The City of Mirrors - Justin Cronin (2016)

Alternatieve titels: De Stad der Spiegels | The Passage #3

mijn stem

3,86 (7)

7 stemmen

Engels
Sciencefiction / Griezel

602 pagina's
Eerste druk: Ballantine, New York (Verenigde Staten)

De Twaalf zijn vernietigd en het honderdjarige rijk van duisternis dat op de wereld neerdaalde is ten einde. De overlevenden komen naar buiten, vastbesloten de maatschappij opnieuw op te bouwen en durven van een hoopvolle toekomst te dromen. Maar ver van hen, in een dode metropool wacht hij: Zero. De Eerste. Vader van de Twaalf. De angst die zijn menselijke leven verpletterde achtervolgt hem, en de haat die door zijn transformatie ontstaan is brandt fel. Zijn woede zal pas bedaren als hij Amy vernietigd heeft; de enige hoop van de mensheid, het Meisje van Nergens dat opgroeide om op te staan tegen hem. Een laatste keer zullen licht en duisternis in botsing komen, en eindelijk zullen Amy en haar vrienden hun lotsbestemming te weten komen.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

4,0

james_cameron

geplaatst: 29 augustus 2017, 21:24 uur

Geslaagd sluitstuk van deze imposante post-apocalyptische trilogie, na The Passage en The Twelve. Dit deel neemt hier en daar flinke risico's door compleet van toon te veranderen, maar het pakt bijzonder goed uit. Eén van de beste gedeeltes van het boek betreft zelfs een hele lange verhandeling over het studenten- en liefdesleven van Zero, de voornaamste slechterik van het boek. Wanneer dit begint denk je aanvankelijk 'wtf?', maar uiteindelijk is het jammer dat dit prachtige gedeelte eindigt. Qua spektakel en gruwelijke toestanden stelt het boek overigens ook zeker niet teleur, laat dat duidelijk zijn.

4,0

Rufus

geplaatst: 4 mei 2022, 20:30 uur

Het was enkele jaren geleden dat ik de voorgaande 2 delen gelezen had, daarom was het voor mij moeilijk om weer in het verhaal te komen. Maar zoals james_cameron hier boven al aanhaalt, begint voor mij De Stad van Spiegels vanaf de beschrijving van de jeugd van de Nul, een van de mooiste gedeeltes. Verder een prima verhaal met goed afgeronde personages.

Alleen helaas het raadsel van de verdwenen mierenhopen blijf een raadsel.

* denotes required fields.