Heineken in Afrika: Pionier op een Woelig Continent - Olivier van Beemen (2015)
Nederlands
Ideeënliteratuur
400 pagina's
Eerste druk: Prometheus,
Amsterdam (Nederland)
Als geen ander bedrijf dringt Heineken door tot de nerven van Afrikaanse samenlevingen. De multinational, al sinds de jaren dertig actief op het continent, beseft dat de toekomstige groei grotendeels hiervandaan moet komen. 'Heineken in Afrika' is het resultaat van drie jaar diepgravend journalistiek onderzoek naar de Afrikaanse activiteiten van de Nederlandse bierbrouwer, waarbij de auteur alle Afrikaanse landen bezocht waar Heineken een dochteronderneming heeft en honderden betrokkenen sprak. Olivier van Beemen besteedt zowel aandacht aan de aspecten die Heineken met trots vervullen, zoals lokale economische impact en kennisoverdracht, als aan zaken die de brouwer liever verborgen houdt, zoals politieke relaties, corruptie en ongewenste maatschappelijke gevolgen. Hij komt daarbij tot opmerkelijke ontdekkingen en conclusies. 'Heineken in Afrika' geeft niet alleen inzicht in het moderne Afrika, maar is ook een casestudy over het functioneren van een multinational op een - in ondernemersjargon - veelbelovend maar uitdagend continent.
Wat verder het boek wat saaiig maakt is vooral dat Van Beemen niet echt een kant kiest. Hij noemt de goede kanten van Heineken en de slechte, maar het blijft bij noemen. Als het nu een grote loftrompet was geworden of een smeuïg stuk vol smakelijke anekdotes (zoals De Prooi over ABN AMRO) had dit allicht wat jeu gegeven. Saaiig is vooral de stijl, want saai of vervelend wordt het nergens. Daarvoor staat er genoeg interessants en is de afwisseling voldoende. 3,5*.
Hoe Heineken een dictatuur in stand houdt in het een na armste land ter wereld - De Correspondent - decorrespondent.nl
Misschien kan je wat met dit artikel van dezelfde auteur?
Hoe Heineken een dictatuur in stand houdt in het een na armste land ter wereld - De Correspondent - decorrespondent.nl
Die hoofdstukken over Burundi en Rwanda waren denk ik ook wel het boeiendst, maar toch, ik denk dat je hier met gemak een half boek over had kunnen vullen. Het blijft vaak bij benoemen van hetgeen er gebeurde en meer niet; als ik het vergelijk met het boek over Congo van Van Reybrouck blijft het toch wat aan de oppervlakte hangen.