menu

Dune - Frank Herbert (1965)

Alternatieve titels: Duin | Duin #1

mijn stem
4,14 (140)
140 stemmen

Engels
Sciencefiction

544 pagina's
Eerste druk: Chilton, Tacoma (Verenigde Staten)

In een verre toekomst, vele duizenden jaren van nu, wordt het Geslacht Atreides op keizerlijk bevel gedwongen zijn erfplaneet te verlaten en een nieuw leven te aanvaarden, de onbarmhartigste, meest ongastvrije die het menselijk heelal kent: de woestijnwereld Duin. Voortaan zal Duin de zetel van het Geslacht zijn - maar de vijandige machten achter de troon rekenen erop dat de Atreides niet lang de heerschappij over Duin zullen bezitten. Daar is deze wereld veel te kostbaar voor.

zoeken in:
4,5
Sterk begin van de serie.

Wat mij vooral aanspreekt aan het Dune universum zijn de twee grote thema's; religie en politiek.
Hoewel deze thema's in het eerste boek nog niet erg naar voren komen geeft het wel het startschot daarvoor.

Voor mij staat Herbert stijf bovenaan in het genre dat ik zelf Realistisch Sci-Fi heb genoemd. Nergens krijg je de indruk dat hij het allemaal lukkraak uit zijn duim heeft gezogen, je voelt als het ware de mogelijkheid tot realisatie achter de objecten e.d.

Verder past zijn koude, meedogenloze stijl perfect bij het universum waar politiek gekonkel de enige manier lijkt om te overleven.

4,5*

avatar van Freud
4,5
Een ijzersterk boek. Ik heb niet veel met science fiction, maar dit epos straalt zo'n magistrale sfeer uit, is zo groots opgevat en bevat zo'n ijzersterke personages dat ik er dus toch voor ben gevallen. Alles komt ook erg geloofwaardig over, binnen het verzonnen universum dan toch, en het verhaal blijft boeien van begin tot einde.
Ik ben ooit aan het tweede deel begonnen, maar toen bleek dat dat niet meer over dezelfde personages ging toch gestopt, één deel is meer dan voldoende vind ik.

4,5
Freud schreef:

Ik ben ooit aan het tweede deel begonnen, maar toen bleek dat dat niet meer over dezelfde personages ging toch gestopt, één deel is meer dan voldoende vind ik.

Vreemd want Herbert's personages zijn veelal gespiegeld aan degenen in dit boek, in sommige gevallen voert hij het zelfs nog verder door. Om dat duidelijker uit te leggen zou ik echter moet spoileren uit latere delen, wanneer die op de site staan zal ik het daar wel uitleggen .

Verder bouwt hij de ideeën waar hij hier al enigzins mee speelt nog verder uit. Enkel het vierde deel kan ik zien als een blok in de serie vanwege het wel heel erg theoriserende karakter.

Feit blijft wel dat dit misschien wel het beste deel van de serie is, hoewel latere delen toch wel hele vernuftige ideeën naar voren brengen.

Mojo Pin
Het was ook altijd oppassen geblazen voor de zandworm. Die kon alles opslokken. Een goed verzonnen monster als je het mij vraagt.

5,0
Een van mijn favoriete science fiction boeken, boeiend van begin tot eind, goed geschreven, vooral de beschrijvingen van de planeten waar het een en ander zich afspeelt en de personages met de desbetreffende geschiedenis van het huis waar zij van afstammen.

avatar van Grovonion2
4,0
Dit is inderdaad een sterk SF verhaal. Stuk voor stuk sterke karakters. Het universum komt, zoals reeds vermeld heel geloofwaardig over, ook al speelt het zich volledig af op 1 planeet. Als ik me goed herinner komen er pas in de volgende boeken andere planeten en planeetreizen aan te pas. Ook ik vind de opvolgers (ben tot deel 3 geraakt) heel wat minder.


avatar van Zelva
Dat mag voortaan via pm. Kans dat neo het zo ziet is kleiner en echt veel toevoegende waarde hebben die berichten op de lange duur niet.

4,5
Eén van m'n favoriete boeken en dan heb ik nog lang niet alles begrepen en eruit gehaald. Maar het universum dat hier gecreeërd wordt, met name de politiek en religie ervan, zit geweldig in elkaar.
Het politieke thema vind ik het mooiste en wordt sterk gedragen door de personages in het boek, die héél wat verder zijn dan de mensen van nu. Prachtig, hoe zij hun tegenstanders analyseren en uit kleine zenuwtrekjes of stemgeluiden hun 'plannen achter plannen achter plannen' opmaken. En erop reageren met 'schijnbewegingen achter schijnbewegingen achter schijnbewegingen'.
Het religieuze thema is ook erg sterk, met name vanwege parallellen met de actualiteit. De onderdrukking van een woestijnvolk dat daardoor vatbaar wordt voor bijgeloof en extremisme, de Messias verwelkomt en een jihad begint, is fascinerend beschreven.

Soms vind ik het boek wel heel erg moeilijk, da's eigenlijk de enige kanttekening. Maar dat nodigt vooral uit om het nog eens te gaan lezen.

4,5*

avatar van cortez
3,5
Bij de eerste pagina's werd ik bevestigd in m'n vooroordeel dat SF echt niets voor mij is (de typische namen, de laserwapens, de dynastieke termen, etc.), ik was dan ook geneigd om het boek naast me neer te leggen. Anderzijds had ik meteen het gevoel dat dit kon doorgroeien naar een groots episch verhaal, waar ik wel fan van ben, en daarom bleef ik doorlezen. Gelukkig, want dit is toch echt wel een leuke saga. Vooral het politieke gekronkel van alle partijen en de machtsspelletjes zijn erg onderhoudend. Ook de personages zijn, zoals gezegd, stuk voor stuk interessante figuren. Soms gaat Herbert wel wat snel in het afhandelen van het verhaal, maar zo huppel je natuurlijk wel heel snel van spanningsclimax naar spanningsclimax, en kan het boek moeilijk gaan vervelen. Al bij al een aangename kennismaking met het SF-genre, en zeker met de Duin-serie. Maar de andere boeken zijn dus niet zo goed, als ik het goed begrijp?


Leuke aanrader, Freud !

avatar van eRCee
3,0
Eigenlijk lees ik vrijwel nooit Science-fiction, maar de klassieke status van de heelalsage Dune trok me over de streep.
De kracht van het genre ligt natuurlijk in het torenhoge escapisme-gehalte; een goed uitgewerkte imaginaire wereld met daarin de strijd tussen goed en kwaad, waarbij de hoofdpersoon een underdogpositie inneemt, dat staat eigenlijk al garant voor een boek waar je lekker in kan wegduiken.
Dune vormt wat dat betreft geen uitzondering. Op vrij nonchalante wijze wordt een fictief universum opgeroepen, en het aardige is dat deze wereld redelijk kloppend en begrijpelijk is terwijl de precieze betekenis van allerlei zaken niet wordt uitgelegd. De hoofdpersonen zijn uiteraard erg heroisch, hoewel ze niet zo eenzijdig nobel zijn als doorgaans het geval is in dit soort boeken. Dat is een duidelijk pluspunt van Herberts schepping.
Daar tegenover staan echter toch ook wel een hoop zwakheden. Allereerst lijken er wat inconsistenties te zijn, zowel in de personages als in andere beschrijvingen. De vechtkracht van de diverse groepen bijvoorbeeld lijkt te veranderen naargelang de situatie dat nodig maakt. Ook is één en ander wat erg simplistisch voorgesteld, zoals de veronderstelling dat stilpakken door transpiratie op te vangen een mens grotendeels beschermen tegen vochtverlies (vergeten wordt dat men ongeveer 1,5 liter vocht per dag verliest in het maag-darmkanaal).
Erger is echter dat Herbert niet echt in staat lijkt een scene goed op te bouwen en spannend te maken. Dune ontleent zijn spanning vrijwel volledig aan de grote hoeveelheid voorvallen, de snelle voortgang van het verhaal en de diversiteit van de situaties en personages, maar individuele passages willen maar niet tot leven komen en worden ook te snel weer afgesloten. Sommige scenes komen zelfs ronduit onbeholpen over. Iets dergelijks geldt ook voor de ontknoping van het boek, waar de totale overwinning met speels gemak wordt bereikt in een handvol pagina's. Even onbeholpen zijn de expliciete afwisseling van dialoog en gedachten, die steevast cursief worden gedrukt. Het getuigt allemaal niet echt van groot schrijverschap. Tenslotte ben ik niet te spreken over de zogenaamde wijsheden, de liederen en de pseudo-mystieke mix van talen en godsdiensten die gebruikt worden.
Toch is het een lekker boek om eens te lezen. Juist door datgene wat ik in het begin benoemde, namelijk het onbegrensde escapisme dat de roman biedt. Net als bij de boeken van Harry Potter bijvoorbeeld ga je je toch een beetje in die wereld wanen. Ben daarom ook zeker benieuwd geworden naar de volgende delen. Dikke drie sterren voor deze.

avatar van Grovonion2
4,0
eRCee schreef:
Ook is één en ander wat erg simplistisch voorgesteld, zoals de veronderstelling dat stilpakken door transpiratie op te vangen een mens grotendeels beschermen tegen vochtverlies (vergeten wordt dat men ongeveer 1,5 liter vocht per dag verliest in het maag-darmkanaal). .
Hoe kan dat nu, eRCee? In een gesloten omgeving verlies je niets. Je maag-darmkanaal kan daar ook niks aan doen. Het kan misschien H2O gebruiken voor een organische verbinding met koolstof en dergelijke, maar die wordt op een andere manier weer omgezet in vocht (ook H2O) dat in je zweet terecht komt. Zo'n stilpak kan dus in principe wel werken.

avatar van eRCee
3,0
Grovonion2 schreef:
]Hoe kan dat nu, eRCee? In een gesloten omgeving verlies je niets. Je maag-darmkanaal kan daar ook niks aan doen. Het kan misschien H2O gebruiken voor een organische verbinding met koolstof en dergelijke, maar die wordt op een andere manier weer omgezet in vocht (ook H2O) dat in je zweet terecht komt. Zo'n stilpak kan dus in principe wel werken.

Euhm. Ik heb het even nagezocht en ik moet toegeven dat ik mis zat. Het is zo dat er in het maagdarmkanaal bijna 7 liter aan vocht wordt uitgescheiden, maar dat wordt vrijwel volledig heropgenomen. Aan het begin van de dikke darm is nog 1,5 liter vocht over, maar dit wordt gereduceerd tot een verlies van 100 ml aan het einde.
Verder is de urineproductie gemiddeld zo'n 1,5 liter, en verlies je verder nog vocht via de longen (350 ml), de huid (350 ml), zweten (100 ml).
De meesten van deze verliezen zal je in een stilpak waarschijnlijk wel weer kunnen opvangen (heh), hoewel je de 100 ml uit de ontlasting en ongeveer een halve liter urine om je afvalstoffen in op te lossen toch wel kwijt bent, lijkt me.

Maar goed, Herbert vs. eRCee staat 1-0.

avatar van Grovonion2
4,0
Herbert, maar vooral zijn erfgenamen zullen het je danken

Tabula Rasa
Vervelend saai fantasyboek. Ongeïnspireerd verhaal dat ten onder gaat aan flauwekultoekomstkijkerij en quasi-filosofische tussendoortjes. Helaas geen enkele vorm van spanning te vinden in het verhaal, akelig onsympathieke hoofdpersonen ook.

Brunniepoo
Heb de mythische status van dit boek nooit zo begrepen. Het was best aardig lezen en had wat leuke vondsten maar echt spannend was het inderdaad niet. De opvolgers waren overigens nog stukken minder.

avatar van dallben
5,0
Hier ben ik erg nieuwsgierig naar.

avatar van Rudi S
1,5
Tabula Rasa schreef:
Vervelend saai fantasyboek. Ongeïnspireerd verhaal dat ten onder gaat aan flauwekultoekomstkijkerij en quasi-filosofische tussendoortjes. Helaas geen enkele vorm van spanning te vinden in het verhaal, akelig onsympathieke hoofdpersonen ook.


Euh, ja zoiets.

3,0
De uitgebreide goed-uitgedachte wereld is lovenswaardig. Ik hou er niet zo van om dingen te moeten opzoeken, maar daarbuiten is de geschapen wereld erg interessant (en dan met name Arrakis).
Uiteindelijk vind ik dit niet echt een science-fiction boek, eerder een fantasy boek met een science-fiction setting. Fantasy is minder mijn ding, vanwege het trage epische gedoe, en dat is ook niet echt wat ik zoek bij science-fiction.
Eerlijk gezegd heb ik momenten gehad waarbij ik overwoog te stoppen met lezen, met name in het eerste segment. Toch iets te traag.
Al met al miste het boek wat spanning en was het niet echt het soort science-fiction dat ik interessant vind. Geen slecht boek verder, maar dus niet echt mijn ding.

3*

Gast
geplaatst: vandaag om 18:49 uur

geplaatst: vandaag om 18:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.