Engelen van het Duister - Jan Siebelink (2001)
mijn stem
10 stemmen
Nederlands
Psychologisch
367 pagina's
Eerste druk: Meulenhoff,
Amsterdam (Nederland)
De voor vrouwen aantrekkelijke Casper Alteveer is een van de twee hoofdfiguren in Engelen van het Duister. Op de eerste pagina's van deze roman treffen wij hem aan in het boudoir van een rijke, oudere vrouw, die hem voor zijn diensten betaalt. Casper weet zich afgewezen door zijn rechtschapen vader, die liever een dochter had gehad. De uitverkoren zoon is Lucas, die plichtsgetrouw is en gedreven wordt door ambitie - maar die Caspers roekeloze vrijheidszin toch bewondert. Twee broers. De jongste heeft de oudste nooit kunnen evenaren.
0
geplaatst: 30 maart 2010, 00:39 uur
Tja na "Knielen op een bed violen" ga je dit boek lezen in de hoop op hetzelfde effect. Eigenlijk de verkeerde volgorde, want dit boek komt uit 2001 en knielen uit 2005. Engelen van het duister gaat over de twee zonen uit het verhaal van knielen, alleen de personages hebben een andere naam. Doordat je knielen eerst hebt gelezen, ken je de personen al een beetje en ook de geschetste leefomstandigheden en de plaatsen waar het zich afspeelt, maar de impact van dit boek blijft uit. Daarom wellicht ook dit eerste bericht als recensie op dit boek alhier... Vis noch vlees zeg ik...
0
geplaatst: 5 april, 06:16 uur
Ik heb Knielen nog niet gelezen, maar ik kan niet zeggen dat Engelen me heel erg enthousiast maakt om dat boek er ook bij te pakken.
Geen moment kreeg ik sympathie of welk gevoel dan ook bij de personages in dit verhaal. Het wordt allemaal vrij afstandelijk verteld en ook de manier van schrijven is mij te staccato. Redelijk korte zinnen die elkaar opvolgen zonder dat ik ooit het gevoel krijg meegenomen te worden in een bepaalde schwung. Ik las een beschrijving van mensen zonder dat ik hun gedachten of gevoelens ooit ging voelen.
Ho, pas op he: ik zeg absoluut niet dat dit geen goed boek is. Gezien de prachtige cijfers die er voor gegeven worden is het zelfs een voltreffer voor veel mensen. Mij deed het echter niks en ik heb me zelfs op momenten een beetje verveeld.
Geen moment kreeg ik sympathie of welk gevoel dan ook bij de personages in dit verhaal. Het wordt allemaal vrij afstandelijk verteld en ook de manier van schrijven is mij te staccato. Redelijk korte zinnen die elkaar opvolgen zonder dat ik ooit het gevoel krijg meegenomen te worden in een bepaalde schwung. Ik las een beschrijving van mensen zonder dat ik hun gedachten of gevoelens ooit ging voelen.
Ho, pas op he: ik zeg absoluut niet dat dit geen goed boek is. Gezien de prachtige cijfers die er voor gegeven worden is het zelfs een voltreffer voor veel mensen. Mij deed het echter niks en ik heb me zelfs op momenten een beetje verveeld.
* denotes required fields.
* denotes required fields.