In z'n eerdere dagboekfragmenten leerden we oom Oswald reeds kennen als een moderne casanova, maar hier is hij minder zelf op vrijersvoeten. Wel komt hij met een snood plan om snel geld te verdienen. Dit levert een verhaal op met even absurde humor en knotsgekke situaties als in de jeugdboeken van Dahl, maar wegens de scabreuze, expliciete inhoud is het uitsluitend geschikt voor vrijdenkende volwassenen.
In moreel opzicht is dit verhaal verwerpelijk en allesbehalve politiek correct. Een boek moet je echter niet op ethische maar op esthetische grond beoordelen. De
Soedanese Vlieg is geen verkrachtingsdrug, maar een superafrodisiacum met een even hoog realiteitsgehalte als het wonderdrankje in
George's Marvellous Medicine. Oom Oswald is een smeerlap, maar smeerlappen zijn vaak leuker om over te lezen dan heilige boontjes. De betrokkenheid van Yasmine zorgt ervoor dat ook de vrouwelijke kant aan bod komt.
Het leukste om te lezen zijn niet zozeer de seksuele uitspattingen, maar de beschrijvingen van de beroemdheden en genieën uit de vroege jaren 1920. Deels worden deze iconen
van hun voetstuk gehaald door hen voor te stellen als geile bevers, maar deels wordt hun karakter ook bevestigd: het vernuft van Einstein, de schoonheidszin van een impressionistische schilder en de wellust van de romantische componist Puccini. Wie vertrouwd is met de kunst en wetenschap van die periode, zal een extra laag humor meepikken. Dit boek moet je vooral niet ernstig opvatten, maar wel als een gelegenheid om veel te lachen.