menu

Aʻwām al-Djuʻ - Mohamed Choukri (1973)

Alternatieve titels: Hongerjaren | For Bread Alone | الخبز الحافي

mijn stem
4,00 (4)
4 stemmen

Arabisch
Autobiografische Roman

151 pagina's
Eerste druk: Peter Owen, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Er is honger in de Rif en beesten en mensen gaan er dood. Mensen trekken massaal naar Tanger, waar brood in overvloed zou zijn. In werkelijkheid is het leven er hard. Mohamed haat zijn vader, houdt van zijn moeder, en trekt de straten op om te kunnen leven. Hij groeit op in de steden en leert roken en drinken, leeft van wat het toeval brengt, zoekt vrouwen op in de bordelen en daarbuiten.

zoeken in:
avatar van Halley23
Halley23 (moderator)
Dit boek is geschreven in het Arabisch op uitnodiging van de vertaler Paul Bowles, die het werk met behulp van Choukri gelijktijdig in het Engels vertaalde. De Engelse versie werd direct uitgebracht (1973), later volgde een Franse vertaling en pas in 1982 werd het boek in de oorspronkelijke taal uitgegeven, het Arabisch (waarna het boek overigens weer lange tijd verboden werd in Marokko). (met dank aan eRCee)

avatar van eRCee
3,5
Deze maand verscheen een nieuwe Nederlandse uitgave met een herziene vertaling bij Uitgeverij Jurgen Maas (voor de Berberbibliotheek).

avatar van Donkerwoud
3,5
Zag het inderdaad voorbij komen op zijn facebook. Komt hier toevallig een recensie van?

Al tijdje benieuwd naar Choukri, maar het komt er steeds niet van.

Korte indruk in NRC. Boek 4. Wie is er bang van een kalf? - NRC

avatar van eRCee
3,5
Nogal tendentieus vind ik, omdat krampachtig een relatie wordt gelegd met de actualiteit. Met name de opmerking over 'primitieve moslims' slaat de plank mis. Dit boek gaat niet over religie maar over kolonialisme en armoede. (En opvoeden is al helemaal niet aan de orde.)

avatar van eRCee
3,5
Uitgebreide recensie op Literair Nederland.

Samengevat: Mohamed Choukri wint er bepaald geen doekjes om in Hongerjaren. Dit autobiografische relaas over zijn jeugd in Marokko zo halverwege de 20e eeuw staat barstensvol ellende. De vorm is onopgesmukt en compromisloos, zo wordt bijvoorbeeld helemaal geen uitleg gegeven over context, maar dat is juist een sterke literaire keuze, omdat het de lezer meeneemt in de gemoedstoestand en de ervaringen van de ik-persoon. Ondanks de schijnbaar uitzichtloze omstandigheden gloort er aan het einde van het boek een sprank hoop: de schrijver zal leren schrijven.

avatar van Bilal030
4,5
Donkerwoud schreef:
Zag het inderdaad voorbij komen op zijn facebook. Komt hier toevallig een recensie van?

Al tijdje benieuwd naar Choukri, maar het komt er steeds niet van.


Al gelezen?

avatar van Donkerwoud
3,5
Toevallig net in huis gehaald...!

avatar van Bilal030
4,5
5 sterren geven aan een boek vind ik moeilijk omdat ik niet weet of er een perfecte roman bestaat, of perfecte film, liedje etc. Dus met 5 sterren doel ik naast de kwaliteit ook vooral op mijn gevoel.

Dit boek deed mij om meerdere redenen wat. Het was mijn eerste Marokkaanse roman. Aangezien ik zelf van Marokkaanse komaf ben was het een bijzonder moment om eindelijk eens werk van Marokkanen uit Marokko te lezen. Verder was het erg leuk om de straten, pleinen en wijken te herkennen. Dit boek speelt zich vooral in Tetouan en Tanger af, daar waar ik mijn roots heb liggen en nog veel familie heb wonen.

Wat vooral indruk maakte tijdens het lezen is de harde manier van leven, de zelfkant van Marokko, hoe de straatkinderen hun dagen beleven. Het is zonder romantiek beschreven, je proeft dat de auteur zijn overlevingsinstinct waar hij als straatkind over beschikte, weer naar boven kon halen tijdens het neerpennen van zijn keiharde jeugd. Het is meer een inkijk in een chaotisch leven van een kind dat geen liefde heeft gekend. Tussen de regels door lees je ook iets over de toenmalige situatie in Marokko maar het is vooral een klacht tegen het onrecht en armoede zonder te klagen. Het is een schets van mensenlevens die te vaak vergeten worden.


avatar van Donkerwoud
3,5
Broeierige memoires vol seks, geweld, criminaliteit en schrijnende volksarmoede. De ik-verteller vrijt, drinkt en vecht zich murw om te ontkomen aan de uitzichtloosheid van zijn sloeberbestaan, terwijl er buiten zijn blikveld gewelddadigheden plaatsvinden rond het Spaanse kolonialisme in de rifstreek. Mohamed Choukri beschrijft het zonder een flintertje sentiment of mededogen naar zijn jeugdige 'ik', maar hij legt vooral de nadruk op de seksuele rijping van een jongeman die te vroeg leert dat gewelddadig zijn plek opeisen meer oplevert dan zachtheid. Kennelijk heeft 'An Untamed State' (2014) van Roxane Gay - waarin de schrijfster juist vanuit een vrouwelijke ik-vertelster schrijft over soortgelijke gevallen van machtsmisbruik en machismo - toch iets bij me losgemaakt. Ik stoorde me bij 'Hongerjaren' (1973) aan vaak onnodige beschrijvingen over fysiek, verbaal en seksueel geweld naar vooral vrouwelijke personages toe. (Al zitten er ook enkele merkwaardige passages in rond dierenseks en pederastie.) Alsof vrouwen verder geen persoonlijkheid hebben dan alleen de frustratie en de wellust die een tienerjongen op hen projecteert. De roman heeft een onverbiddelijke, directe stijl die nog steeds te makkelijk verward kan worden met 'realisme', maar waarvan de mysogene ondertonen niet op een sterke manier worden geproblematiseerd.

avatar van Donkerwoud
3,5
Mooie recensie van Guus Bauer, ook in relatie tot de bredere context van de roman. Tzum | Recensie: Mohamed Choukri - Hongerjaren - Tzum

avatar van eRCee
3,5
Opvallend dat de twee citaten aan het einde van die recensie ook precies in mijn stuk voorkwamen dat twee weken daarvoor werd gepubliceerd. We zullen de recensie op Literair Nederland dan maar beschouwen als de gouden standaard denk ik?

avatar van Donkerwoud
3,5
Of Guus Bauer je gevolgd is weet ik niet, maar wel echt chapeau voor die uitvoerige recensie. Heb 'm herlezen nadat ik het boek zelf ook had gelezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:21 uur

geplaatst: vandaag om 18:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.