Oorlog en Kermis - Olaf Koens (2015)
mijn stem
11 stemmen
Nederlands
Verhalenbundel
Ideeënliteratuur
232 pagina's
Eerste druk: Prometheus,
Amsterdam (Nederland)
In Rusland is alles waar en klopt niets. In ''Oorlog en kermis'' trekt Olaf Koens langs de randen van het grootste land ter wereld. Van de meest afgelegen nederzettingen in Siberië tot de frontlinies van de nieuwe koude oorlog. Hij spreekt met hooligans en helden, met walvisvangers en waarzeggers. De hallucinante, soms krankzinnige verhalen schijnen een nieuw licht op het land waar absurdisme de norm is. ''Oorlog en kermis'' is een betrokken, persoonlijk, ruw en realistisch portret van een land in verandering.
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 20:57 uur
Niet alleen een goed journalist, maar ook een talentvol schrijver. Geeft op zeer leesbare en geestige wijze een ruime inkijk in zijn werk.
1
geplaatst: 16 maart 2019, 17:17 uur
'Iedere poging Rusland uit te leggen is bij voorbaat mislukt.’ Voor Olaf Koens is Rusland ‘het meest absurde land ter wereld. Ik heb er niets van begrepen. Ik heb er de tijd van mijn leven gehad.’
Daarmee is eigenlijk het credo van dit boek wel benoemd. De schrijver en journalist Olaf Koens legt in zijn boek 'Oorlog en Kermis' bar weinig uit. Ik begrijp in het 'woord vooraf' dat er niet wordt gestreefd naar een 'doorwrochte politieke analyse', maar om Rusland dan maar af te doen als een onbegrijpelijk en absurd land vind ik als lezer eigenlijk nogal makkelijk en neigen de beschrijvingen van de brandhaarden die de auteur voor zijn werk opzoekt naar sensatiezucht.
Want er valt toch wel een rustige rationele analyse van de situatie in het moderne Rusland te ontvouwen? Ik bedoel ik heb net ervoor het boek Rusland voor Beginners: Tien Opstellen over Literatuur (1962) van Karel van het Reve gelezen en ik heb het gevoel dat ik meer van de Slavist Van het Reve heb opgestoken dan van dit werk. Schijnbaar kan een literair vertaler en academicus een exotisch land beter doorgronden dan een journalist.
Maar goed, echt slecht is het allemaal niet. Ik had enkel door de lovende kritieken wel een andere verwachting. Zo frons ik achteraf wel mijn wenkbrauwen over de lovende citaten op de achterflap van Arnon Grunberg ('Koens illustreert wat realisme is in de kunst en de literatuur: een selectie concrete details') en van het juryrapport journalist van het jaar 2015 ('Journalistiek is meer dan rennen naar de brandhaard. Olaf Koens weet de diepere laag te vinden in de, soms dramatische, nieuwsfeiten. Hij neemt zijn lezer keer op keer mee in zijn eigen verbazing').
Tsja.
Daarmee is eigenlijk het credo van dit boek wel benoemd. De schrijver en journalist Olaf Koens legt in zijn boek 'Oorlog en Kermis' bar weinig uit. Ik begrijp in het 'woord vooraf' dat er niet wordt gestreefd naar een 'doorwrochte politieke analyse', maar om Rusland dan maar af te doen als een onbegrijpelijk en absurd land vind ik als lezer eigenlijk nogal makkelijk en neigen de beschrijvingen van de brandhaarden die de auteur voor zijn werk opzoekt naar sensatiezucht.
Want er valt toch wel een rustige rationele analyse van de situatie in het moderne Rusland te ontvouwen? Ik bedoel ik heb net ervoor het boek Rusland voor Beginners: Tien Opstellen over Literatuur (1962) van Karel van het Reve gelezen en ik heb het gevoel dat ik meer van de Slavist Van het Reve heb opgestoken dan van dit werk. Schijnbaar kan een literair vertaler en academicus een exotisch land beter doorgronden dan een journalist.
Maar goed, echt slecht is het allemaal niet. Ik had enkel door de lovende kritieken wel een andere verwachting. Zo frons ik achteraf wel mijn wenkbrauwen over de lovende citaten op de achterflap van Arnon Grunberg ('Koens illustreert wat realisme is in de kunst en de literatuur: een selectie concrete details') en van het juryrapport journalist van het jaar 2015 ('Journalistiek is meer dan rennen naar de brandhaard. Olaf Koens weet de diepere laag te vinden in de, soms dramatische, nieuwsfeiten. Hij neemt zijn lezer keer op keer mee in zijn eigen verbazing').
Tsja.
1
geplaatst: 14 april 2020, 11:01 uur
Leuke inkijk in het enorme Rusland. Wat weet ik nou eigenlijk van dat land? Het westelijke deel is nog enigszins bekend, maar daarbuiten? Het is zo enorm groot en divers, en de bevolking blijft me verbazen. Als nuchtere Nederlander vraag je je soms af hoe dat land überhaupt blijft draaien met al die excentrieke figuren in combinatie met het koude klimaat en de ongerepte natuur. Ik merk dat ik na het lezen van dit boek zin heb om me verder te gaan verdiepen in dit land.
* denotes required fields.
* denotes required fields.