menu

De Zondvloed - Jeroen Brouwers (1988)

mijn stem
3,89 (19)
19 stemmen

Nederlands
Autobiografische Roman

765 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

'De Zondvloed' vertelt het verhaal van een jongen die opgroeit in Indië, zijn verblijf in een Japans gevangenkamp, het eerste contact met meisjes, zijn kostschooljaren in Nederland en uiteindelijk zijn eerste huwelijk. Maar het is vooral een roman over de invloeden die het leven richting geven en waardoor een persoonlijkheid wordt gevormd.

zoeken in:
avatar van robbrouwer58
3,5
Jeroen Brouwers als getroebleerde geest die verknipt denkt. Behoorlijk viezig van zijn padje.

avatar van Sandaba
3,5
geplaatst:
Jaren geleden woonde ik in een verwaarloosd huis in het hart van een dennenbos, omringd door stilte die grensde aan absoluutheid, -de stilte die klinkt nadat het revolverschot is afgegaan.


"Jaren geleden" las ik De Zondvloed tijdens een deprimerende herfstvakantie, en het liet me verbijsterd achter. Toen ik het uit had, wilde ik alles weten over de totstandkoming van dit reusachtige werk.

De Zondvloed gaat, net als Het Verzonkene en Bezonken Rood grotendeels over Brouwers' jeugd in Indonesië, maar ook over het "niks", d.w.z. zijn schrijversperikelen en demonen.

Het enige dat gebeurt, is dat ik schrijf. Wat ik schrijf kan heel goed onderwerploos zijn: een roman over het tegendeel van een onderwerp, waarin het tegendeel van gebeurtenissen wordt geschreven. Ik ben een schrijver 'van niks',
lees: 'over niks'.
Dat niks, zo stel ik mij voor, zou toch de schijn van een kathedraalgelijke schoonheid kunnen wekken (...)
[blz. 180)

Een waar genot voor de zwartkijkers die stijl belangrijker achten dan schijnbaar eindeloze navelstaarderij.

3,5
geplaatst:
De Zondvloed bevat alle ingrediënten van een magnum opus…
Brouwers vertelt zijn (deels verzonnen) levensverhaal in een pil van bijna 800 pagina’s. Alle gekende verhaallijnen passeren de revue: zijn jeugd in Nederlands-Indië (Het Verzonkene), de vernedering in het Jappenkamp (Bezonken Rood), zijn gevangenschap op de kostschool (Het Hout) en uiteraard de sleur van het huwelijk (Geheime Kamers). In dat opzicht kun je De Zondvloed beschouwen als een soort best off van zijn eerdere én zijn latere werk. Zijn schrijfstijl is zoals steeds doordrenkt van cynisme, maar tegelijk elegant en vol creatieve vondsten. Hij slaagt erin om de meest banale zaken toch gevat te beschrijven, zonder dure woorden of vergezochte metaforen.

… En toch is dit verre van Brouwers’ beste werk.
De auteur valt net iets te veel in herhaling, wat meteen het grote aantal pagina’s verklaart. Ik vond deze roman bovendien té drammerig: de lijn tussen zelfspot en zelfmedelijden is vaak erg dun. Niet echt bevorderlijk om hier lang in te lezen.

Dus:
Brouwers blijft een groot stilist, maar in dit boek vergeet hij af en toe te relativeren. 3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 03:25 uur

geplaatst: vandaag om 03:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.