menu

Storia della Bambina Perduta - Elena Ferrante (2014)

Alternatieve titels: Het Verhaal van het Verloren Kind | L'Amica Geniale Volume 4

mijn stem
3,83 (9)
9 stemmen

Italiaans
Sociaal

608 pagina's
Eerste druk: E/O, Rome (Italië)

'Het verhaal van het verloren kind' is de ontknoping van de saga van de briljante, geschoolde Elena en de vurige, onbeheersbare Lila. Beide vrouwen zijn volwassen: de grote ontdekkingen van het leven zijn gedaan, zijn grillen en verliezen zijn verdragen en geleden. Beide vriendinnen hebben gevochten om te ontsnappen aan de Napolitaanse volksbuurt waar ze opgroeiden. Elena heeft gestudeerd, is getrouwd, naar Florence verhuisd, heeft kinderen gekregen en is inmiddels een gevierd schrijfster. Lila is er daarentegen nooit in geslaagd los te komen van haar geboortestad. Ze is weliswaar succesvol ondernemer geworden, maar haar succes heeft haar dichter gebracht bij de vriendjespolitiek, het chauvinisme en de georganiseerde criminaliteit die de buurt in hun greep houden.

zoeken in:
avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Elena's toon in gedachten tegen Lila is gezet op pagina 11:
Jij zou je in mij hebben vergist? Nee, mijn liefje, ik heb me vergist, ik heb me in jou vergist: je zult je hele leven blijven kijken naar de vrachtwagens die over de grote weg langsrijden.
Ik hóor Lila bijna "Stomme trut" zeggen.
Want ja, alsof Elena zulke briljante keuzes maakt ...

Ik ben benieuwd waar die ***** NRC recensie op gebaseerd is. Nog maar even aan me voorbij laten gaan.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Wat een spannend deel is dit! Nog 58 zo langzaam mogelijk te lezen bladzijdes ...

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Met Het verhaal van het verloren kind heeft Elena Ferrante meer dan waardig het vierluik over Lila en Lenu rond afgesloten.
Al lezend dacht ik er aan waarom Lenu (ofwel Elena) het verhaal over beide vrouwen begon te schrijven. Een geschiedenis vanaf hun jonge kinderjaren tot ouderdom, een geschiedenis die ik met wisselend genoegen las. Met name had ik tijdens deel III moeite met de beschreven (herinnerde) chaos in Lenu's hoofd, dit riep bij mij weinig begrip op. Volgens mij was daar een slordige stijl debet aan. Daar was in deel I en II geen sprake van.
Gelukkig begint Ferrante deel IV met veel meer afstand en misschien daardoor wel, meer orde.

Beide qua intelligentie briljante meisjes worden geboren in een wijk in Napels waar de Camorra het voor het zeggen heeft; Lenu zal Napels verlaten, studeren, de wereld over reizen, bekend schrijfster worden. Lila blijft achter en schopt het in haar omgeving zo ver als je het, denk ik, in een dergelijke omgeving kunt schoppen. Beide meisjes en later vrouwen gedragen zich eigenlijk veelvuldig onsympathiek maar dat maakt het lezen niet onaangenaam. Hoe te overleven? Wat m.i. treffend wordt weergegeven is dat Lenu heel graag 'iemand' wil worden, wil zijn; maar juist doordat ze haar afkomst uit het volkse Napels verloochent blijft ze lang 'niemand'.
Hij spotte met mijn halfslachtige feminisme, mijn halfslachtige marxisme, mijn halfslachtige freudisme, mijn halfslachtige foucaultisme, mijn halfslachtige subversisme.

Vervreemding is een groot thema in het leven van Lenu. Op het moment dat Lenu terugkeert naar haar wortels, met haar kinderen terug in Napels gaat wonen, wordt het verhaal m.i. met de pagina krachtiger. De haat/liefde relatie tussen Lila en Lenu viert hoogtij.
Zonder al te veel te verklappen heb ik, naarmate de vrouwen ouder worden, veelvuldig teruggedacht aan 'het begin'. Hoe de poppen van de twee meisjes in de kelder van een Camorra baas verdwenen en onvindbaar bleven. Ik dacht ook: wat een naar gedrag had Lila als kind, of misschien beter gezegd, niet normaal.
Het kon geen toeval zijn dat wanneer Lila en Lenu beide nogmaals moeder worden, Lila's dochter dezelfde naam krijgt als éen van de poppen: Tina. De titel van dit boek wordt allengs gruwelijk duidelijk. Ook wordt duidelijk dat het in Lila's hoofd inderdaad goed mis is.
Ik vond het verdere verloop verschrikkelijk spannend, met een zeer goed psychologisch inzicht van Ferrante.
De laatste woorden knallen naar binnen. Ze maken verdrietig zonder sentimentaliteit. Ik ben bijna verdrietig dat 'dit het was' en overweeg volgend jaar als leesproject alle vier de delen nog eens te lezen.

5*

avatar van Donkerwoud
Komt op de lijst!

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Elena Ferrante sluit haar Napolitaanse romancyclus af met een knaller. Een boek geschreven in een zeer directe taal, dwingend en verslavend.

In 1700 pagina's beschrijft Elena Ferrante, maar ook tevens het hoofdpersonage, het wel en wee van 2 vriendinnen, geboren en getogen in een volkswijk in Napels. Corruptie, geweld, afpersing, het eigen profijt en uitbuiting zijn schering en inslag.

Het eerste deel opent met het gegeven dat één van de twee vriendinnen is verdwenen, nl de onstuitbare, intelligente maar ongeschoolde furie Lila, zij die al haar talenten heeft aangewend om te ontsnappen aan haar wijk( maar daar nooit echt in slaagde). Die verdwijning was voor Elena de aanzet om te beginnen aan de kroniek die je als lezer voorgeschoteld krijgt. Alle delen die volgen zijn dus de schrijfsels van de geschoolde, geniale Elena. Zij is diegene die zich door een portie geluk fysiek heeft kunnen bevrijden van haar wijk. Ze studeerde, huwde met iemand uit de hogere klasse, reisde, werd moeder en gevierd schrijfster.

In dit laatste deel keert ze terug naar Napels in het zog van een geliefde en wordt de vriendschap en het samen-zijn met Lila terug aangehaald. Elena Ferrante haalt hier alles uit de kast om die liefde/haat verhouding uit te diepen maar eveneens wordt tijd en aandacht besteed aan de geschiedenis van Napels maar ook aan de evolutie van de hele wereldorde en de beginnende digitalisering. Elena wil met dit schrijven voor zichzelf haar verhouding met Lila onder woorden brengen, ze tracht ze te begrijpen. Maar ..... Door de eenzijdige invalshoek, de herinneringen van Elena, weet noch Elena, noch de lezer de juiste toedracht. Was hun verhouding evenwichtig of juist manipulatief? Was er sprake van liefde of enkel van een levenslange concurrentie? Hoe goed kennen mensen elkaar, zelfs na een levenslange vriendschap?

En wat te denken over de manier waarop deze 2 personen met elkaar omgingen? Meermaals heb ik gedacht: "Dit is een soort vriendschap die mij niet bevalt: die hardheid, die jaloezie, die concurrentiedrang" Maar eveneens moest ik wel vaststellen dat, als puntje bij paaltje komt, ze er wel waren voor elkaar. Dit afsluitend deel geeft de hoognodige stem aan Lila (door de ogen van een ander), het personage dat in deel 3 nauwelijks aan bod kwam. Beide vrouwen zijn tegenpolen die een levensnoodzakelijke aantrekkingskracht in elkaar vinden. Ze zijn elkaars hemel en hel tegelijkertijd. Elkaars rem en motor.

De uitdrukking: "Napels zien en sterven" krijgt na lezing van dit beklijvende 4 luik toch wel een andere dimensie. De naam van die stad en de twee personages zullen voor mij altijd met elkaar in connectie worden gebracht. Dit klaarspelen als schrijfster is mi toch wel een unieke verdienste.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
liv2 schreef:
Elena Ferrante sluit haar Napolitaanse romancyclus af met een knaller. Een boek geschreven in een zeer directe taal, dwingend en verslavend.


Gelukkig komt er een serie

avatar van Lalage
3,5
Elena Ferrante neemt de tijd om alles uitgebreid te beschrijven in dit deel dat bijna vijfhonderd bladzijden telt. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat ik er vlot doorheen kom, maar de verslaving van de eerste twee delen komt helaas niet terug. Een echte ontknoping komt er ook niet, al wordt het verhaal wel netjes afgerond.

Het verhaal van het verloren kind – Elena Ferrante | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Gast
geplaatst: vandaag om 03:37 uur

geplaatst: vandaag om 03:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.