menu

Anna - Niccolò Ammaniti (2015)

mijn stem
3,50 (5)
5 stemmen

Italiaans
Sociaal

280 pagina's
Eerste druk: Einaudi, Turijn (Italië)

Nadat een mysterieus virus alle volwassenen heeft uitgeroeid, is Sicilië verworden tot een gigantische ruïne van verlaten steden, afgebrande winkelcentra en onbegaanbare wegen. Alleen de kinderen zijn overgebleven en proberen op het desolate eiland, waar de hitte en de zon het landschap teisteren en overal hongerige wilde honden op de loer liggen, te overleven zonder elektriciteit, vers water en voedsel.Sinds de dood van hun ouders zorgt de dertienjarige Anna voor haar acht jaar oude broertje Astor, aan de hand van het notitieboekje dat haar moeder achterliet. Als Astor wordt ontvoerd, besluit Anna samen met haar hond naar hem op zoek te gaan in de hoop uiteindelijk de overtocht naar het vasteland te maken, op weg naar een nieuwe toekomst.

zoeken in:
3,5
Is een genre dat mij erg aanspreekt, dus ik wou het zeker eens proberen toen ik de synopsis en een interview met de auteur las, hoewel ik nooit iets van hem gelezen had.
Ik vind het niet het beste dat ik ooit in het genre gelezen heb, maar het heeft zijn sterke momenten en is over het algemeen goed geschreven. Er zit wat Italiaanse flair in en daar ben ik minder in mee.
The road van McCarthy greep me meer aan en vond ik een krachtigere indruk en sfeerbeeld neerzetten.

avatar van ...stilte...
3,0
Dat is wel even schrikken na een aantal bladzijden... dit landschap ken ik. Een asfaltweg en een door branden zwartgeblakerde omgeving. Niet zo lang geleden heb ik The Road van Cormac McCarthy gelezen. Het is duidelijk dan Ammaniti dit bewust heeft gedaan en het boek van McCarthy als een kapstok heeft gebruikt voor zijn eigen verhaal. Alleen The Road is zo een sterke roman. De beklemming die je bij het lezen van dat boek ervaart is alsof je het zelf meemaakt. Dan moet Ammaniti wel erg zijn best doen om dat zelfde niveau te halen.
Anna is veel lichter van toon en de beschreven catastrofe blijft een decor, maar vol vertrouwen dat het nog wel goed zal komen bleef ik echter doorlezen. Ammaniti kan namelijk een sfeer oproepen die volledig op zichzelf staat en dat doet je The Road gelukkig gaandeweg vergeten. De kinderen zijn levensecht en het drama dat ze meemaken is bijzonder aangrijpend en ook erg grappig tegelijkertijd.
Op de vlucht zijn is iets van alle tijden en kan iedereen overkomen...dat is wel duidelijk.

avatar van Lalage
4,0
Wat mij opvalt is dat het woordgebruik wel heel volwassen is, met prachtige metaforen. (...) Het verhaal is steeds spannend genoeg om te willen doorlezen. Het duurt dan ook niet lang voordat ik het uit heb. Anna is een heel sterk verhaal en ik begrijp nu eindelijk waarom Ammaniti zo populair is.

Anna – Niccolò Ammaniti | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Gast
geplaatst: vandaag om 11:20 uur

geplaatst: vandaag om 11:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.