menu

Het Been - Willem Elsschot (1938)

mijn stem
3,50 (100)
100 stemmen

Nederlands
Autobiografische Roman / Humoristisch

72 pagina's
Eerste druk: Van Kampen, Amsterdam (Nederland)

Boorman en Laarmans proberen het geld dat ze afhandig hebben gemaakt van mevrouw Lauwereyssen, eigenaresse van een kleine smederij en in bezit van een gehandicapt been, terug te geven. De altijd zo rationele Boorman lijkt overmand te worden door emoties, in eerste instantie na het overlijden van zijn vrouw, maar een letterlijk frontale confrontatie met de oude dame Lauwereyssen doet hem zelfs afvragen of er wellicht enig verband zou kunnen bestaan tussen 'onze honderdduizend exemplaren en het verlies van dat lid'. Wat volgt is de omgekeerde wereld: Boorman die met alle geweld het geld wil teruggeven en de mevrouw die dat met evenveel koppigheid weigert, waarop Boorman zelfs een rechtszaak aanspant om het geld te mogen betalen.

zoeken in:
avatar van Dexter
4,0
Het vervolg op Lijmen, veertien jaar na het eerste deel. Het Been laat een schitterende ommezwaai zien in Boormans karakter. De stugge, koude zakenman krijgt wroeging. Gevoelens over zijn dode vrouw en het zien van de misère van een voormalige klant - of beter ghezegd 'slachtoffer - maken hem gevoelig voor andermans leed, vooral het leed dat hij zelf veroorzaakt heeft.
Maar in de personificatie van Boorman laat Elsschot iets zien wat hij zelf ook ondervonden heeft.
Na Lijmen werd Elsschot hevig bekritiseerd, hij had het helemaal gehad met het schrijven en stopte ermee. Maar na 10 jaar ging hij toch weer schrijven. Les: een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken. Dat is ook het geval bij Boorman: Als Mevrouw Lauwereyssen het geld weigert terug te nemen wordt hij weer de obsessieve zakenman en zet hij alles op alles om van zijn geld af te komen.

Ik zat te twijfelen tussen 3,5* en 4*, maar dit verdient toch echt de 4*: Lijmen/Het Been is samen met Kaas toch een van de - volgens mijn nederige mening - weinige hoogtepunten van de Nederlandse literatuur. Maar Lijmen zal ik altijd verkiezen boven Het Been; je kunt Het Been niet lezen zonder Lijmen te hebben gelezen, maar andersom wel. Noem het mijn sequel-complex, maar zo zie ik het nu eenmaal.
Uitgerekend met Hermans - toch twee volkomen verschillende stijlen, Hermans had volgens mij nogal een bloedhekel aan de insteek waarmee de schrijvers zoals Elsschot (de Forum-schrijvers) schreven - vind ik Elsschot de beste schrijver uit de Nederlandstalige literatuur.
Het Nederlands zal van mij nooit de waardering krijgen als de Engelse of Russische literatuur, dus als een Nederlandse of Vlaamse schrijver van mij twee keer een 4* een één keer een 4,5* krijgt, wilt dat wel zeggen dat ze iets bijzonders hebben geschreven.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:03 uur

geplaatst: vandaag om 22:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.