Fools Die - Mario Puzo (1978)
Alternatieve titel: Dwazen Sterven
mijn stem
13 stemmen
Engels
Thriller
403 pagina's
Eerste druk: Putnam,
New York (Verenigde Staten)
Nadat de eerste roman van John Merlyn geflopt is, probeert hij het geluk te vinden aan de speeltafels van Las Vegas. Zijn tweede boek wordt echter onverwacht een groot succes, en hij weet niet wat hij aanmoet met zijn snelverdiende geld. Opnieuw lokt Vegas, maar dit keer is John een ideale prooi voor keiharde gokkers. Argeloos tuimelt hij in de val. Roem, mooie vrouwen: hij kan alles krijgen wat hij wil. Maar tegen welke prijs?
0
geplaatst: 26 augustus 2009, 22:50 uur
Het lettertype is klein en daarom zou bij elke andere uitgave het aantal pagina’s twee keer zoveel zijn geweest.
Het levensverhaal van de hoofdpersoon is op fantastische wijze geschreven. Goede en interessante karakterontwikkelingen, realistisch, gedetailleerd, spannend en een kijk in de keiharde casino-bussiness en onderwereld.
Dikverdiende 5* en een plek in mijn top-10!
Bij de Boekenvoordeel zijn de boeken van Puzo overigens voor een habbekrats te verkrijgen.
Het levensverhaal van de hoofdpersoon is op fantastische wijze geschreven. Goede en interessante karakterontwikkelingen, realistisch, gedetailleerd, spannend en een kijk in de keiharde casino-bussiness en onderwereld.
Dikverdiende 5* en een plek in mijn top-10!
Bij de Boekenvoordeel zijn de boeken van Puzo overigens voor een habbekrats te verkrijgen.
0
geplaatst: 10 juli 2017, 19:04 uur
Ik kende Mario Puzo vroeger enkel en alleen van The Godfather. Een tijd lang is dat één van mijn favoriete films geweest, en zelfs nu kan ik er nog altijd van genieten, maar het boek vond ik altijd wat minder. Ik ging er altijd vanuit dat dat Puzo's beste boek was, maar wat bleek toen ik The Fortunate Pilgrim las? Dat was heel wat andere koek! Ik had me voorgenomen om eens wat meer van Puzo te gaan lezen en ondertussen waren we alweer bijna 2 jaar verder. Hoog tijd dus om daar eens iets aan te gaan doen.
Fools Die begint heerlijk en ik had er lange tijd een goed oog in dat dit nog wel eens beter dan The Fortunate Pilgrim ging kunnen worden. De sfeer in het casino, de vriendschap die ontstaat tussen een aantal gokkers, ... Puzo is heerlijk op dreef in ieder geval, maar op den duur wordt dit allemaal nogal wat fragmentarisch. Je krijgt langzaamaan het gevoel dat hij wel wat losse concepten had en deze uiteindelijk heeft samengevoegd om tot één geheel te komen. Zo is het een komen en gaan van personages en worden er verhaallijnen abrupt afgebroken, maar uiteindelijk laat hij het toch nog wel tot een redelijk geheel samenkomen. Iets wat te deprimerend voor mijn smaak (de dood van Osano, de dood van Artie, de dood van Janelle, ...) maar Puzo schudt nog wel wat leuke dingen uit zijn mouw. Zeker het 6 pagina's tellende manuscript van Osano dat hij dan zelf gebruikt voor zijn roman (wat dus eigenlijk het begin is van het boek is) is wel een leuk ideetje. Verder draaft Merlyn ook wel af en toe net iets te hard door in zijn beslommeringen (elke keer keer het vermelden van: "ik heb daar alle boeken over gelezen" begon me op den duur wat te irriteren als ik eerlijk moet zijn) en valt hij iets te vaak in herhaling.
Het interessante aan het oeuvre van Puzo is dat hij altijd wel wat in de misdaad blijft, maar daar toch andere elementen in werkt. Zo speelt een significant stuk van Fools Die zich af in Hollywood en dan vraag ik me af of daar wat onverholen kritiek naar zijn eigen beslommeringen in het land van de cinema in zit. In ieder geval: leuk en vlotjes geschreven, maar blijft niet over de gehele lijn boeien.
3.5*
Fools Die begint heerlijk en ik had er lange tijd een goed oog in dat dit nog wel eens beter dan The Fortunate Pilgrim ging kunnen worden. De sfeer in het casino, de vriendschap die ontstaat tussen een aantal gokkers, ... Puzo is heerlijk op dreef in ieder geval, maar op den duur wordt dit allemaal nogal wat fragmentarisch. Je krijgt langzaamaan het gevoel dat hij wel wat losse concepten had en deze uiteindelijk heeft samengevoegd om tot één geheel te komen. Zo is het een komen en gaan van personages en worden er verhaallijnen abrupt afgebroken, maar uiteindelijk laat hij het toch nog wel tot een redelijk geheel samenkomen. Iets wat te deprimerend voor mijn smaak (de dood van Osano, de dood van Artie, de dood van Janelle, ...) maar Puzo schudt nog wel wat leuke dingen uit zijn mouw. Zeker het 6 pagina's tellende manuscript van Osano dat hij dan zelf gebruikt voor zijn roman (wat dus eigenlijk het begin is van het boek is) is wel een leuk ideetje. Verder draaft Merlyn ook wel af en toe net iets te hard door in zijn beslommeringen (elke keer keer het vermelden van: "ik heb daar alle boeken over gelezen" begon me op den duur wat te irriteren als ik eerlijk moet zijn) en valt hij iets te vaak in herhaling.
Het interessante aan het oeuvre van Puzo is dat hij altijd wel wat in de misdaad blijft, maar daar toch andere elementen in werkt. Zo speelt een significant stuk van Fools Die zich af in Hollywood en dan vraag ik me af of daar wat onverholen kritiek naar zijn eigen beslommeringen in het land van de cinema in zit. In ieder geval: leuk en vlotjes geschreven, maar blijft niet over de gehele lijn boeien.
3.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.