menu

Das Schloss - Franz Kafka (1926)

Alternatieve titels: Het Slot | Het Kasteel

mijn stem
4,21 (133)
133 stemmen

Duits
Ideeƫnliteratuur / Psychologisch

415 pagina's
Eerste druk: Kurt Wolff, München (Duitsland)

Op een avond komt K. aan in het dorp aan de voet van de berg waarop het grote slot ligt. Hij stapt een herberg binnen om er te overnachten. Daarmee begint zijn wanhopige strijd om vergunningen. De strijd er te mogen wonen, te werken, deel te hebben aan de gemeenschap... en het slot te bereiken.

zoeken in:
4,5
Ook erg goed, maar toch iets minder vreemd en bizar dan het proces. Dit kan ook komen omdat het proces mijn eerste kennismaking was met Kafka. 4,5*

avatar van Freud
5,0
Omdat ik hier blijkbaar nog niets geschreven had, terwijl het toch eigenlijk mijn lievelingsboek betreft, toch ook even mijn mening op dit meesterwerkje

Nog nooit heb ik een boek gelezen waar zoveel sfeer uit spreekt, tegelijk mysterieus en ongrijpbaar, halvelings absurd en tegelijk oneindig fascinerend. Een boek waar je geen vat op krijgt, te meer omdat het totaal onduidelijk is waar het eigenlijk over gaat: een jongeman komt in een dorpje aan dat wordt gedomineerd door een kasteel op een heuvel, hij liegt dat hij de landmeter is die ze verwachten, even later blijkt hij ineens echt de landmeter te zijn, zelfs zijn assistenten komen aan en er ontspint zich een onduidelijk verwarrend verhaal waarin hij steeds probeert in contact te komen met de graaf in het kasteel, wat telkens mislukt. Tussendoor wordt hij nog schoolmeester en krijgt hij een bizarre verhouding met een meisje uit het dorp, maar eigenlijk heeft het allemaal bedroevend weinig inhoud voor een boek van een paar honderd pagina's. Maar juist dat gebrek aan inhoud maakt het voor mij ongeëvenaard, want het boek blijft van de eerste tot de laatste pagina (waar het midden in een zin stopt, zonder dat er ook maar enige vooruitgang in de mysterieuze plot heeft plaatsgevonden) geweldig boeiend en niet te vatten. De schrijfstijl is fenomenaal, er komen dialogen in voor tussen arme boeren die praten alsof ze er een twintigjarige studie rechten hebben opzitten met afwisselende monologen van meer dan een bladzijde, en eens dat je de bizarre opbouw van het boek aanvaardt wordt het zelfs spannend, en is het haast onmogelijk om niet de humor en de ontzettende klasse in te zien van dit meesterwerk, de Satantango van de literatuur als het ware .

5.0 * uiteraard.

avatar van eRCee
4,0
Imre Kertesz geeft in zijn boek Dagboek van een Galeislaaf een fraaie analyse van Das Schloss:

Hij begint met te stellen dat het kasteel, hoewel schijnbaar onbenaderbaar, toch eigenlijk maar een gewoon kasteel is. Het wordt gedetailleerd beschreven, er leidt een weg naar toe. Dat de dorpelingen ervan overtuigd zijn dat men het kasteel niet kan betreden, berust op hun eigen overtuiging, een zelf verzonnen en vrijwillig opgelegde natuurwet die hun leven beheerst. Nieuweling K. ontrekt zich hieraan, als een gezant van de vrijheid en omwentelaar van het systeem, en besluit het kasteel binnen te gaan. Echter, hij accepteert de daaraan verbonden voorwaarden, wordt dus toch ingekapseld in het systeem en zal eraan te gronde gaan. Kortom: ‘de leugen wordt tot wereldbestel gemaakt’ (Der Prozess). Waar Der Prozess zelf de roman is van dit inzicht, is Das Schloss de roman van het genoemde wereldbestel.
Kertesz concludeert dat Kafka een wereld laat zien waar slavernij bestaat op grond van een stilzwijgende algemene afspraak. En dan komt zijn mooiste gedachte, namelijk dat het beeld van het kasteel voor West-Europeanen niet te begrijpen is (zij beschouwen het als ‘iets transcendents'), terwijl de Oost-Europeaan begrijpt, maar niet toegeeft, “dat het boek een nauwkeurig verslag is van het leven in Oost-Europa”.

avatar van BlueVelvet
4,0
Ik vind de vele monologen zo prachtig. Iedere burger, of hij nu dodelijk ziek is, een arme boer, onderwijzer of kind van 7, is in staat een ellenlang retorisch betoog te houden met minstens vijftien argumenten per stelling en lijkt (zoals W.F. Hermans in het nawoord schreef - en Freud hierboven ) een meerjarige universitaire studie rechtsgeleerdheid te hebben gevolgd. Hoezeer ze ook bezondigen tegen de regels der logica en werkelijk alles wat krom is recht weten te praten, ze blijven boeien.

Mjin favoriete passage is degene waarin K. om vier uur 's nachts de verkeerde deur opent en terechtkomt in een ambtenarenkamer (met alleen een tweepersoonsbed, want de keus was óf een eenpersoonsbed plus bekleding/meubilering óf louter een tweepersoonsbed) en daar een merkwaardige ambetnaar treft. Deze is direct klaarwakker en weet dat hij - eenmaal gewekt - niet meer in slaap zal kunnen vallen, en begint een lang betoog over - ja waarover eigenlijk? Een van de vele betogen over het curieuze ambtenarenapparaat. K. is to-taal geradbraakt en heeft maar één wens: slaap! Deze wens komt ontzettend krachtig over op de lezer. K.'s gevoel werd mijn gevoel en ik hoopte evenzeer als hij dat de ambtenaar zou stoppen met praten, maar luisterde (las) toch door.

Fantastisch boek.
4*

avatar van Prowisorio
4,5
Bij tijd en wijle vond ik het echt hilarisch... die prachtige, schier eindeloze monologen, die dan links dan rechts uitwaaieren. Pagina's lang en dan besluitend met... ja, met wat eigenlijk ?

En toch.. in het absurde getrokken en overdreven, ... (inmiddels) niet echt uitsluitend en alleen maar 'Oost-Europeaans', maar ook hier voorkomend of misschien moet ik zeggen, hier steeds meer voorkomend (wel eens een klacht ingediend bij UPC?).

De man heeft een stijl van schrijven/vertellen gehanteerd, die, zonder dat je het verhaal hoeft te volgen, het verhaal vertelt.. en dat is toch meesterlijk!

Ik vond het een heerlijke kennismaking met Kafka....

avatar van -JB-
4,0
Inderdaad een tegenvaller als je bij de laatste zin bent aanbeland, wat een anticlimax. Ondanks dat je weet dat het boek nooit afgemaakt is, is het toch een tegenvaller. En dat is de verdienste van het boek, de continue spanning en de onwerkelijke sfeer zijn meesterlijk.
Schrijfstijl en inhoud worden verweven op een geweldige manier. Toch vind ik het boek minder dan het proces omdat ik dat boek beklemmender vind dan het slot. Bovendien vind ik de geschiedenis van de familie van Barnabas een onnodig groot deel van het boek innemen.
Desalniettemin een absolute aanrader!

3,5
Hoewel Het Proces grotendeels net zo voort lijkt te kabbelen als Het Slot, had dit werk van Kafka (achteraf bezien althans) een duidelijke strucuur, inclusief een climax die de lezer verbijsterd achterliet. Het Slot heeft dit niet.

Hoewel de personages, setting, sfeer en details zeer Kafkaiaans zijn, gaat het plot alle kanten uit en lijkt het tegelijkertijd nergens heen te gaan. Het gehele principe van het onbereikbare slot, het absurde idee dat de waarde van een mens bepaald wordt door zijn connecties en ook de enorme invloed die een omgeving of hechte gemeenschap kan hebben, maken het verhaal voldoende intrigerend.

Echter, het gebrek aan een duidelijke lijn, maar ook de vele en lange gesprekken (het een fascinerend, maar het ander weer te lang uitgesponnen met te weinig informatie of inzichten en daarmee gewoonweg saai) maakt Het Slot soms lastig om doorheen te komen.

Kafka's werk is bij mij altijd gegroeid naarmate de tijd vordert, en ook Het Slot begint met een gematigd cijfer dat altijd nog opgehoogd kan worden zodra het is ingedaald. 3.5*

2,0
Nadat ik veel plezier had beleefd aan "Het proces" kon een verdere zoektocht door het oeuvre van deze grootheid natuurlijk niet uitblijven. Het is echter uitgelopen op een deceptie. In het begin is het allemaal nog prima. Opnieuw is Josef K. de hoofdpersoon en wederom komt hij in allerlei bizarre situaties terecht. Hij verkent een dorp met een mysterieus slot en alle ingrediënten voor een volgende klassieker lijken aanwezig. Helaas niet voor mij.

De eerste misser vind ik de karakterveranderingen van K. ten opzichte van "Het Proces". In die roman was hij al geen sympathiek persoon maar ditmaal is hij domweg een eersteklas hork. Dit bemoeilijkt mij om empathie voor de hoofdpersoon te vinden. Nu is het altijd wat eenvoudiger om met een vriendelijk, edelmoedig persoon mee te leven maar Kafka slaagt er domweg niet in een oplossing voor dit probleem te vinden. Dat het weldegelijk kan bewees Anthony Burgess in "A Clockwork Orange".

Een ander groot minpunt vind ik het gebrek aan interessante gebeurtenissen nadat het boek eenmaal halverwege is. Al vroeg in het verhaal wacht je op het moment dat K. het slot opzoekt en kennis gaat maken met Klamm. In plaats daarvan worden de dialogen steeds uitgebreider en over de kleinste details worden werkelijk pagina's vol geschreven. Op een gegeven moment bekruipt je het gevoel wanneer de naam van het boek eindelijk eer wordt aangedaan. Het zorgde er bovendien voor dat ik steeds meer gefrustreerd afwachtte op een interessante ontwikkeling.

Maar de allergrootste afknapper vond ik het onbevredigende einde van het boek. Een zekere waardin loopt volgens K. in de verkeerde kleren rond en hier wordt een pagina of drie aan gewijd. Ten slotte: EINDE! Zelden ben ik zo'n nietszeggend slot (sorry voor de flauwe woordspeling) tegengekomen.

2*

3,5
Hmm, het moet een reden hebben dat deze wereldliteratuur mij niet helemaal kon meevoeren. Jazeker, ik zie de aspecten die heden te dage als 'Kafkaësk' worden aangemerkt. En als hij hier de pionier van was, mag dat uiteraard op lof worden getrakteerd. Sterkste punt van het boek vond ik nog wel de onkenbaarheid van de waarheid. Constant krijgt het hoofdpersonage K. opmerkingen voorgeschoteld die weer strijdig zijn met datgeen die hem daarvoor heeft toegesproken. Als vreemdeling wil men hem gewoon niet dulden. Zelfs de mensen die hem aanvankelijk welgezind tegemoet treden, blijken achteraf vijanden te zijn, of althans, zouden dan kunnen zijn. Het is maar hoe je het beredeneert, en dat is wat Kafka wil laten zien. Als je het op een bepaalde manier bekijkt, kan iedereen je vijand zijn. Alleen het grote leed van de mensheid is dat hij onmogelijk kan weten wie dan wel en wie niet zijn vijand. Daardoor is de medemens per definitie een potentiële vijand!

Er zit een idee in de roman, en dat is waarschijnlijk waarom Kafka zo groot is geworden, en niet geheel ten onrechte. Toch zitten er hele saaie stukken in, en ik wil graag onderhouden worden. Want als hij iets absurds ten tonele voert, zoals onheilspellende boeren die met z'n zevenen om een vrouw gaan staan en heen en weer slingeren, zit ik op het uiteinde van mijn stoel. Helaas worden die momenten omgeven door lange, gezwollen stukken. Ook qua schrijfstijl heeft Kafka niets speciaals, vind ik. Stilistisch worden niet alle registers opengetrokken. Het blijft daardoor wat vlak. 7,0 dus als eindoordeel.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:21 uur

geplaatst: vandaag om 06:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.