menu

De Ontdekking van de Hemel - Harry Mulisch (1992)

mijn stem
4,19 (475)
475 stemmen

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

905 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Een engel brengt verslag uit van een missie die hij op aarde heeft uitgevoerd. Voor deze missie was het nodig een 'man van het licht' op aarde geboren te laten worden. Dit moest weer veroorzaakt worden door het verwekken en bij elkaar brengen van talloze personages, die zich als marionetten van de engel door het leven bewegen. Vooral de vader van deze man, Max geheten, krijgt het zwaar te verduren.

zoeken in:
avatar van HankMoody
Ik ben deze nu aan het lezen en vind het behoorlijk goed maar wat is dat toch met dat hoofdletter gebruik de hele tijd? De ene keer staat er Nederlandse en de andere keer nederlandse.

5,0
Door dit boek ben ik van lezen gaan houden, waarvoor ik Harry erg dankbaar ben. De enige tip die ik kreeg toen iemand dit boek mij adviseerde was dat ik het in ieder geval 20 pagina's vol moest houden. Ik ben hierna nog geen boek tegengekomen wat mij zo heeft kunnen meenemen als de ontdekking van de hemel.

5,0
Beste boek ooit. Ik snap daarom ook niet waarom sommige mensen dit boek niet waarderen.
Ik ben verliefd op Mulisch en alle personages. Kortom, dit is het boek der boeken.

avatar van Kronos
3,0
Voor je dat zou kunnen zeggen moet je toch wel echt héél veel boeken gelezen hebben en vergeten dat er ook nog zoiets is als persoonlijke smaak.

Ik heb redelijk wat boeken gelezen en dit boek behoort tot de betere maar is lang niet het beste.

5,0
U hebt gelijk. Maar tot nu zie ik het als het beste boek, en in denk niet dat iets het ooit zal overtreffen, maar ik zeg nooit nooit.
Welk boek is volgens jou de beste als ik vragen mag?

avatar van Kronos
3,0
Bijzonder veel heb ik niet gelezen. Maar drie boeken heb ik 5 sterren gegeven. (Die twee boeken van Robert Pirsig heb ik meerdere malen gelezen.)

Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry into Values - Robert M. Pirsig (1974)
Lila: An Inquiry into Morals - Robert M. Pirsig (1991)
Wild Swans: Three Daughters of China - Jung Chang (1991)


Het mooie aan De Ontdekking van de Hemel is wel dat het zo vlot leest. Hoewel het een dik boek is kom je er vrij makkelijk doorheen. Maar inhoudelijk heeft het achteraf bekeken niet echt veel te vertellen vind ik. Voor mij althans geen boek dat lang blijft nazinderen.

avatar van liv2
liv2 (crew)
[quote]Brons schreef:
ik zeg nooit nooit.
quote]

Ik zeg altijd, maar dan ook altijd dat dit juist is.

avatar van snorren
5,0
Dit meesterwerk gaat over alles. Mulisch is er in geslaagd om in 926 pagina's de wereld, de hemel en alles er om heen samen te vatten. Politiek, kunst, wetenschappen, talen worden op meesterlijke wijze behandeld in een verhaallijn die loopt van geboorte en leven tot de dood. Ik had aan het eind van het boek het euforische gevoel zelf de hemel ontdekt te hebben.

Het werk is verdeeld in vier delen. Elk deel heeft duidelijk zijn eigen thema en verhaallijn, en elk deel heeft zijn eigen charme, schoonheid en sfeer. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het lastig vond het eerste deel door te komen; ik ben nu eenmaal geen snelle lezer die uit zichzelf een dag gaat zitten om tweehonderd pagina's in zich op te nemen. Dit wil overigens niet zeggen dat het eerste deel minder mooi was dan de andere delen, dat zou ik niet durven beweren. Helaas is mijn herinnering van het begin van het begin al wel voor een groot deel weg gespoeld, en daarom heb ik er geen twijfels bij dit boek over een lange periode nog een keer te lezen. Halverwege het tweede deel ben ik in sneltreinvaart door het boek heen gegaan. Zondag was mijn perfecte dag om ruim 150 pagina's door te komen en dat deed ik dan ook regelmatig de laatste weken.
Hoe verder de lezer vordert in het verhaal, hoe meer betrokken hij raakt bij de levens van de drie belangrijkste personages, waardoor ik een soort gevoel had bevriend met ze te raken. Dit maakte het plot nog emotioneler, sterker en bijzonderder voor mij, als melodramatische tragedieliefhebber. Er waren momenten dat ik mijn ogen niet van het papier kon houden, door te veel ingrijpende gebeurtenissen, onverwachte onthullingen of, zoals ze dat in het Engels zo mooi kunnen zeggen, plot twists.

De titel geeft al aan dat religie een grote rol speelt in het grootschalige boek. Ik ben zelf geen gelovig mens, maar wel erg geïnteresseerd in de religies die een groot deel van ons dagelijks leven innemen, religieus of niet. Daarbij, hoe had Mulisch zonder religieuze thema's zo iets grootschaligs neer kunnen zetten, als hij nu gedaan heeft. Nee, men zou niet kunnen zeggen dat dit een evangelie is, noch een verwerping van theïsmen. Ik heb niet het gevoel gehad dat de schrijver een standpunt inneemt, hoewel het verhaal wel impliceert dat er een God is. Kortom, ook ongelovigen zullen zich ongetwijfeld niet storen aan de vele religieuze motieven en thema's, simpelweg omdat het boek opties en vragen over dit onderwerp open laat.
Ik wil graag, ik voel me zelfs verplicht, om dit boek aan elke (ervaren) lezer aan te raden. Amen.

Consummatum est.

4,5
Vorige week heb ik dit meesterwerk uitgelezen en wat heb ik genoten. Vooral van de geweldige Onno. Wat een taalkunstenaar die Mulisch. Ik vond het totaal geen zwaar boek om doorheen te komen.

Dit was het eerste echt literaire Nederlandse boek dat ik heb gelezen en het smaakt naar meer. Ik ben vanaf nu groot Mulisch-fan! Nu me eigen richten Reve en Hermans.

avatar van Vaughn
Als je atheïst bent, is het dan een vreselijke marteling om door dit boek te komen...?

avatar van eRCee
4,0
Dat lijkt me niet, nee. Het is niet bepaald een promotieboek voor religie.

avatar van mjk87
4,5
Je moet wel affiniteit hebben met religie in het algemeen. Je interesse moet wel ook dat omvatten. Dus over God, over de Bijbel, over geloof. Er wordt vaak genoeg naar verwezen, zeker in deel 4. Maar dat kan je als atheïst zeker ook boeiend vinden.
En je hebt The Stand 5* gegeven, ook veel religie komt daar naar voren. Zelfs drammeriger dan in de Ontdekking van de Hemel. Geef het een kans. Waarschijnlijk ben je al geboeid voordat de religie echt om de hoek komt kijken (op de proloog een klein beetje na dan).

avatar van Vaughn
@eRCee; Bedankt voor de reactie! - Nee, gelukkig niet; want daar was ik idd bang voor...


@mjk87; Ik heb The Stand nog helemaal niet gelezen, kan me namelijk ook niet echt herinneren waarom en wanneer ik daar ooit 'n stem geplaatst heb. Heb 'm nu dus gelijk verwijderd.

Maar bedankt voor de uitleg in ieder geval; ik ben dan toch wel benieuwd, zeker omdat het zo'n hoog aangeprezen boek is (net als The Stand ), dus ik wel best eens 'n poging wagen.

4,0
Uit. En genoten.

Vooral de eerste helft vond ik geweldig met de fantastische personages en belevenissen van Onno en Max. Deel drie viel me wat tegen, ging me wellicht te traag en er zat geen spanningsboog in (je wist immers al dat Quinten een uitzonderlijk bijzonder kind zou zijn). Bovendien werd ik wat vermoeid van al die architectonische beschrijvingen en bekroop me af en toe weer het bij Mulisch bekende gevoel dat hij graag etaleerde hoe geleerd hij zelf was. Maar het mocht de pret niet drukken en in deel vier is de interessante dialoog weer terug en gebeurt er weer van alles. Absoluut prachtboek en een terechte klassieker

avatar van Rudi S
5,0
Dit is niet eens mijn favoriet van Mulisch (dat is 2 vrouwen) maar dit magistraal verhaal vind ik toch wel een van de mooiste boeken ooit.Vanaf de (bizare) opening tot het meeslepend einde blijft dit boek iedere seconden boeien.

3,0
Ik heb dit boek onlangs uitgelezen, en ben niet zo gecharmeerd van het boek als de meeste mensen hier en elders. Ik snap eerlijk gezegd niet waarom het zo opgehemeld wordt.

Het begin was aardig, de vriendschap tussen Onno en Max bevatte vaak interessante dialogen en ook het aandeel van de engelen in het gebeurde was interessant. Vooral deel 2 vond ik vermakelijk, het verhaal kreeg een andere wending toen Max na het ongeluk bij Sophia ging intrekken om het kind van Onno (dus eigenlijk zijn eigen) op te voeden. Dat absurde deed me om een of andere reden aan Kundera denken. Maar vanaf pagina 500 of 600 werd ik het boek zat. Ik had de neiging om het weg te leggen, maar dat is zonde als je al zover bent, dus ik heb doorgebeten. Daar heb ik geen spijt van, want ik kwam nog wel wat interessante stukken tegen (zoals het stuk nadat Helga dood is of Onno's betogingen over de politiek of de toch wel spannende zoektocht naar de tien geboden in Rome), maar echt overtuigen deed het me nergens.

Ik vergelijk dit boek met een film als Mamma Mia. Die film is gemaakt met enkel de liedjes van Abba als vaste basis, hetgeen het verhaal achter de film behoorlijk losjes maakt. Bij De Ontdekking Van De Hemel krijg ik een soortgelijk gevoel, dat de schrijver graag een hoop over van alles en nog wat kwijt wilde, maar nog op zoek was naar een verhaal om dit alles met elkaar te verbinden. En ja, veel van de informatie die verteld wordt is inderdaad interessant, maar het verhaal dat alles draagt is minder.

Het einde vond ik ook niet bijster sterk. Ik vond het behoorlijk abrupt en ongeloofwaardig. En natuurlijk is met ongeloofwaardig niets mis, maar de kunst is om het op een geloofwaardige manier te brengen en dat is mijns inziens niet gelukt. De intermezzo's vanuit de Hemel waren geloofwaardiger en grootser, vandaar dat ik dat ook van het einde had verwacht. Ik heb gewoon het idee dat er zoveel meer in dit boek had kunnen zitten, en ik vind veel maar matig uitgewerkt. Ik weet dat dit raar klinkt voor een boek van ruim 900 pagina's, maar toch voelt het zo. Het einde had veel uitgebreider gekund, en ook miste ik diepgang. Maargoed, dat is misschien meer een kwestie van smaak.

Het boek was blij vlagen zeer interessant en al met al heb ik er geen spijt van dat ik dit boek gelezen heb. Maar aanraden aan iemand anders zou ik het niet zo snel.

3,0
Ik kan me zeer goed vinden in je reactie, Headphne...

avatar van mjk87
4,5
Ik kan me er niet in vinden (logisch), maar je mening is wel helder en goed beargumenteerd.

4,0
Panoramix schreef:
Uit. En genoten.

Vooral de eerste helft vond ik geweldig met de fantastische personages en belevenissen van Onno en Max. Deel drie viel me wat tegen, ging me wellicht te traag en er zat geen spanningsboog in (je wist immers al dat Quinten een uitzonderlijk bijzonder kind zou zijn). Bovendien werd ik wat vermoeid van al die architectonische beschrijvingen en bekroop me af en toe weer het bij Mulisch bekende gevoel dat hij graag etaleerde hoe geleerd hij zelf was. Maar het mocht de pret niet drukken en in deel vier is de interessante dialoog weer terug en gebeurt er weer van alles. Absoluut prachtboek en een terechte klassieker


Dit! Kan het niet beter verwoorden.

avatar van vijfhonderd
5,0
Het beste boek dat ik tot nu toe gelezen heb. Mooie subtiliteiten, verrassende grofheden, oppervlakkig geleuter, diepe gedachten, mooie realisaties en beeldspraak. Prachtige voor mij nieuwe inzichten, heerlijk taalgebruik, etc. etc. Niets dan lof. Zo mooi als een compleet mensenleven.

De grootheidswaanzin die vaak doorschemert in Mulisch' manier van schrijven en in zijn als waarheden vertelde meningen heb ik naarmate ik vorderde gedeeltelijk overgenomen - iets dat ook overigens ook uit deze recensie blijkt. Tip: je magalomanie is goed te verbloemen met het excuus "sorry, ik lees Harry Mulisch"; een algemeen geaccepteerde smoes (of toch wel?). En geen zorgen: het is geen blijvend verschijnsel van dit boek.

Wel een uitdaging qua zwaarte (niet alleen in grammen), het kan wat doorbijten zijn. En het einde valt relatief tegen, maar dat zal mede komen door het weten dat het erna afgelopen is; je wil niet dat het stopt.

3,0
vijfhonderd schreef:
De grootheidswaanzin die vaak doorschemert in Mulisch' manier van schrijven en in zijn als waarheden vertelde meningen heb ik naarmate ik vorderde gedeeltelijk overgenomen -

Een beetje "pedant"?

avatar van vijfhonderd
5,0
ThomasVV schreef:
(quote)

Een beetje "pedant"?


En of! Hautain, blasé, pedant; Franse leenwoorden te over. Maar meteen wil ik zeggen dat dit niet betekent dat de in deze stijl beschreven dingen per se onwaarheden zijn.
Het blijkt een gave je hierin mee te kunnen (durven?) laten voeren. Ik hoor namelijk van aardig wat mensen om me heen dat ze walgen van Mulisch' stijl in dit boek. Begrijpelijk maar jammer, want de boodschappen, het verhaal, de personages en de filosofiën zijn zelfs dit eventuele afzien waard.

3,0
Maar "blasé" betekent "opgeblazen", hé! Ik vind de grens tussen groots en grootsprakerig bij Mulisch toch soms nogal dun, vijfhonderd. Om het eufemistisch uit te drukken.

3,0
Man man wat wordt dit boek overgewaardeerd. Mulisch wil zich graag spiegelen aan de grootste schrijvers maar dat is toch echt te ver weg. Hij wil te graag. Bij vlagen natuurlijk best goed maar veel, veel en veel te pretentieus.

3,0
drezic schreef:
Man man wat wordt dit boek overgewaardeerd. Mulisch wil zich graag spiegelen aan de grootste schrijvers maar dat is toch echt te ver weg. Hij wil te graag. Bij vlagen natuurlijk best goed maar veel, veel en veel te pretentieus.

Volledig akkoord!

5,0
Wow, wat een geniaal boek. Dit boek heeft mij, afgezien van de rituele leesperiode in de zomervakantie, weer aan het lezen gebracht. En wat een boek om mee te beginnen. Mulisch heeft zich door middel van dit boek, naar mijn mening, verheven tot een groots schrijver. Het overtuigd van genialiteit wanneer je een boek als deze kan schrijven.

Inhoudelijk trok mij het verloop van het verhaal, de personages, de diepe gesprekken tussen Onno en Max enorm. Vooral de koppeling tussen het verhaallijn en interessante feiten vond ik een toevoeging.

Ik moet wel toegeven dat de beginpagina's stroef verlopen. Dit was mijn eerste "echte" literatuur dat ik heb gelezen waardoor het proloog zwaar valt. Ik raad je aan om door deze pagina's heen te komen en te genieten van het resterende gedeelte.

5,0
Het is nu een half jaar geleden dat ik dit fantastische boek heb gelezen en ik raak er nog steeds niet over uitgepraat. Mulisch is naast een schrijver ook een intellectueel, dat weet hij zelf overigens ook al te goed, en in dit boek overstijgt hij alle andere schrijvers die ik ooit heb mogen lezen met stip.

De details mensen, de details.

Een vrouw op het Cubaanse vliegveld die 'Quits' op de koffer plakt in plaats van 'Quist'. En Max die daar pagina's later op inspeelt door Onno, met 'Onno Quist' aan te spreken. Misschien niet geniaal, maar ik kan daar zo van genieten en ik denk ook dat Mulisch zulke dingen met een grote glimlach schrijft. 98% van de mensen leest daar overheen.

Grof gezegd is Mulisch het hele boek aan het filosoferen en plakt daar een indrukwekkende verhaallijn aan vast. De sprong naar de actualiteit is ook mooi. Een vrouw die jarenlang wegkwijnt als levende dode in een tijd dat er nog volop discussie was over het wel of niet uittrekken van de stekker wanneer iemand in coma ligt. De gesprekken tussen Onno en Max zijn fantastisch, ik kan nog wel uren doorpraten, maar het zou voor mij op nummer 1 moeten staan in de top 250.

3,0
Quiroz schreef:
Mulisch is naast een schrijver ook een intellectueel, dat weet hij zelf overigens ook al te goed,
Hij is in ieder geval een intellectualist...
Quiroz schreef:
Misschien niet geniaal, maar ik kan daar zo van genieten en ik denk ook dat Mulisch zulke dingen met een grote glimlach schrijft. 98% van de mensen leest daar overheen.
Je lijkt al bijna even pedant als Mulisch zelf, Quiroz...

avatar van Abubakari
Ik heb dit boek destijds niet uitgelezen. Ik had zo'n hekel aan de hoofdpersonen dat ik hoopte dat er heel snel een psychopaat in het verhaal zou komen om ze te vermoorden. Ik heb iemand die het boek al gelezen had gevraagd of dat nog ging gebeuren, nee dus. Boek gesloten en weggegeven.

avatar van Donkerwoud
4,5
Op zich wordt er een personage gruwelijk vermoord als hij tot levensveranderende inzichten komt.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:36 uur

geplaatst: vandaag om 06:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.