Ik Was Een van Hen: Drie Jaar Undercover onder Moslims - Maarten Zeegers (2016)

Ik kom zelf uit de Transvaalwijk, heb er gewoond en meer dan 15 jaar een bedrijf gehad. Dit is zo een kortzichtige visie over een wijk die ook absoluut veel moois te bieden heeft. Als je op zoek bent naar ellende, dan vindt je ook ellende, dat is toch overal zo. Ik zal je zeggen dat het daar een stuk vriendelijker is dan in Duindorp. Hij is expliciet op zoek naar mensen die buiten de boot vallen en reageert op alles wat raar is. In een wijk waar er zo ongelooflijk veel nationaliteiten wonen kun je niet anders verwachten dan bijzondere gewoontes die voor een doorsnee autochtone Nederlander vreemd is. Ik ken bijna alle locaties en personen in het boek. Deze mensen hebben hem wel open ontvangen en waren absoluut gastvriendelijk naar hem. Het is een speurtocht van 3 jaar naar ellende. Dan kan ik ook een hoop vinden als ik dat doe in Het Gooi. Ja, de Transvaal is een achterstandswijk. Ja, er gebeuren rare activiteiten. Maar dit is zo eenzijdig dat het bijna lachwekkend is dat mensen dit boek een goede recensie geven.
Owja en als laatst: Als je er niet geboren bent, het grootste gedeelte van je leven hebt gewoond, culturen niet op een dieper niveau begrijpt, geen connectie hebt met god maar doet alsof je erin gelooft, dan ben je NIET een van hen. Tip voor volgende druk, geef het de titel: 'Ik deed alsof ik een van hen was' Ondertitel: 'hou er rekening mee dat ik zelf wereldvreemd ben'

In tegenstelling tot de eerste recensent vind ik dit wel een evenwichtig boek dat een inkijk biedt in een boeiend wereld waar we anders nooit toegang toe zouden krijgen. Overigens heeft hij zoals het volgens het journalistieke principe van werken met open vizier geprobeerd om toegang te krijgen tot deze wereld, maar pas nadat dat niet leek te lukken heeft hij zijn toevlucht genomen tot het undercoverwerk.

Hoe het ook zij: het toont vooral aan dat we niet te veel hoop moeten koesteren op een betere integratie van deze bevolingsgroep en ook dat de toekomst er niet rooskleurig uit ziet. Er zal nooit een Europese islam komen aangezien het leeuwendeel van de aanhangers van deze ideologie (dat woord kies ik met opzet wegens de verwevenheid tussen politiek en religie) zich eerder wensen te verdiepen in een atavistische visie en lezing van hun heilige boek. Degenen die dat niet doen en de weg vooruit kiezen, laten hun 'broerders' achter en kiezen een respectabelere levensloop.

Dapper boek van een journalist die één van hen werd, en daardoor een inkijk kreeg in de parallellen samenleving in veel oude stadswijken waaronder transvaal in Den Haag, een wijk waar niets Nederlandse meer is, het is een midden-oosten enclave. Met dito gebruiken. Gewoontes. Religie.
Het boek is niet bedoeld om een groep weg te zetten zoals te snel wordt geroepen vanuit bepaalde groepen die "niet mogen benoemen" tot hun handelsmerk en verdienmodel hebben gemaakt. Het is de realiteit.

Ik ben al 41 jaar één van hen. Geen parallelle samenleving gezien, niets daarvan in mijn directe en bredere omgeving. Wel vaak op één hoop gegooid met andere, kleine groepen. En dus weggezet want gereduceerd en ‘geessentialiseerd’ tot de excessen. Helaas geen verdienmodel maar de realiteit.

Wat eerder gebeurd, is dat men terecht kritiek heeft op bepaalde theocratische en totalitaire tedensen vanuit de islam. Vervolgens krijg je een agressief slachtoffer-reflex (wij niet allemaal!) vanuit islamisten en neerbuigend, gratuït activisme (discriminatie!) vanuit links. Reacties die je overigens niet krijgt als je de judeo-christelijke cultuur (op nog veel ongenuanceerdere wijze) bekritiseert, maar soit.

Voor zover ik het zie, onstaat er wel degelijk een parelelle samenleving in het westen en ook ik koester weinig hoop op een integratie van (een deel van) die bevolingsgroep. Ben derhalve wel benieuwd naar dit boek van Zeegers; al vermoed ik weinig verrassends aan te treffen. Pessimistisch over de toekomst was ik immers al en als de onrust in Groot-Britannië een indicatie geeft, loopt die kookpan inmiddels aardig over.

Ene kritiek terecht noemen en het andere “agressieve slachtoffer reflex” zegt genoeg over hoe selectief verontwaardigd jij bent. Problemen benoemen zoals discriminatie en moslimhaat en opkomen voor je rechten wegzetten als slachtoffer reflex is problematisch en getuigt van intellectuele armoede. Het is je kop in het zand steken terwijl je tegelijkertijd zeurt over niets kunnen benoemen. Als je een grote anti islampartij hebt in Nederland en moslims van slachtoffergedrag beschuldigt, dan leef je in een parallelle universum (kun jij je een anti joden, anti zwarten, anti vrouwen of anti homo partij als grootste partij voorstellen?) Je zegt iets over geen reacties krijgen als je de judeo christelijke cultuur bekritiseert. Vermeld erbij dat het enkel jouw ervaring is want voor velen anderen is het niet mals wat je over je heen krijgt. Van beschuldigingen een ‘antisemiet’ te zijn, verwensingen om naar je ‘eigen’ land op te rotten en ‘ondankbaar’ ben je dan blijkbaar ook, en nog meer van zulke termen die aan koloniale tijden doen denken. En dan heb ik de bedreigingen en mishandelingen (altijd zijn vrouwen slachtoffer) nog niet eens benoemd.

We leven inderdaad in een andere wereld. Ik merk bijvoorbeeld op dat huidskleur, geslacht en seksualiteit genetisch zijn bepaald. Een religieuze ideologie is dat niet. Dat je religie op een hoop gooit met huidskleur en geslacht vind ik overigens veelzeggend. Er is niks mis mee om je tegen geloof uit te spreken en dat op te nemen in een verkiezingprogramma. Opkomen voor de seculiere rechtstaat en willen strijden tegen de totalitaire invloed van een geloof, daar sta ik volledig achter. Dat gebeurt evenzeer tegen de averse invloeden van het christendom (en die zijn er ook). Er is en blijft verder een enorme discrepantie in de reactie op islamkritiek en kritiek op het christendom. Dat is niet enkel mijn ervaring. Het zijn mensen als Theo Van Gogh en Salman Rushdie die (hebben) moeten vrezen voor hun leven. Jezus wordt consequent (erg vermakelijk) belachelijk gemaakt door een show als South Park; Mohammed tonen bleek té risque. Om maar wat te noemen.

Overigens is jouw reactie jegens mij ook vrij agressief en op de man.

Jegens jou is mijn reactie inderdaad, niet op alle groepen waartoe jij behoort. Ik doe niet aan over één kam scheren.

Het gaat om het discrimineren van mensen, dus mensen anders behandelen op basis van een heleboel maar waar ook religie onder valt. Uiteindelijk heb je het over mensen die de islam aanhangen anders behandelen. En dat is discriminatie. Volgens onze grondwet is dat verboden. Dus als een partij pleit voor het verbieden van korans, moskeeën sluiten en een kopvoddentax betalen dan ontneem je mensen rechten op basis van hun religie, je ontneemt hen de kans hun religie te uiten en te beleven. En dat noemen we discriminatie.

Jouw reactie toont i.i.g dat zelfs op milde kritiek agressief wordt gereageerd. Het staat mij verder vrij om een ideologie en geloofsuitingen, die ik pervers en immoreel acht, te bekritiseren en de averse effecten (paralle samenleving) te benoemen. Indien het discriminatieverbod betekent dat je geloofsextremen moet faciliteren en een geloof de facto niet kunt bekritiseren, dan schiet het discriminatieverbod zijn doel voorbij. Hetgeen natuurlijk onverlet laat dat mensen met wie ik het totaal oneens ben gelijk voor de wet behandeld moeten worden.

Je krijgt gewoon een tegenreactie. Waar staat er dat jij niet mag benoemen? En even serieus, ik had ietsjes meer creativiteit verwacht. Bij een tegenreactie de ander beschuldigen van agressie? Een oude, bekende manoeuvre. Helaas veranderen sommige zaken nooit.

Kun je aanwijzen op welk moment ik volgens jou agressief ben geweest?

Lees jouw bericht van 11:40 maar eens terug " getuigt van intellectuele armoede" pik ik er maar even uit.
Maar ik bemerk dat je nu probeert om middels sofisme een punt te maken, zodat je niet in hoeft te gaan op de punten die ik maak. Daar heb ik niet zo veel zin in eerlijk gezegd. Laat ik er maar op staan dat het niet adequaat kunnen bekritiseren van de schadelijke invloeden van de islam, aangezien men direct gaat schermen met het discriminatieverbod, een reden is waarom je steeds meer een parallele samenleving ziet.

Noem je dat agressie? Ok, dan ben ik benieuwd hoe jij alles wat over moslims gezegd wordt zou aanduiden? Of ga je zeer selectief te werk?

Nee, jij ziet parallelle samenlevingen omdat niet iedereen leeft zoals jij dat graag ziet. Heb jij even pech dat moslims zoals alle anderen ook burgers zijn. Ze hoeven helemaal niet op jou te lijken in denken en doen, waarom zouden ze? Zo lang ze zich aan de wet houden is men als burger onderling gelijk, komt geen assimilatie of iets dergelijks bij kijken. Jij mag daar een mening over hebben natuurlijk, maar meer is het niet, een mening van een van de vele (gelijke) burgers.

Alleen al een onderwerp als eerwraak toont dat dit niet het punt is, maar enkelweg het slagzinnetje waarmee je graag kritiek wegzet

Eerwraak en islam? Kijk als je zomaar wat zegt en van alles aan islam toeschrijft zodat je een punt kunt maken, dan zijn we ver van huis.

Indien je niet serieus ingaat op mijn berichten dan is een discussie als deze zinloos. Mijn standpunt in deze is i.i.g dat indien een groep inwoners bijelkaar klontert, een cultuur er op na houdt die haaks staat op de grondbeginselen van een land (o.a. secularisme), en dit zich uit in excessen (o.a. homogeweld, eerwraak etc), dat dan niet enkel de excessen een probleem zijn, maar ook het gebrek aan integratie van die groep, alsook de ideologie die aanleiding geeft tot die excessen. Laat je dit doorwoekeren - doordat kritiek wordt weggezet als discriminatie- dan zullen die excessen toenemen en binnen de groep gelegitimeerd worden. Dat is mijns inziens een probleem.

Ik zie veel Nederlandse extreemrechtse lui bij elkaar klonteren. Zeer gevaarlijke ideeën worden er besproken, doorgaans anti rechtsstaat en anti democratie, ze passen hier gewoon niet. Ze zijn zelfs tot in de hoogste instituties geïnfiltreerd.

Het verschil is dat ik vind dat het los staat van hun Nederlandse cultuur en afkomst. Geldt ook voor homogeweld en eerwraak, zaken die zelfs haaks staan op islam. En toch heb je het over integratie. Dus waar er een probleem is van een kleine groep zoals ik in mijn eerste bericht ook al zei, problematiseer jij alle Nederlandse moslims die een integratie probleem zouden hebben.

Over problemen moet inderdaad gesproken worden alleen gaan we er nooit komen omdat jij maar ook veel anderen her gesprek verkeerd aangaan. Je zou een bondgenoot aan mij kunnen hebben waarin de problemen in de maatschappij besproken worden en hopelijk ook opgelost. Maar zoals velen het analyseren en het gesprek aangaan, dan zul je geen bondgenoten vinden en ga je uiteindelijk voor eigen parochie preken. Je kunt niet iemand tot een probleem benoemen en dan zeggen dat het probleem niet over oplossingen wil praten. Of als ze wel praten dan zijn ze agressief volgens jou. Niet teveel de voorwaarden willen bepalen zou al helpen, gewoon gelijkwaardig het gesprek aan gaan en met de juiste intenties.

Ik ben constant en herhaaldelijk serieus ingegaan op wat je zegt. Je bent er niet mee eens, dat kan, maar om mijn reacties dan weg te zetten als niet serieus….typisch weer.

Hier gaan we niet uitkomen. Het is juist dat wij geen bondgenoten of medestanders van elkaar zullen worden.

Zijn we het toch ergens over eens.

Op zich is het toch heel positief met elkaar uitgewisseld te hebben... Nu nog de open ruimte vinden.

Het zou enorm helpen als iedereen de excessen in de eigen gemeenschappen herkent. Ook extreemrechts heeft excessen alleen die worden constant goedgepraat. Het ontmenselijken van anderen is zeer gevaarlijk, als je geen individu meer ziet maar enkel pionnen van een systeem of ideologie. Dit zeg ik tegen extreme wokes, islamisten en ook tegen extreemrechts.

Misschien interessant:

https://youtu.be/quI4O2zxIhU?si=RuQL1hBZUjM46QlH

Als ik deze discussie lees, en ik het eerste stuk interview hoor waar Bilal hier een link naar heeft geplaatst (later verder kijken) denk ik eveneens aan dit interview dat ik vanmorgen in de herhaling via Blendle las. Ik heb nog wel wat andere voorbeelden… allemaal met totaal andere achtergronden.
Hoe moeilijk is het toch voor ons mensen om met elkaar in discussie te gaan, te zijn, te blijven. Persoonlijk denk ik ook, vaak helpt het niet om dit per pm, email te doen maar gewoon face to face. Dat gevraagd kan worden: “Hoe bedoel je dat precies…” bij welk detail dan ook.
Dit houdt me erg bezig. Ook in andere contexten.
Ik lees nu twee boeken waarvan ik er een juist omdat het me bezig houdt hoe kun je met elkaar in verbinding komen en blijven. Zo is er nog een boek dat ik in dat kader wil lezen maar waarvan ik de titel moet terug zoeken, een boek dat Lalage las over iemand die een (extreem?) rechtse buurman kreeg maar die ook een mens bleek (ik doe het nu uit mijn hoofd zoals het is blijven hangen).

Jeetje, bijna een streekroman over het uitwisselen van ervaringen… Discussiëren is m.i. een kunst apart of is dat soms. Ik ben benieuwd naar de rest van het interview in de link.

klopt, dat was Onder buren - Juli Zeh (2021)