menu

Nälkävuosi - Aki Ollikainen (2012)

Alternatieve titel: Witte Honger

mijn stem
3,50 (3)
3 stemmen

Fins
Avontuur

128 pagina's
Eerste druk: Siltala, Helsinki (Finland)

Finland, 1867. Marja laat haar man en boerderij achter en maakt met haar twee kinderen een voettocht dwars door het winterse landschap. Ze wil Sint-Petersburg bereiken, het centrum van het Russische Rijk waartoe Finland behoorde, waar genoeg brood is voor iedereen. De natuur is onherbergzaam, en veel hulp hoeft Marja niet te verwachten. Wanneer ze het ten einde raad bijna wil opgeven, ontmoet ze een jongeman die haar wil helpen. Maar is hij wel te vertrouwen?

zoeken in:
avatar van Lalage
Mooi dat dit boek in het Nederlands is vertaald. Het stond al op mijn lijstje omdat het op de longlist stond van de Man Booker international prize.

avatar van liv2
4,0
liv2 (crew)
Ollikaines debuutroman werd in Finland genomineerd voor diverse prijzen, waaronder de Finlandia prijs en de Man Booker International Prize. Niet zonder reden.

Dit boek is inktzwart. Het legt vooral de menselijke aard bloot wanneer het 'ieder voor zich' is. Een gegeven dat gekend is maar dat me bij lezing deed huiveren. Menslievendheid en solidariteit zijn loze begrippen wanneer een mens voor de keuze wordt gesteld: ik of de ander, wanneer een mens enkel genoeg te eten heeft om zelf in leven te blijven dan wordt het grimmig.
Niet enkel de medogenloosheid van de mens wordt belicht maar ook die van de natuur. En dit doet de schrijver prachtig. De ploetertocht door een met sneeuw bedekt landschap van een moeder die haar zieke man achterlaat en tracht haar twee kinderen te redden is hallucinant mooi beschreven.

Toch eindigt de schrijver met een positief signaal en dat kan je als lezer echt wel gebruiken.
Geen boek om vrolijk van te worden, integendeel, maar wel een mooi, intens pareltje.

avatar van stefan dias
2,5
geplaatst:
Bij het begin van het boek heeft het noodlot al toegeslagen. Je valt er middenin. Kasten en magen zijn leeg. De dood is al ingezet. Wat volgt is een niet eens lange doodsstrijd. Mensen slaan op de vlucht, maar ze weten niet niet eens waarheen. Ze laten 'alles' achter, maar dat is in feite niets. Wat heel aangrijpend zou moeten zijn, en ja natuurlijk is het enorm schrijnend, wil er bij mij om de een of andere reden gewoon niet inhakken. Wellicht is het de afstandelijke schrijfstijl waardoor het me allemaal een beetje koud laat. Jammer.

avatar van liv2
4,0
liv2 (crew)
geplaatst:
Ik begrijp wat je wilt zeggen.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:14 uur

geplaatst: vandaag om 09:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.