Geronimo - Leon de Winter (2015)
mijn stem
10 stemmen
Nederlands
Sociaal
400 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij,
Amsterdam (Nederland)
Jabbar is een arme Pakistaanse jongen die geen geld heeft om twee protheses te kopen voor het meisje op wie hij in stilte verliefd is: een invalide bedelaresje met ogen die de hemel en de hel hebben gezien. Bovendien heeft Jabbar dringend behoefte aan een nieuwe fietsband. Om aan geld te komen probeert hij het oude krukje te verkopen dat hij uit het huis van de gedode Osama bin Laden heeft meegenomen - onwetend van het feit dat hij daarmee de loop van de geschiedenis een cruciaal zetje geeft. Een groep Navy Seals misleidt de wereld over het lot van de man die de tot nu toe grootste terreurdaad van de eenentwintigste eeuw op zijn geweten heeft.
0
geplaatst: 16 mei 2015, 12:45 uur
Kleine tegenvaller.
Voorwaarde voor een goede complottenplot is dat de complottheorie er eentje is waar je enthousiast van wordt. En dat doet deze niet echt. De Winter houdt het redelijk in het realistische en zelfs geloofwaardig, maar hij prikkelt te weinig. Less is niet altijd more. Daarnaast houdt De Winter af en toe wat informatie achter (USB-stick) maar dat is te weinig. Daarbij speelt ook mee dat hij een keur aan personages aanvoert waardoor er geen enkele echt gaat leven (dat kan ook niet, hij schakelt te snel tussen de personages) en waardoor de plot soms ook wat naar de achtergrond verdwijnt. Maar dodelijk zijn vooral het wat slappe einde (de climax komt nooit) en het feit dat het boek nauwelijks spannend wordt.
Het geheel is dan wel leesbaar, soms is er best een leuke sfeer neergezet, de verhandeling over (Bachs) muziek zijn interessant en zeker de stukken waar UBL wordt geportretteerd zijn zeer aardig. Misschien had hij echt een literair werk moeten maken, alleen vanuit het standpunt van de grote boef en geprobeerd zich in hem te verplaatsen. Dan had je een spannend boek gehad. Nu niet echt. Nu is het vooral vees noch vis. 2,5*
Voorwaarde voor een goede complottenplot is dat de complottheorie er eentje is waar je enthousiast van wordt. En dat doet deze niet echt. De Winter houdt het redelijk in het realistische en zelfs geloofwaardig, maar hij prikkelt te weinig. Less is niet altijd more. Daarnaast houdt De Winter af en toe wat informatie achter (USB-stick) maar dat is te weinig. Daarbij speelt ook mee dat hij een keur aan personages aanvoert waardoor er geen enkele echt gaat leven (dat kan ook niet, hij schakelt te snel tussen de personages) en waardoor de plot soms ook wat naar de achtergrond verdwijnt. Maar dodelijk zijn vooral het wat slappe einde (de climax komt nooit) en het feit dat het boek nauwelijks spannend wordt.
Het geheel is dan wel leesbaar, soms is er best een leuke sfeer neergezet, de verhandeling over (Bachs) muziek zijn interessant en zeker de stukken waar UBL wordt geportretteerd zijn zeer aardig. Misschien had hij echt een literair werk moeten maken, alleen vanuit het standpunt van de grote boef en geprobeerd zich in hem te verplaatsen. Dan had je een spannend boek gehad. Nu niet echt. Nu is het vooral vees noch vis. 2,5*
0
geplaatst: 1 september 2015, 17:27 uur
Tegenvaller
Ik ben het gedeeltelijk eens met mjk87. De stukken van UBL zijn interessant en daar had de Winter zeker veel meer mee kunnen doen.
Dit boek doet één ding stelselmatig: veelvuldig uitgaan als een nachtkaars.
Het hele boek word je voorbereid op het grote geheim van UBL, de USB-stick en wat ze gaan doen met UBL nadat je erachter bent gekomen dat de missie anders liep dan anders.. Echter gebeurt er niks, helemaal niks. Het geheim van de stick word niet verteld. UBL word na een tijd in de kelder simpelweg ontvoerd, vanaf daar verneemt de lezer niks meer van hem. De Winter schreef iets wat in de laatste 30 pagina's volledig door hemzelf van tafel af word geschoven. Apana? Weer ontvoerd. Jahbar? Dood. Maria? Dood. UBL? Dood. . Verder stoort het erg dat er zo vaak word gewisseld van personage. Het verhaal van Tom begint met een telefoongesprek en eindigt met een telefoongesprekdat geen mens behalve de erudiete de Winter zal hebben wanneer hij spreekt met zijn ex vrouw. Misschien is dat ook wel iets waarin dit boek zich vergist, er word zo onrealistisch gepraat tegen elkaar, zo hoogwaardig, het voelt niet echt. Erg langdradige gesprekken volgen waar je na een tijdje moe word van het geleuter van het stel. Ik denk dat geleuter een groot deel van het boek samenvat. Bladzijdes na bladzijdes over speciale eenheden, traininscomplexen en organisaties waar een gemiddeld mens nog nooit van gehoord heeft. Leon zal er ongetwijfeld alles van af weten maar weet dit totaal niet begrijpelijk over te brengen waardoor de hoofdrolspeler maar een vage Amerikaanse alleskunner blijft.
Zijn fascinatie voor het klassieke stuk de Goldberg Variaties word talloze keren van stal gehaald en overtrokken naar mijn mening. Door het vrij zielige en melancholische karakter van Tom en zijn gewoonte om over veel dingen te klagen leef ik niet met hem mee, noch met zijn vrouw, dochter en de dood van zijn vrienden, waar Tom echter ook amper tot niet wakker van ligt. Het had allemaal zoveel groter gekund. Het idee van een samenzwering en een UBL die nog leeft is spannend, maar word nergens écht spannend. In plaats van fascinerende ontknopingen verliest de Winter zich in eindeloos gezever over klassieke muziek, leger-eenheden en geheime organisaties die blijkbaar de gehele islamitische wereld kunnen wegvagen.
Het is maar beter dat de Winter zijn personages uiteindelijk allemaal laat sterven of verdwijnen, want meeleven doe je toch niet.. Nee, het was niks.
Ik ben het gedeeltelijk eens met mjk87. De stukken van UBL zijn interessant en daar had de Winter zeker veel meer mee kunnen doen.
Dit boek doet één ding stelselmatig: veelvuldig uitgaan als een nachtkaars.
Het hele boek word je voorbereid op het grote geheim van UBL, de USB-stick en wat ze gaan doen met UBL nadat je erachter bent gekomen dat de missie anders liep dan anders.. Echter gebeurt er niks, helemaal niks. Het geheim van de stick word niet verteld. UBL word na een tijd in de kelder simpelweg ontvoerd, vanaf daar verneemt de lezer niks meer van hem. De Winter schreef iets wat in de laatste 30 pagina's volledig door hemzelf van tafel af word geschoven. Apana? Weer ontvoerd. Jahbar? Dood. Maria? Dood. UBL? Dood. . Verder stoort het erg dat er zo vaak word gewisseld van personage. Het verhaal van Tom begint met een telefoongesprek en eindigt met een telefoongesprekdat geen mens behalve de erudiete de Winter zal hebben wanneer hij spreekt met zijn ex vrouw. Misschien is dat ook wel iets waarin dit boek zich vergist, er word zo onrealistisch gepraat tegen elkaar, zo hoogwaardig, het voelt niet echt. Erg langdradige gesprekken volgen waar je na een tijdje moe word van het geleuter van het stel. Ik denk dat geleuter een groot deel van het boek samenvat. Bladzijdes na bladzijdes over speciale eenheden, traininscomplexen en organisaties waar een gemiddeld mens nog nooit van gehoord heeft. Leon zal er ongetwijfeld alles van af weten maar weet dit totaal niet begrijpelijk over te brengen waardoor de hoofdrolspeler maar een vage Amerikaanse alleskunner blijft.
Zijn fascinatie voor het klassieke stuk de Goldberg Variaties word talloze keren van stal gehaald en overtrokken naar mijn mening. Door het vrij zielige en melancholische karakter van Tom en zijn gewoonte om over veel dingen te klagen leef ik niet met hem mee, noch met zijn vrouw, dochter en de dood van zijn vrienden, waar Tom echter ook amper tot niet wakker van ligt. Het had allemaal zoveel groter gekund. Het idee van een samenzwering en een UBL die nog leeft is spannend, maar word nergens écht spannend. In plaats van fascinerende ontknopingen verliest de Winter zich in eindeloos gezever over klassieke muziek, leger-eenheden en geheime organisaties die blijkbaar de gehele islamitische wereld kunnen wegvagen.
Het is maar beter dat de Winter zijn personages uiteindelijk allemaal laat sterven of verdwijnen, want meeleven doe je toch niet.. Nee, het was niks.
0
geplaatst: 25 februari 2016, 14:59 uur
mjk87 schreef:
Ik niet, dus ik ben ook wel benieuwd.
Ik niet, dus ik ben ook wel benieuwd.
Op p. 281/282: Op de stick staan beelden van een jonge Obama als moslim in Pakistan.Ik zie overigens niet echt in waarom dat nou zo enorm wereldschokkend zou zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.