menu

Lieve Edelachtbare - Max van Olden (2015)

mijn stem
3,50 (2)
2 stemmen

Nederlands
Thriller

288 pagina's
Eerste druk: Anthos, Amsterdam (Nederland)

Hoofdpersoon Luna staat aan het begin van een veelbelovende carrière. Haar dagen worden gevuld met strafdossiers en het schrijven van pleitnota’s. Als Luna na een ruzie met haar vriend de nacht met een ander doorbrengt, realiseert ze zich niet dat ze daarmee alles op het spel zet. ‘Lieve Edelachtbare’ laat zien wat het betekent om te werken in de harde afrekencultuur van het strafrecht, en wat er gebeurt als iemand het recht in eigen hand neemt.

zoeken in:
4,0
Na haar afstuderen werkt Luna van Rooden tijdelijk in een callcenter en ondertussen solliciteert ze naar banen bij gerenommeerd advocatenbureaus.. Tijdens haar werk krijgt ze het verlossende telefoontje dat ze is aangenomen bij het advocatenkantoor Kratz & Kratz. Haar lang gekoesterde droom carrière te maken gaat in vervulling . Het verloopt echter niet zoals Luna in haar gedachten had vanwege een paar foutjes, maar ze weet ook een aantal zaken te winnen.
Luna heeft een relatie met de werkeloze Tobias, door de vele afwijzingen op zijn sollicitaties raakt hij steeds meer gedeprimeerd. Dit wordt Luna allemaal teveel en na de zoveelste ruzie besluit ze om een avond te gaan stappen.
Deze avond stappen eindigt met te veel drank op en wordt ze wakker naast Marcus. Marcus is niet helemaal eerlijk is over wat hij in zijn dagelijkse leven doet. Nadat ze hem in de rechtbank is tegengekomen spreekt ze hem aan om verhaal te halen.
Dit heeft tot gevolg dat ze ergens in terecht komt waar ze eigenlijk niets mee te maken wilt hebben.
Het rechtssysteem wordt veel besproken in boeken, maar Max geeft ons een inkijkje hoe het werkelijk functioneert. Door zijn rechtskennis heeft hij dit weten om te zetten in een juridische thriller die gelukkig niet bol staat met juridische termen. Het verhaal is vlot, helder en duidelijk geschreven en je kan aan de schrijfstijl goed merken dat hij over veel kennis van zaken beschikt. Hoewel de vaart er goed in zit is de spanning subtiel verwerkt. Dat had wat mij betreft wel met iets meer pit aangezet mogen worden.
De beschreven personages zijn goed op elkaar ingespeeld en halen het goede en het slechte in de mens naar boven.
Plezierig zijn de onverwachte wendingen in het verhaal dat duidelijk naar het plot toe leidt.
“Lieve edelachtbare” heeft twee verhaallijnen die elkaars niveau omhoog halen om tot een heel goed geheel samen te komen. Het boek sluit mooi af en heeft het een kleine opening gelaten voor een vervolg.

avatar van Shaky
3,0
geplaatst:
In 2017 las ik De Juiste Man - Max van Olden en die beviel me meer dan genoeg om ook zijn debuut eens erbij te pakken. Helaas beviel die toch wel wat minder.

Laat ik beginnen te stellen dat de wijze waarop het rechtssysteem, de gang van zaken binnen een advocatenpraktijk en rechtszaal bijzonder realistisch ogend worden beschreven; hier spreekt grote zelfverzekerdheid door van de schrijver omtrent zijn kennis van het onderwerp. Dat is prettig om te lezen en nog veel belangrijker: je gelooft het.

Wat jammer genoeg niet goed uit de verf komt is het fictieve gedeelte: het plot, de personages en de wijze van samenbrengen want daar verdwijnt alle geloofwaardigheid. Het begint nog goed en de twee verschillende verhaallijnen zijn meer dan interessant genoeg om je erbij te houden. Het geheel vliegt echter totaal uit de bocht wanneer de verhaallijnen samengevoegd moeten worden; dat is rommelig, veel te toevallig en springt van de hak op de tak. Het zorgvuldig opgebouwde plot met daarbij behorende karakterontwikkeling vliegt het raam uit en de grand finale wordt redelijk voorspelbaar afgeraffeld op een wijze die meer past bij een uitgebluste televisieserie die in aflevering 96 van seizoen 8 echt niets meer weet te verzinnen. Waar ik me altijd enorm aan stoor zijn personages die enkel ter exposition dienen, zoals in dit verhaal onder andere de vader van Luna, die nergens anders voor dient dan een heleboel onnodige extra uitleg waardoor het plot verder kan. Zelden zo'n onrealistische scène gelezen als die waarin hij zijn kinderen vertelt over hun moeder, bleh..

De anti-climax is zo dodend dat ik zelfs bijna naar een onvoldoende neig, maar daarmee doe ik het eerste gedeelte van het boek te kort. Matige 6: 3*.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:30 uur

geplaatst: vandaag om 17:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.