menu

De Greppel - Herman Koch (2016)

mijn stem
3,26 (27)
27 stemmen

Nederlands
Psychologisch

320 pagina's
Eerste druk: Anthos, Amsterdam (Nederland)

Robert Walter, geliefd burgemeester van Amsterdam, vermoedt dat zijn vrouw vreemdgaat met een van zijn wethouders. En nog wel met die oerdegelijke wethouder die zich inzet voor het milieu. Niet veel later beweert een journaliste dat de burgemeester betrokken is geweest bij het toetakelen van een agent tijdens een Vietnam-betoging. Dan staat opeens zijn vierennegentigjarige vader op de stoep: hij en zijn vrouw willen samen euthanasie plegen. ‘De greppel’ laat zien hoe een ogenschijnlijk stabiele man in korte tijd steeds verder verstrikt dreigt te raken in zijn eigen angsten en vermoedens. Of ziet Robert Walter de dingen juist voor het eerst echt helder?

zoeken in:
avatar van liv2
4,0
liv2 (crew)


avatar van liv2
4,0
liv2 (crew)
Robert Walter, verteller in dit boek is: burgemeester van Amsterdam, charismatisch, begaan met zijn stad, intelligent en man van de wereld. Zo beweert hij zelf toch, immers alles wat je als lezer voorgeschoteld krijgt is zijn gedachtengoed. En daar sijpelt wel eea in door dat deze, op het eerste zicht fijne , vlotte man, niet meer zo sympathiek maakt. Deze zestiger kampt met een hoop vooroordelen typisch voor de 'bange blanke man'. Maar, vooroordelen of niet, hij kan het in alle geval wel goed uitleggen die Robert Walter. Via zijn protagonist laat de schrijver enorm veel aan bod komen: etnische vooroordelen, windmolenparken en de opwarming van de aarde, het koningshuis, overbevolking, de zin en onzin van volksraadplegingen, het gebrek aan charisma van wereldleiders en minister-presidenten, euthanasie versus zelfdoding tot... de kosmos toe.

Maar, de hoofdmoot van het boek vormt het gegeven dat deze ogenschijnlijke gelukkig gehuwde en zelfzekere man eigenlijk niet helemaal is wie hij zegt te zijn. Als hij zijn vrouw verdenkt van overspel (gebaseerd op een nietszeggende indruk van een paar seconden op een receptie) komt alles in zijn gedachtenwereld op losse schroeven te staan. Elke lach, elke gedraging van zijn vrouw wordt vanaf dat moment door een andere bril bekeken. Hij wordt een meedogenloze observator op het ziekelijke af en blijkt diep vanbinnen een onzekere en achterdochtige man te zijn. Voor de kentering is het wachten tot op het einde. En die kentering vond ik toch wat geforceerd.

Toch is dit, ondanks de volheid of maw de overvloed aan besproken thema's, een heel fijn boek om te lezen. Herman Koch weet echt te boeien en zet een zeer sterk hoofdpersonage neer. Ook zijn schrijfstijl vind ik zeer goed. Hij weet als geen ander spanning op te bouwen en te behouden tot op het einde. Een moeilijk weg te leggen boek.

avatar van devel-hunt
3,5
Een echte Koch. Leuk, vlot geschreven, veel humor. Personages goed uitgediept en veel tempo. Leest makkelijk weg. Alleen, wat ik wel vaker bij Koch heb, is het einde. Koch lijkt bij veel van zijn boeken niet te weten hoe en waarmee te eindigen waarna een goed opgebouwd verhaal ineens in een paar blz. lijkt afgeraffeld, vaak met open einde. Daarin vormt de greppel geen uitzondering.

avatar van Miek
3,0
devel-hunt schreef:
Een echte Koch. Leuk, vlot geschreven, veel humor. Personages goed uitgediept en veel tempo. Leest makkelijk weg. Alleen, wat ik wel vaker bij Koch heb, is het einde. Koch lijkt bij veel van zijn boeken niet te weten hoe en waarmee te eindigen waarna een goed opgebouwd verhaal ineens in een paar blz. lijkt afgeraffeld, vaak met open einde. Daarin vormt de greppel geen uitzondering.


Hier kan ik me helemaal in vinden. De humor van Koch spreekt me erg aan.
Maar het einde dan gebeuren er teveel belangrijke dingen ineens, waar het hele boek eigenlijk veel meer voortkabbelt en er minutieus allerlei details uitgediept worden. Is het op het einde, misschien de laatste 50? pagina's ineens een achtbaan van allerlei (halfbakken?) ontwikkelingen en semi-(want niet echt) ontknopingen. Dat vond ik wel een beetje jammer en onbevredigend.
Ik bedoel: leg het dan helemaal uit hoe het zit of laat het totaal in het ongewisse allemaal. Maar dit was een beetje vlees-nog-vis vond ik.
Zeker niet zijn beste boek wat mij betreft, dan denk ik toch aan Het Diner of Zomerhuis met zwembad.

Er zijn overigens wel wat leuke quotes te vinden om zijn wat vileine humor (die mij érg aanspreekt )te illustreren: op blz. 105 ...ze wist dat ik een bloedhekel had aan grappig bedoelde video's die mensen naar elkaar doorstuurden bij gebrek aan een eigen gevoel voor humor.

En blz. 124 ...maar ik wist al dat het allemaal vergeefse moeite was: niemand zou zin hebben in dit hoofd...

Gast
geplaatst: vandaag om 06:44 uur

geplaatst: vandaag om 06:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.