menu

Pleidooi voor Radicalisering - Dyab Abou Jahjah (2016)

mijn stem
4,25 (2)
2 stemmen

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

96 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

We leven in een tijd vol onzekerheden: het kapitalisme is in crisis, de Europese solidariteit staat onder druk, de steden ondergaan een ingrijpende demografische verandering en aan de grenzen van Europa voltrekt zich een humanitaire ramp. De gevestigde politieke orde neemt tegenover deze ontwikkelingen een bij uitstek conservatief standpunt in; zij streeft naar behoud van de status-quo en concentreert zich slechts op het bestrijden van symptomen. Dyab Abou Jahjah zoekt aansluiting bij de radicale stemmen in het politieke debat: om verandering mogelijk te maken pleit hij voor een meer fundamentele bevraging van de grondslagen van onze maatschappij. Hij maakt daarbij een onderscheid tussen utopisch radicalisme, reactionair radicalisme en constructief radicalisme, waarbij hij overtuigend kiest voor de laatste vorm.

zoeken in:
avatar van liv2
Omstreden figuur, ook hier in België.

Maar eerste 'zomergast'. Zijn contract bij de Bezige Bij zorgde voor een heuse rel. Sommige schrijvers dreigden op te stappen.

Hij krijgt hiermee een ontzettend groot forum in Nederland. (In België gebeurt dit mondjesmaat)


http://www.parool.nl/kunst-en-media/omstreden-publicist-abou-jahjah-completeert-gastenlijst-zomergasten~a4330827/


Om de kerk in het midden te houden:


De vragen die de VRT niet durft stellen aan Dyab Abou Jahjah | Joods Actueel - joodsactueel.be

avatar van Donkerwoud
Iedereen die Leon de Winter en Jessica Durlacher de boom injaagt, die heeft automatisch mijn sympathie. Al moet ik toegeven dat het een dubieus heerschap is. Zo één waarbij je hoopt dat scherpe journalisten hem blijven bestoken met kritiek op zijn uitlatingen.

avatar van Donkerwoud
Eerste recensie die ik lees, voorzichtig positief (goed, maar praktisch onleesbaar) Het respectabele, maar bijna onleesbare radicalisme van Abou Jahjah - Vrij Nederland - vn.nl


Bilal030
Een positieve recensie is er gelukkig ook te vinden. Een recensie waar ik het zeker mee eens ben. Ben nog maar halverwege maar de ideeen vind ik hartstikke interessant en het is heel erg leesbaar, dit terwijl ik niet de slimste ben

Dyab Abou Jahjah - Pleidooi voor radicalisering - 8WEEKLY

ZAP!
De VN en Humo recensie moet je voor betalen, die van 8WEEKLY zegt inhoudelijk vrijwel niets; "Abou Jahjah staat dus voor een progressief radicale manier van denken." en "Progressief radicalen breken met de status quo, maar willen wél alle positieve verworvenheden van het systeem behouden. De slechte zaken worden aangepast, de goede blijven bestaan." Aha. Nu weet ik nog niks.

Wat me wel iets zegt, is dat de titel niet 'Pleidooi voor constructief radicalisme' is, wat wel in de verdere omschrijving staat. Waarom niet? Is de gekozen titel meer provocatief zodat het meer reuring oplevert?

Bilal030
Interessante essay, geïnspireerd door Marxistisch gedachtegoed, wel met hier en daar een update. Een analyse van de huidige crises in Europa waarin een strijd tussen nationalistische/protectionistische ideeen en de globalisering plaatsvindt. Abou Jahjah denkt dat de nationale identiteit niet langer houdbaar zal blijven en spreekt van een mondiale identiteit gebaseerd op een ‘cultura franca’. Deze identiteit wordt dus door een gedeelde culturele ervaring (cultura franca) bepaald en vooral door een zelfde sociaal-economische klasse. Deze midden klasse, vooral de onderkant ervan omdat zij alles te winnen hebben en zich nog kunnen inleven in de onderklasse, zou door radicale ideeen de aanval op de elites (macht, systeem, politiek) moeten zetten. Niet de bovenkant van de middenklassen want die hebben teveel te verliezen want ze hurken tegen de elite aan en niet de onderklasse want die ontbeert het aan mogelijkheden en kennis (de cultura franca). De radicale ideeën zijn te verdelen in constructief radicalisme en destructief radicalisme (terreur, fascisme etc). Constructief radicalisme is o.a. het vormen van een mondiale identeit die dus boven de grenzen uitstijgt, organisaties en bewegingen die het volk politiek mondig maken en de democratie en rechtsstaat verdedigen (actief burgerschap), het vormen van ‘commons’, een soort deeleconomie. Het erkennen van misdaden in het verleden door alle culturen en volken zodat er geen selectieve verontwaardiging heerst en zo zijn er nog meer ideeen. Hij noemt het radicalisme omdat het breekt met de status-quo. Constructief want hij wil niet alles afbreken wat er is, de vele verworvenheden die er zijn moeten we vooral behouden, alleen wat nog krom is zal verbeterd moeten worden. Laten we de nieuwe uitdagingen over aan de opkomende nationalistische geluiden? (Destructief) of nemen we de voortouw in de globalisering? (Constructief) want de huidige aanpak van de globalisering zal alleen voor de elites voordelen opleveren.

De uiteenzetting van de wereld in klassen heb ik als heel erg interessant ervaren. Ik heb er veel van geleerd en het heeft mij aan het denken gezet. Het idee van een mondiale identiteit klinkt mij nog te rooskleurig, ik denk dat nationale identiteiten nog een sterke rol spelen en ik zie ook niet zo gauw dat mensen zich identitair aan iets anders dan een natie of politiek idee conformeren. Daar is het idee van een mondiale identiteit nog te vaag voor denk ik. De mogelijke oplossingen zijn interessante ideeen alleen volgens mij nog niet genoeg om een omwenteling in het beleid of een breuk met de status-quo te realiseren. Neemt niet weg dat ik het wel heel goed vind dat Abou Jahjah hiervoor een pleidooi doet en mogelijkheden benoemt die tot meer kunnen leiden.

Bilal030
ZAP! schreef:
Wat me wel iets zegt, is dat de titel niet 'Pleidooi voor constructief radicalisme' is, wat wel in de verdere omschrijving staat. Waarom niet? Is de gekozen titel meer provocatief zodat het meer reuring oplevert?


Denk dat het marketingtechnische redenen heeft ja.
Trouwens, de link hieronder vind ik ook wel interessant.

Wie is er bang voor radicalisering? - Socialisme.nu

Bilal030
Met een halfje verhoogd. Ik merk dat ik weken na het lezen van dit boek er nog best vaak aan denk. Ik herken de kritiek dat het zeer academisch geschreven is waardoor het niet al te toegankelijk is. Vandaar dat ik het na aanschaf in 2016 ook na een eerste poging vijf jaar lang weg heb gelegd. Misschien dat de tijd nu rijp genoeg was voor mij want weet inmiddels beter waar ik sta qua politiek etc.

Dit boek heeft mij ook kennis laten maken met grote namen als Antonio Gramsci, Michael Parenti en Michel Foucault. Het heeft ook mijn interesse voor non-fictie boeken doen ‘exploden’ waar ik doorgaans zeer weinig non-fictie lees. Ik wacht met smart op het in april te verschijnen ‘Verlichting onder vuur’ van Dyab Abou Jahjah.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:22 uur

geplaatst: vandaag om 23:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.