Endymion - Dan Simmons (1996)
Alternatieve titel: Hyperion #3
mijn stem
16 stemmen
Engels
Sciencefiction
590 pagina's
Eerste druk: Doubleday,
New York (Verenigde Staten)
Na een stilte van tweehonderdvijftig jaar zijn er op de planeet Hyperion tekenen dat de Tijdtombes weer actief worden. De Kerk, die bijna het hele melkwegstelsel controleert stuurt er een grote troepenmacht naartoe, want wat uit de tombes komt zou wel eens het einde van hun macht kunnen zijn...
0
geplaatst: 18 augustus 2008, 13:35 uur
Het derde (van vier) deel uit de Hyperion Cantos is eigenlijk een volledig nieuw begin. Het speelt zich 270 jaar later af met nieuwe hoofdpersonen (al zijn er wel een aantal bekenden uit de eerste twee boeken aanwezig als bijfiguren).
Net zoals de eerste twee boeken is het eerste deel voornamelijk een opmaat voor grootse gebeurtenissen in het tweede deel. Bij Hyperion was deze opmaat simpelweg briljant met een aantal hoofdpersonen die hun geschiedenis en motieven vertellen. In Endymion bestaat het eerste deel voornamelijk uit een lange achtervolging over verschillende planeten. Helaas is deze achtervolging niet zo interessant als de verhalen uit Hyperion. Het laat voornamelijk zien hoe gevarieerd het universum is dat Simmons heeft geschapen. De motieven van de hoofdrolspelers komen maar langzaam en mondjesmaat aan het licht. Aangezien ik dit boek herlees (herluister eigenlijk) weet ik dat dit in deel 2 gelukkig wel allemaal duidelijk wordt, maar als losstaand boek is het de minste van de serie.
Wat is er goed: De perverse variatie van het katholisicme is een erg goede ‘bad guy’, de reis langs de verschillende planeten is fascinerend en de actie momenten zijn bijzonder spannend. Verder is dit boek gewoon goed geschreven. Simmons laat hoogdravende filosofieën achterwege deze keer. De Shrike maakt weinig opwachtingen, maar is iedere keer effectief voor het verhaal.
Wat is er minder goed: het verhaal is niet meer dan een achtervolging, de ultieme bad guy (of beter girl) komt pas tegen het einde vrij plotseling opdraven. Er wordt (bewust) zeer weinig onthuld waarom de karakters handelen zoals ze doen en waar dit heen moet gaan, wat de diepgang van dit boek ondermijnt.
Conclusie: Een goed avonturen-SF boek, maar niet meer dan een tussendoortje in de verder briljante Hyperion Cantos serie.
Net zoals de eerste twee boeken is het eerste deel voornamelijk een opmaat voor grootse gebeurtenissen in het tweede deel. Bij Hyperion was deze opmaat simpelweg briljant met een aantal hoofdpersonen die hun geschiedenis en motieven vertellen. In Endymion bestaat het eerste deel voornamelijk uit een lange achtervolging over verschillende planeten. Helaas is deze achtervolging niet zo interessant als de verhalen uit Hyperion. Het laat voornamelijk zien hoe gevarieerd het universum is dat Simmons heeft geschapen. De motieven van de hoofdrolspelers komen maar langzaam en mondjesmaat aan het licht. Aangezien ik dit boek herlees (herluister eigenlijk) weet ik dat dit in deel 2 gelukkig wel allemaal duidelijk wordt, maar als losstaand boek is het de minste van de serie.
Wat is er goed: De perverse variatie van het katholisicme is een erg goede ‘bad guy’, de reis langs de verschillende planeten is fascinerend en de actie momenten zijn bijzonder spannend. Verder is dit boek gewoon goed geschreven. Simmons laat hoogdravende filosofieën achterwege deze keer. De Shrike maakt weinig opwachtingen, maar is iedere keer effectief voor het verhaal.
Wat is er minder goed: het verhaal is niet meer dan een achtervolging, de ultieme bad guy (of beter girl) komt pas tegen het einde vrij plotseling opdraven. Er wordt (bewust) zeer weinig onthuld waarom de karakters handelen zoals ze doen en waar dit heen moet gaan, wat de diepgang van dit boek ondermijnt.
Conclusie: Een goed avonturen-SF boek, maar niet meer dan een tussendoortje in de verder briljante Hyperion Cantos serie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.