menu

De Gouden Gitaar - Paul Biegel (1962)

mijn stem
2,33 (3)
3 stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Avontuur

40 pagina's
Eerste druk: Holland, Amsterdam (Nederland)

Onder een eenzame braamstruk in een weiland vol boterbloemen woont Jodukus, de veldmuis. Sinds zijn hele familie is weggevoerd door de gevaarlijke uil Braat, houdt hij zich angstvallig verborgen, met zijn prachtige gitaar als enige gezelschap. Omdat hij daar zo prachtig op kan spelen, krijgt hij een uitnodiging om op de verjaardag van de burgemeester muziek te maken. Aarzelend besluit hij zijn veilige huis te verlaten...

zoeken in:
avatar van Ted Kerkjes
2,0
Ted Kerkjes (moderator)
Hoogstwaarschijnlijk had ik dit boek in 2004 nooit een (tweede) herdruk beleefd als het niet door Paul Biegel was geschreven, die in dat jaar zijn tachtigste verjaardag vierde. En terecht, want 'De gouden gitaar' is eigenlijk een weinig boeiend boek en het was op zich geen groot gemis geweest als het in de loop der jaren rustig in de vergetelheid was geraakt. Maar ach.
Er zijn in dit vroege debuut wel al onmiskenbaar Biegelesque elementen aanwezig. Neem nou de protagonist Jodokus de veldmuis: het is een bangig figuurtje dat door omstandigheden geforceerd wordt om uit zijn schulp te komen, zoals meer personages in Biegels oeuvre. Bijvoorbeeld Anders uit 'Ik wou dat ik anders was', de zielige ezel uit 'Het sleutelkruid' en de huiskabouter uit 'Nachtverhaal', om er een paar te noemen. Ook weet Biegel in dit eerste boek de personages allemaal een eigen manier van spreken te geven, met volstrekt eigen formuleringen ('O, ik bedoel, o nee'). Later zou hij dat gelukkig wat subtieler doen, maar het is er al wel. Verder bevat 'De gouden gitaar' zelfs een soort Freudiaans droomelementje, waar Biegel later in zijn werk nog wel eens op terug zal komen. In dit boek komen deze elementen allemaal niet zo uit de verf. Dat komt misschien ook vooral door het beperkte aantal bladzijden en het verhaaltje dat niet zo boeiend is en eigenlijk vooral wat knullig en saai. Het leent zich misschien ook meer voor een tekenfilmpje van een kwartiertje. Overigens vond ik de pentekeningen van Babs van Wely wel bijzonder snoezig, moet ik zeggen.

Het is misschien vooral een leuke curiositeit voor Paul Biegel-fans die op zich wel benieuwd zijn naar zijn debuut. Zoals ik.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:31 uur

geplaatst: vandaag om 00:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.