menu

Three Early Stories - J.D. Salinger (2014)

Alternatieve titel: Drie Vroege Verhalen

mijn stem
3,50 (5)
5 stemmen

Engels
Psychologisch

76 pagina's
Eerste druk: Devault-Graves Agency, Memphis (Verenigde Staten)

'The young folks' is een indrukwekkende beschrijving van New Yorks cocktail society. In 'Go See Eddy' wordt een jonge vrouw onder druk gezet door een onguur type om een zekere Eddy te ontmoeten. In 'Once a week won't kill you' neemt een jonge soldaat afscheid van zijn oude tante om ten strijde te trekken.

zoeken in:
avatar van liv2
Drie vroege verhalen van Salinger zullen voor het eerst in boekvorm verschijnen. Ze laten zien hoe de jonge Salinger zijn stijl vond.

J.D. Salinger Probably Isn't Happy About The Release Of New Book 'Three Early Stories' - huffingtonpost.com

avatar van thomzi50
3,0
Tja. Onaardig is het niet, de verhalen lezen uiterst toegankelijk en het derde verhaal - waarin de ik-figuur de buitenwereld gaat vertellen dat hij, het is 1944, bijna wordt uitgezonden - is bij tijd en wijle zelfs ontroerend, maar verder vind ik het allemaal toch wat vrijblijvend. Zoals Auke Hulst in het nawoord terecht opmerkt: de kundigheid is er wel, maar de schaduw van de WO2 moest er nog bij voor Salingers schrijven echt kon floreren.

avatar van Pageturner
3,5
Vrijblijvend, zo kan je inderdaad de eerste twee verhalen uit deze bundel omschrijven. Maar vergeet niet dat ze voor het eerst gepubliceerd werden toen Salinger slechts 21 was. The Young Folks geeft misschien wel een sterk beeld van studenten in hun vrije tijd in die dagen en Salinger laat er al zijn talent voor observatie en dialoog zien, maar memorabel is het allemaal niet. Er is helemaal niks aan de hand, dit is meer een sfeerschets dan een verhaal.

Hetzelfde gaat op voor Go See Eddie. Het kon een beeld uit een film zijn: de twee personages kijken elkaar haast nergens in de ogen, zij blijft heel de tijd haar haren borstelen. Zo zie ik het liever dan twee pratende hoofden die tegenover elkaar zitten. Maar op zichzelf staand beklijft het te weinig. Je geeft als lezer simpelweg niet genoeg om de personages om mee te gaan in hun muizenissen.

Enkel Once A Week Won't Kill You wist me te verbazen. Salinger was een paar jaar rijper en dat merk je meteen. De zwijgzame jongeman contrasteert perfect met zijn lallende vrouw, ook de tante is een schitterend personage, beelden zoals het vergeelde kaartje aan de deur blijven hangen en er is een zekere spanning voelbaar. Een spanning die Salinger uit zijn eigen leven greep: net als de protagonist in het verhaal was hij opgeroepen voor de oorlog. Hij zou de landing in Normandië, het Ardennenoffensief en de bevrijding van Dachau meemaken en met posttraumatische stress terugkeren naar de Verenigde Staten, wat de rest van zijn oeuvre zou tekenen.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:34 uur

geplaatst: vandaag om 18:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.