Aquarium - David Vann (2015)

Na een herkansing voor Thomas Heerma van Voss, die me niet tegenviel, ook Vann maar ééntje gegeven. Ik kende alleen Dirt van hem, maar die beviel me helemaal niet. Deze Aquarium lijkt op momenten er wel op, maar in veel mindere mate, dus is dit boek erg genietbaar op momenten.

Of Vann echt wat wil zeggen met dit boek weet ik niet. Er komen wel een aantal thema's langs, vooral binnen het familiaire gebeuren, maar Vann lijkt me in de eerste plaats een effectschrijver, die de lezer wil behagen of juist beangstigen,maar zo wel weet te vermaken. Ook hier komen vele rauwe harde scènes in voor die er best hard in komen. En gelukkig duren ze niet te lang om mijn aandacht te verliezen. Dan nog kan ik niet helemaal maegaan in de psychologie van de moeder (daar heb ik veel vaker last van, met verwrongen personen) maar het lukt Vann wel dit te beperken. Sterker, we krijgen veel ellende, maar uiteindelijk ook gewoon een happy end. En dat einde past uitstekend. Verder is de stijl passend kort en strak, al heb ik liever wat langere zinnen. Verder wordt er knap een wat claustrofobische sfeer neergezet net als dat de levens van Caitlin en haar moeder goed helder worden neergezet, zonder dat het echt een dik boek is. Dat is gewoon goed schrijfwerk. 3,5*.