The Autistic Brain: Thinking across the Spectrum - Temple Grandin en Richard Panek (2013)
Engels
Autobiografisch / Wetenschappelijk
206 pagina's
Eerste druk: Houghton Mifflin Harcourt,
Boston (Verenigde Staten)
Temple Grandin is een van ’s werelds bekendste en meest getalenteerde volwassenen met autisme. In "Het autistische brein" doet zij verslag vanuit de voorhoede van het autismeonderzoek, mede aan de hand van scans van haar eigen brein. En ze neemt stelling.Zo houdt ze een hartstochtelijk pleidooi voor het onderkennen van de enorme impact die zintuiglijke ervaringen hebben op mensen met autisme, en de sociale of emotionele problemen die ze daardoor ondervinden. Ze is er bovendien fel op tegen dat mensen getypeerd worden op basis van een etiket uit de DSM. Grandin verlegt de gebruikelijke focus op tekortkomingen van mensen met autisme naar hun sterke kanten. Op die manier kunnen ze, met of zonder hulp, gericht bouwen aan hun toekomst. Grandin zelf heeft bijvoorbeeld veel profijt van haar oog voor detail, denken vanuit dieren in de veehouderij, en bottom-up aanpak van problemen en projecten.
Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (kortweg DSM, vertaling 'diagnostisch en statistisch handboek voor psychische stoornissen') is een Amerikaans handboek dat in de meeste landen als standaard in de psychiatrische diagnostiek dient.
Het is een middelmatig boek geworden, met een aantal (slaapverwekkende) pagina's vol technische details en onzin over brainscans, en redelijk wat herhaling uit vorige boeken. Goed voor iemand die nog niet in aanraking kwam met de Amerikaanse zoöloge met autisme maar anderen zou ik aanraden het eerst in de bibliotheek te lezen vooraleer te kopen. (http://tistje.com/2013/05/29/het-autistische-brein/)
Voor Grandin is het autistische brein een hoogst individueel brein waar moderne technologie steeds meer mogelijkheden krijgt om mensen te helpen hun plek te vinden in de maatschappij. Die zoektocht is een welkome optimistische afwisseling op tendensen om mensen in het spectrum neer te zetten als geesteszieken die gecorrigeerd moeten worden naar maatschappelijke normen. Wel slaat hetzelfde opbeurende optimisme van Grandin door in overbodige extra's als simplistische zelftestjes en goedbedoelde adviezen voor de autistische medemens.