menu

Harry Potter and the Deathly Hallows - J.K. Rowling (2007)

Alternatieve titel: Harry Potter en de Relieken van de Dood

mijn stem
4,36 (744)
744 stemmen

Engels
Jeugdboek
Avontuur / Fantasy

608 pagina's
Eerste druk: Bloomsbury, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Harry staat voor een duistere, gevaarlijke en haast onmogelijke taak: hij moet de overgebleven Gruzielementen van Voldemort opsporen en vernietigen. Nooit eerder voelde Harry zich zo eenzaam en onzeker over zijn toekomst, maar het is aan hem om de kracht te vinden om de zware taak goed te volbrengen. Om zonder angst of aarzeling aan zijn lange, zware reis te beginnen, moet Harry eerst zijn veilige omgeving verlaten...

zoeken in:
4,0
Als Die-hard Potter fan per ongeluk zelfs 2 boeken bij twee verschillende internet instanties besteld en zaterdag enigszins verbaasd over het feit dat er 2 exemplaren op mijn deurmat lagen. Afgelopen middag mocht ik dan eindelijk de laatste letter uit het Laatste Boek lezen.

Onmogelijk voor mij om dit boek slecht te vinden, dit stond van tevoren al vast. Ook deel 7 deed het zweet weer in mijn handen staan, mijn hart bij sommige passages 2x zo snel kloppen, brokken kwamen in mijn keel vast te zitten en ik sloeg het boek dicht met een tevreden zucht. Vaak mezelf dwingend niet te snel te gaan om zo geen enkel detail te missen.

Toch is het boek bij lange na niet zo goed als The Goblet of Fire, mijn absolute favoriet. Ook The Half-blood Prince kon mij meer bekoren. Het grootste probleem waar Rowling zich, en wij als lezer natuurlijk ook, door heen heeft moet worstelen is het gemis van de vaste opzet. De succesformule Private Drive, Kings Cross, Hogwarts, Hogsmeade terug naar Hogwarts en dan het optreden tegen een/de vijand, wordt compleet aan de kant geschoven. Het feit dat Harry, Ron en Hermione niet meer terug naar Hogwarts gaan brengt een nieuw speelveld met zich mee, dat aan de ene kant voor problemen zorgt, maar aan de andere kant wordt het speelveld door Rowling niet onaardig benut.

Het grootste probleem voor mij was het verlies aan structuur. De hierboven genoemde succesformule zorgde altijd voor dat de 6 boeken een geraamte hadden waar omheen zich prachtige avonturen ontsponnen. De Deathly Hallows is een avontuur opzichzelf. Dit avontuur kent haar eindbestemming( het vernietigen van de Horcruxes en daarna als het even kan Voldemort ), maar hoe daar te komen is een groot raadsel. Dit zorgt voor een wat stug en warrig middenstuk. Het vinden van de Horcruxes levert veel spektakel op , maar de verhalen lopen niet helemaal lekker in elkaar over.

Daarnaast werkt het gemis van Dumbledore niet alleen door in de tovenaarswereld. Ook het boek heeft er last van. Dumbledore was vaak de gene die met al zijn wijsheid ervoor zorgde dat Harry op het goede spoor kwam en deze wijsheid kon veel 'plot-kronkels' verklaren. Nu Harry, Ron en Hermione het allemaal alleen moeten doen, komen de vondsten vaak maar zo aanwaaien. Natuurlijk ontvouwt het plan zich geleidelijk aan wel, maar komt het niet altijd zo natuurlijk over als toen Dumbledore nog leefde.

Genoeg negatief nu. Positief:
Het begin is echt ijzersterk. Hier werkt de nieuwe opzet uitstekend. In de andere boeken is het begin vaak, tot Kings Cross, wat vermoeiend en herhalen wat uit vorige keren is gebeurd. Nu wordt de lezer gelijk geconfronteerd met de harde realiteit zoals die is ontstaan na de terugkeer van Voldemort. Dit levert een erg spannend verhaal op, waarin de lezer argwaan krijgt tegen een behoorlijk aantal personen . De constante dreiging druipt van de pagina's af. Ik denk dat tot vlak na het huwelijk , geen van de vorige delen zo spannend is geweest. Met uitzondering van het slotstuk van Goblet of Fire.

Het middenstuk kent ook veel positiefs. Het is erg interessant om meer te weten te komen over Dumbledore . De strijd die Harry voert met zichzelf en de wanhoop van het niet hebben een een duidelijk plan of richting is goed verteld
en 'Horcrux verhalen' opzich zijn natuurlijk erg leuk.

Dan het einde. Wanneer de climax nadert en het plan steeds duidelijker wordt, is het boek onmogelijk meer weg te leggen. Alle ingrediënten voor een fantastische ontknoping zijn aawezig. Ik vond het fantastisch dat niet alleen Harry en Voldemort met elkaar het gevecht aan gingen, maar dat heel 'goed' en 'kwaad' tegen over elkaar kwamen te staan. Schitterend spektakel!

De uiteindelijke afloop was onvermijdelijk . Toch is de suggestie die door Rowling wordt gewekt dat Harry echt doodgaat erg realistisch. Ik geloofde het, en een klein traantje moest toch weggepinkt worden. Goed drama! . Gelukkig wordt goed uitgelegd hoe en wat Harry niet doodgaat en waarom Voldemort de Elder Wand niet kan gebruiken anders zou er her en der nog wel een behoorlijke wenkbrauw opgetrokken kunnen worden.

Ten slotte Snape. Voor mij was er geen twijfel mogelijk dat hij en Dumbledore in het diepste geheim hun plan hadden. Had ook wel door dat de Patronus in het bos van hem was. Dat hij het allemaal voor Lily had gedaan, is wat soapig, maar misschien wel de enige mogelijk verklaring voor zijn enorme doorzettingsvermogen: 'Love'.

Ijzersterk begin, rommelig maar bij vlagen vermakelijk middenstuk en spectaculaire apotheose. Soms wat rare plot-kronkels, maar uiteindelijk 'het blijven tovenaars'.

4*

avatar van Serpico
5,0
Dat Harry Potter and the Deathly Hallows anders ging zijn dan ik had verwacht, was onvermijdelijk. Anders was het geen echte Harry Potter geweest, en dat is het wel! Sterker nog, dit boek mag gezien worden als de kroon op het fantastische werk dat Rowling heeft geschreven.

Wie had dit ooit verwacht nadat hij Harry Potter and the Philosopher's Stone uithad?! Dat het laatste boek zo volwassen, intelligent en emotioneel zou overkomen. Want sinds het eind van boek 4 is de lol van het ontdekken van de toverwereld weg, en maakt het verhaal steeds meer plaats om de échte gruwelen te tonen, die verscheidene climaxen lijken te kennen in het 7e boek. Maar de spanningsboog die het hele boek beslaat, is de overduidelijke dreiging van het feit dat Voldemort nu heerst en de toverwereld overneemt. Het komt neer op een WO II-achtige dreiging en reeks moorden door de film heen, waarin de drie hoofdkarakters most wanted zijn. Een wereld waarin haat, verraad, moord, angst en discriminatie centraal staan.

Maar de unieke setting en sfeer in het boek is nog niet eens het sterkste punt van het boek, dat is de manier waarop Rowling haar tot in de puntjes uitgedachte verhaal weet te vertellen, de manier waarop ze steeds opnieuw, in vrijwel ieder hoofdstuk, met een plotwending komt die net zo verbaasd als het sterven van Perkamentus aan het eind van boek 6. Boek 6 lijkt, met zijn eveneens duistere sfeertje, bijna te functioneren als het eerste hoofdstuk van boek 7. Want boek 7 speelt zich continu op verschillende plekken af, op plekken die belangrijk zijn voor het verhaal. En Hogwarts hoort daar natuurlijk bij, en krijgt dan ook een geweldige eindstrijd om mee te kampen, fabuleus en tot in de puntjes beschreven.

De grote verschillen in setting in ieder hoofdstuk, het afwijken van de 'succesformule' uit de eerdere boeken, doen het boek aanvoelen alsof je over iemand anders leest dan Potter, zij het in dezelfde magische wereld, die zich dit keer van zijn duisterste kant laat zien. Het mooiste aan het afwijken van het eerder begane pad is nog wel dat het ontzettend emotionele momenten oproept, met als prachtig voorbeeld het uitstapje naar het graf van Harry's ouders. Dat was ook al ontzettend mooi en boeiend beschreven, zoals eigenlijk het hele boek, iedere passage.

Maar wat het mooiste is uit de hele serie, is het feit dat de personages hun verscheidene dimensies verspreid over de 7 boeken krijgen. Niemand wordt in één boek volledig beschreven, je leert bijna iedereen in een ander boek van een andere kant kennen. En deel 7 blinkt daar ook in uit, het aanvankelijk zwart of wit laten lijken van een personage, en dat dan weer compleet om te gooien. Waren dat in eerdere boeken personages als Sirius Black, Harry's vader, Peter Pettigrew en Snape, dit keer treft het het centrum van het goede: Albus Dumbledore. Wie had ooit iets slechts van deze goede, wijze, oude man kunnen denken? Zijn eigen zus laten sterven, zoiets zou Dumbledore toch nooit doen? Harry's fantastische dat-zit-me-niet-lekker-houding jegens dat feit is geniaal.

Maar Harry is niet eens de enige; bijna ieder personage wordt tot zijn uitersten gedrukt in deze sombere tijden, en lijkt met zichzelf, zijn medemensen en het leven te worstelen. En dat komt tot fantastische hoogtepunten in dit boek:

Harry's zoektocht door de slaapkamer van Sirius-
Het reisje door de tijd in Snape's gedachten-
Ron's vernietiging van het medaillon-Horcrux-
Het bezoekje aan Xenophillius Lovegood-
De waarheid achter Dumbledore-
Bezoekje aan Godric's Hollow-


Ook mag niet de gruwelijke spanning in het boek vergeten worden, wat begint bij de reis door The Ministry of Magic, en resulteert in ongeveer iedere keer dat een Horcrux wordt gevonden, en eindigt met het geweldige hoofdstuk (met een heerlijke titel, trouwens ): The Battle of Hogwarts.

Ik lees hierboven dat het verhaal stroef of niet goed aanvoelt, hier kan ik het niet anders dan oneens mee zijn. Nog nooit eerder zo'n geniaal verhaal gelezen (heb dan ook niet echt veel boeken gelezen, maar dan nog), vooral om uiteindelijk te ontdekken hoe Dumbledore's plan nu precies in elkaar zat, is weergaloos. Een geniaal stukje schrijven. Dit epos zit van begin tot eind perfect in elkaar. Ja, u leest het goed: PERFECT. Deel 7 greep continu perfect terug op werkelijk ieder voorafgaand boek. In ieder boek zat wel een detail dat hier belangrijk wordt. Heb werkelijk geen enkel puntje kunnen vinden waar het boek verveelde, ongeloofwaardig overkwam, of de verkeerde emotie probeerde op te roepen.

Nu ik het toch over emotie heb, dat EIND. Het moest wel geniaal zijn, het sluit zo'n 2500 pagina's prachtig verhaalvertellen af. Ik kon werkelijk mijn tranen niet inhouden bij het stukje dat Harry zijn ouders vraagt of het pijn doet, om dood te gaan. En dan heb ik niet over een traantje wegpinken, maar over rivieren die plotseling door mijn ogen heen aangelegd leken te zijn. Zo mooi, zo ontzettend zielig. Dat Harry gedoemd was te sterven kon ik bijna niet aan. Maar stoppen met lezen was ook niet bepaald een optie (was nl. onmogelijk), dus ik las verder. Gelukkig wist het boek uiteindelijk toch nog te bevredigen, met een heerlijk happy-end dat aan LOTR doet denken, en dat is wel het grootste compliment dat ik kan geven. Het stukje 19 jaar later is achteraf heerlijk, Harry kan eindelijk leven zoals zijn ouders al met hem hadden willen leven. Het familie-aspect is wederom zeer sterk.

Happy-end is overigens nog iets té vrolijk. Fred, Dobby (!), MadEye, Pettigrew, Tonks, Lupin, hun dood was er steeds eentje waarbij ik even in verdriet mijn hoofd afwendde. En dan vooral bij Fred, dat Rowling zo'n komisch paar durft te scheiden, getuigt van moed.


Het Love-thema keert ook weer op een geweldige manier terug, vergezeld van het familie-thema waar de boeken mee doordrenkt zijn. En dan bedoel ik niet alleen maar Dumbledore en Harry, maar vooral ook Snape. Hartverscheurend, hij had maar één Liefde in zijn leven, Lily Evans, en zag haar weggaan met de pestkop van de school (ook al draaide James Potter uiteindelijk bij). Zijn arme afkomst, indeling in Slytherin (Dumbledore maakt daar nog een heerlijke opmerking over), omgang met de verkeerde vrienden die hem verkeerd beïnvloedden (denk aan het "MUDBLOOD!"), zijn werkelijk ontroerend. Een ongelukkige persoon, gedreven door zijn reeds lang gedode liefde, blijkt uiteindelijk de held van het hele verhaal.
Gedreven door 'Love, the most precious thing on earth, which Voldemort doesn't understand, Harry' overwint hij, stervend. Geweldig
. Het boek geeft zichzelf nog daadwerkelijk iets betoverends mee.

Ik zie dat het bericht aardig lang is geworden, maar ik wilde dan ook alles zeggen dat ik wilde zeggen. Het is mijn favoriete boek. Niet alleen van de HP-reeks, maar all time.

Iedereen die nog wacht op deel 7 in het Nederlands; veel plezier ermee! Overigens raad ik iedereen die aardig overweg kan met Engels aan de originele versies te lezen, ik merk dat die toch een stuk mooier zijn dan de vertalingen.

5*, trouwens, voor wie het nog niet wist

avatar van eRCee
4,5
Rowling flikt het weer! Niet dat ik daaraan twijfelde, maar de bevestiging is toch prettig.

Grandioze afsluiting van de zevendelige Harry Potter-reeks. Ik heb gisteren niets anders gedaan dan het lezen van dit boek en dat was heerlijk. Er is geen schrijver die mij zo goed in een andere wereld kan brengen als Rowling. En waar ik vreesde voor een spijtig ontwaken na de laatste pagina's geeft de epiloog je de mogelijkheid tot een afscheid zonder leegte.

Het verhaal, voor het eerst vrijwel volledig buiten Zweinstein, zit vol actie en spanning maar zoals altijd wordt er ook genoeg tijd genomen voor de personages zelf. Elke zin die wordt gezegd door een karakter, of het nu een hoofd- of een bijfiguur is, klopt gewoon. Daardoor komt de dood van enkele bekende namen ook telkens behoorlijk aan.

Op zeer knappe wijze weet Rowling eigenlijk al een paar delen een situatie te creëren waarin het goede in een zwakke, zelfs hopeloze positie komt te staan maar waarin overwinningen wel geloofwaardig zijn. Dat kan niet elke schrijver in dit genre haar nazeggen... Helemaal fantastisch is dat naar de ontknoping van 'De Relieken' toe. Een slag op en om Zweinstein had ik echt niet verwacht en daarbinnen wordt toch de ruimte gevonden voor een persoonlijk treffen tussen Harry en Jeweetwel.

Dan is er nog de humor, ook iets wat doorgaans weinig voorkomt bij dit soort verhalen. Juist op de spannendste momenten komt Rowling weer met zo'n mooie vondst op de proppen dat je ineens in de lach schiet. Dat ze zich bijvoorbeeld bij het binnendringen van het ministerie van Toverkunst door de wc moeten spoelen. Of de uitzending van het programma 'Met het oog op Potter'. Buitengewoon goed stijlmiddel.

Veel komt samen in dit deel, dat is nog zo’n sterk punt van de serie. Elk afzonderlijk boek draagt bij aan het volgende en de samenhang staat als een huis. Er is continuïteit en er is ook telkens weer creatieve verrassing. De personages illustreren dat goed: Harry, Ron en Hermelien groeien doorheen de serie maar blijven zichzelf, op elk ogenblik. Anderen, zoals Perkamentus en Sneep, ondergaan allerlei karakterwendingen en hun ware ik zie je pas helemaal aan het eind. Zowel de grondstructuur als de details van Harry Potter en de Relieken van de Dood zijn zo goed neergezet dat Rowling daarbinnen alles kan maken. Ook een weerzien met Perkamentus, ook een epiloog met de volledige kinderschare.

En nu is het dus afgelopen. Gelukkig kan ik de laatste delen nog wel een paar keer herlezen. De hele serie achter elkaar moet trouwens ook een mooie ervaring zijn.
Harry Potter is echt een mijlpaal in de literatuur. 4,5*

5,0
Dit is echt een leuk boek,had hem binnen een week ofzo al uit.
Zat dan ook de hele dag door te lezen

5,0
Ik moet zeggen dat ik dit deel uit de HP-serie vind. Ik moest wel een hele tijd nadenken om tot dat besluit te komen, maar ik vind hem echt het leukst.
Misschien is het einde wat perfect en afgezaagd, maar zeg nou zelf: was het leuk geweest als Harry dood was en Ginny met met Nevil ging trouwen, of als zijn zoon John heette? Wauw, wat een einde was het dan geweest zeg...

5,0
Harry in zijn laatste deel opzoek naar de gruzielementen.
Harry Potter is mijn favoriete serie boeken.
En nu word nog eens me der aan herrinerd waarom.

Omdat hij geweldige avonturen beleeft en Rowling een fantastische wereld heeft geschept.
Dit laatste deel opnieuw alleen niet op Zweinstein.
Toch kon het me niet echt schelen.
Want dit deel is echt het beste boek die ik ooit heb gelezen.
Met een fantastisch begin,wat zeg ik nu gans het boek is fantastisch geen letter heb ik me verveeld of me er moeten doorslaan.

Jammer dat ze met de serie stopt maarja aan elk begin komt een eind.
Door haar boeken is Harry Potter een fenomeen geworden met games en films en nu een pretpark.

Het verhaal zit weer goed inelkaar met genoeg gebeurtenissen.
Het boek is voor een kinderboek spannend.
Ik vind dit deel zonder Zweinstein veel boeinder en volwassener dan met Zweinstein.

Dus heb een fantastisch boek gelezen en nr.1 in mijn top 10.
Dit was mijn eerst recensie op Boekmeter.
5*

avatar van tommykonijn
5,0
Vandaag weer helemaal uitgelezen.
Naar aanleiding van het herlezen van de vorige zes boeken vond ik dat deze er ook nog bijhoorde. Als afsluiter. En hij blijft echt fenomenaal! Dit is gewoon de beste van allemaal. Het verhaal is erg mooi, en alles wordt ook heel goed omschreven. Het lijkt een dik boek, en misschien heb je er niet zo'n zin in om hem te lezen, maar als je eenmaal begonnen bent kun je niet meer stoppen. Tenminste, ik had dat. Ik moest weer lezen hoe het afliep en hoe alles duidelijk werd voor zowel de personages als ikzelf. En dan begint bij de teurgkeer naar Zweinstein uiteraard de grote ontknoping. Ik weet hoe het gaat lopen, maar het blijft spannend en een genot om te lezen. Harry Potter heeft mij 10 jaar al vermaakt. Vanaf de eerste film tot aan de laatste, en van het eerste boek tot aan het laatste. Het stopt dan wel hier, maar wat mij betreft kunnen er gewoon nog 10 (ik denk wel meer) jaren bij. Want ik zal deze serie gewoon nooit meer vergeten. In mijn ogen de beste verhalen reeks ooit.

Joanne Rowling: Bedankt!

avatar van dutch2.0
3,0
En dat was dan de Harry Potterreeks. Helaas was nummer 7 een beetje een tegenvaller, na de geweldige delen 4, 5 en 6. Drie belangrijke redenen hiervoor.

In de eerste plaats is het jammer dat deze Potter zich voor het grootste deel buiten Hogwarts afspeelt. De school, diens inwoners en rituelen zijn wat mij betreft onlosmakelijk verbonden met Harry’s avonturen. Tot nu toe was ieder deel niet alleen een volgende stap in de machtsgreep van Voldemort, maar ook de kroniek van een schooljaar. In deel 7 wordt Harry’s wereld misschien wel groter, maar veel boeiender wordt het daarmee niet.

Tweede misser is het volkomen ontbreken van humor. Die humor werd met ieder volgend deel al kariger, maar in deel 7 is er niets meer van over. Die humor werkte niet alleen verfrissend en luchtte de boel een beetje op, maar herinnerde je er ook steeds aan dat je bezig was met een boek over tovenaarsleerlingen op vliegende bezems, die met hun toverstaven allerlei trucjes konden en die tegen een grote boze tovenaar streden. In deel 7 moeten we het allemaal heel serieus gaan nemen, en paradoxaal genoeg wordt het op die manier juist heel kinderachtig.

Derde misser is wat mij betreft het groot aantal doden. Ook in dat opzicht neemt het boek zichzelf veel te serieus. En belangrijker nog, na al die doden heeft het uiteindelijke resultaat toch een heel bittere nasmaak.

Wat verder nog opviel, was dat het er soms op leek alsof een heel bataljon filmscriptschrijvers over Rowlings schouder meelazen en af en toe wat aanwijzingen gaven. Veel scènes leken geschreven voor de film (bijvoorbeeld heel veel scènes waarin iemand na een oplawaai met zijn rug tegen een muur knalt, wat zo’n beetje de meest vertoonde scène in actiefilms is sinds je met digitale technieken zo’n lekker lomp effect kunt krijgen).

De epiloog vond ik dan wel weer aardig. Met die epiloog sloot Rowling ieder vervolg op de reeks uit, een actie die ik me in haar plaats wel kan voorstellen. En in die epiloog zat gelukkig ook weer eens wat humor. Maar met dat kleine beetje humor poetste ze de teleurstelling van dit zevende deel natuurlijk niet weg.

avatar van poema
5,0
1 van de weinige boeken die ik 5 sterren geef maar dit is toch wel een hoogvliegertje hoor. Rowling maakt een schitterend einde aan haar boekenreeks boordevol ontknopingen en spannende situaties.

de sfeer die in dit boek hangt is voor mij overweldigend. Het was zo geschreven dat ik het niet weg kon leggen en het dus al redelijk snel uit had.

Personages zijn weer goed neergezet zoals ook in de andere 6 boeken. de verschillende plekken waar ze komen vind ik ook weer sfeervol neergezet en het boek bevat ook genoeg actie.

Ondanks dat je eigenlijk al wel weet dat Harry voldemort zou verslaan blijft het boek spannend. Meer heb ik er eigenlijk niet over te zeggen.

Aanrader!

10/10

0,5
Het zal aan mijn leeftijd liggen (ik ben 54) maar dit kinderboek zo hoog in de top 250?? Ik begrijp het niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:06 uur

geplaatst: vandaag om 09:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.