwand verkopen. Haalt niet veel uit maar lucht wel op.

Normaal gesproken ben ik nooit zo weg van de pogingen tot humor van McEwan, maar hier werkt het goed. Tegelijkertijd is zijn wereldbeeld (of het wereldbeeld van de foetus, die ik maar even gelijkstel aan elkaar) nog steeds niet al te vrolijk.

Enige minpuntjes zijn de (soms) lange uitweidingen over minder relevante onderwerpen (zoals de flauwe opmerkingen over genderkwesties) en het optreden van Shakespeare himself. Beetje gezocht en niet echt nodig. Maar wie een komische thriller met een foetus in de hoofdrol tot een goed einde weet te brengen, heeft het natuurlijk prima gedaan. De rest is bijzaak.

3,5
Nutshell, hoort alles, begrijpt alles en wanneer hij geboren wordt ziet hij de schurk Claude. Dat pas geboren baby’s nog geen gezichten kunnen onderscheiden doet voor mij niet ter zake. Dit kind is in één woord briljant. McEwan schreef een leuk boek, dat ik in één ruk uitlas. Alleen denk ik dat de Britten dit boek hoger zullen waarderen dan ondergetekende, die niet met Shakespeare werd opgevoed. Hamlet heb ik niet gelezen, alleen zag ik jaren geleden op Belgische tv de film van Kenneth Branagh, met hemzelf, Julie Christie, Derek Jacobi en Kate Winslet in de hoofdrollen. Daardoor ken ik het verhaal globaal.

avatar van JJ_D
3,5
‘Hamlet’ verteld vanuit de onderbuik!
Jawel, dat is letterlijk te nemen…

Wie Ian McEwan associeert met een delicaat parfum dat ruikt naar melancholische ernst niet gespeend van menselijke warmte (denk ‘On Chesil Beach’, of ‘Atonement’, of...), krijgt hier een totaal ander auteur te zien. McEwan verbindt hoge cultuur – Shakespeare als ultieme representant van de Britse toneelkunst en bij uitbreiding de rijkdom der letteren wereldwijd – met een misdaaddebacle dat uit een stationsromannetje weggelopen lijkt. Met als verteller: een ongeboren embryo, weifelend tussen to be or not to be, heen en weer geslingerd tussen de (machts)geile Claude (Claudius) en de grillen van zijn moeder Trudy (ofte Gertrude)…

Perfect is ‘Notendop’ geenszins. Vooral de metafysisch geladen mijmeringen van de verteller zijn af en toe bij de haren gesleept, en zij doorbreken de cadans van het eigenlijke narratief, dat op zijn beurt niettemin ettelijke hilarische passages bevat, en nog verdomd spannend is ook. Leve de schrijver die zijn oeuvre verrijkt met titels die het statuut van de roman in zekere zin bevragen! Want relevant is de vraag naar de verhouding tussen literaire artisticiteit en populaire cultuur absoluut – altijd geweest trouwens.

In een (obligate) notendop: vermoedelijk minder sprankelend in vertaling, maar nog steeds een geestige trip, zonder meer.

3,25*

Gast
geplaatst: vandaag om 15:04 uur

geplaatst: vandaag om 15:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.