Das Parfum: Die Geschichte eines Mörders - Patrick Süskind (1985)

Het lievelingsboek van Kurt Cobain, deze. En eind dit jaar komt 'ie in de cinema uit.

Prachtig boek! Zonder twijfe mijn favoriet. Zo fantasievol, zo scherp en gedetailleerd geschreven.
5*

Toen ik dit boek voor het eerst las, dacht ik dat ik een of ander Romantisch (de tijdsperiode, niet het genre ) boek aan het lezen was. Natuurlijk klopte de stijl niet helemaal, maar ik was er van overtuigd. Ik zat er toch zo'n anderhalve eeuw naast.

Tegelijk klopt dit ook weer wel, want waar ik uitingen uit de Romantiek meestal maar matig tot slecht vind, was dit een uitblinker voor mij. Een uitermate origineel plot en prachtig beschreven.

4,5*

De fenomenale manier waarop Süskind de diverse geuren weet te beschrijven en levend te maken zal me altijd bij blijven.

Je zit als lezer écht in de wereld van Grenouille: het smerige, stinkende, harde Frankrijk van de achttiende eeuw met de geuren van parfum en maagdelijkheid als enige lichtpuntjes in de duisternis.

Tragisch, donker, soms meelijwekkend en altijd spannend.

4,5*

En ook van mij

Dit gaat dus mijn nummer 1 worden in mijn nog te maken top 10......

Een klassieker natuurlijk, maar wel een hele goeie . Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn, gewoon een spannend en fascinerend verhaal, goed geconstrueerd, heel mooi beschreven en met een hoofdpersonage dat voor altijd bijblijft.

Voor de echte fans:

http://www.allesuitdekast.be/parfum.asp

En, zoals welhaast elke bestseller er wel eentje schijnt te moeten hebben, nu ook een film!

http://outnow.ch/Movies/2006/Perfume/

Bizar verhaal, in de goede zin van het woord. Prachtig ook hoe het karakter van Jean-Baptiste Grenouille uitgediept wordt. Een meesterwerk van de fantasie en absoluut een klassieker.

Ik vind Jean Baptiste Grenouille maar een vreemde snuiter. Of; laat ik het zo zeggen ik begrijp hem niet helemaal, en laat ik dat nou verschrikkelijk spannend vinden aan dit boek.

Jean Baptiste Grenouille is amoral zoals de Engelsen zouden zeggen, hij kent geen normen en waarden.
Hij weet niet wat goed of fout is, heeft geen eigen lichaamsgeur.

Géén eigen lichaamsgeur? Dat lijkt me fan-tas-tisch!
U moet u voorstellen; na een rondje hardlopen ruikt u uw eigen zweet niet, tijdens een avondje stappen knapt niemand af op jouw zweet

Ik vind dit een wonderlijk boek - de fantasie van Süskind is absurd, maar daarom zeker niet minder leuk!
Süskind weet het personage Grenouille overweldigend neer te zetten. Het mag dan een vreemde snuiter zijn - maar hé - zijn die niet altijd net iets leuker dan de spreekwoordelijke 'jan met de pet'.

Ik ben er nu in begonnen, en ik vind dat je direct merkt dat het een geweldig boek is. Ik denk dat het één van mijn lievelingsboeken gaat worden, al van de eerste pagina's merk ik dat.
Trouwens, ik denk dat wie dit goed vindt, ook maar eens de engelenmaker moet lezen, want het is zeker hetzelfde genre en ook een beetje dezelfde schrijfstijl.

Later volgt een bespreking.

De vergelijking met De Engelenmaker kan ik volgen (al kan ik hem niet onderbouwen). Prachtig boek met een zeer leesbaar en intrigerend verhaal.

Binnenkort overigens de verfilming in de bioscoop.

Vandaag aangeschaft voor maar een luttele €0,85. Kan ik 'm mooi nog lezen voor ik de film ga zien, maar eerst Nachtwacht uitlezen !

Ja, prachtig, he, dit boek. Ga vandaag de film kijken, maar beter als het boek gaat die toch nooit worden. Prachtig boek met misschien wat mindere delen, maar dat over het algemeen heel meeslepend en geweldig goed geschreven is.

4.5* en plaats in top 10

Zojuist voor de 5e keer uitgelezen (voorbereiding op de film ), en wederom helemaal bedwelmd door de pracht en praal van dit 'sprookje'.
Het blijft met het grootste gemak op de eerste plaats in mijn top 10 staan!

Damn! Ik heb gisteravond een meesterwerk uitgelezen!

Je gaat gewoon van die Jean-Baptiste HOUDEN, echt waar ! Prachtig geschreven, ik deed mijn uiterste best om te proberen alles te ruiken wat werd beschreven. Ik lees in de reacties een aantal malen het woord 'meeslepend', en dat is op dit boek inderdaad zéér van toepassing!

Top-10 plek! Ik flikker Nachtwacht er gewoon lekker uit, muhaa!

Ben nu halverwege, maar vind het een nogal tegenvallende vertelling.

Suskind slaagt er amper in om het geurenrijk over te brengen op papier. Veel meer dan wat opsommingen raakt hij eigenlijk ook niet. Zijn schrijfstijl is vlot en braaf, maar raakt nergens vervult van de passie die JB wel meester is.

Het boek mist compleet het nerveuze, hectische en schichtige dat belevingswereld van JB zou moeten weergeven. Daarmee is het maar een vlot lezend boekje met een erg interessant uitgangspunt maar een belabberde schrijfstijl.

Film is in dat opzicht 10 keer beter. Zal eindigen op 2.5*-3* denk ik.

Hoezo 'zou moeten'? Wil het boek iets overbrengen maar faalt het daarin of baseer je dit moeten ergens anders op, bijvoorbeeld op de film?

Dat is wel een beetje heel kort door de bocht. Het staat nergens geschreven dat een schrijfstijl hetzelfde karakter dient te hebben als het onderwerp. Wat Susskind hier heeft gedaan is het schrijven van een sprookje, een genre dat puur romantisch is, en daarop heeft hij zijn schrijfstijl aangepast. Das Parfum had wat dat betreft een 19e eeuwse roman kunnen zijn.

Het kan zijn dat jij die schrijfstijl niet trekt, maar belabberd kun je die stijl toch echt niet noemen.

Als de schrijfstijl mij niet trekt mag ik dat best belabberd noemen.

Daarbij vind ik dat JB, zijn persoonlijkheid en andere zaken, in het boek veel te feitelijk beschreven worden. Het is teveel een aframmeling van "dit is dat en zus is zo".

Het boek focust toch voornamelijk op de leefwereld van JB, dus neem ik aan dat Suskind toch minstens de belevingswereld van het personage op de lezer wil overbrengen. Als schrijver heb je daarvoor niet veel meer middelen dan je schrijfstijl. In dat opzicht is dit gewoon een grote tegenvaller.

In filmtermen is dit een Hollywoodboekje. Snelverteerbaar geschreven maar met een minimum aan sfeer.

Dat is niet waar he. Je hebt ook nog het perspectief (want hoe zou het boek zijn als hij het vanuit een ik-personage had geschreven). En ook de vorm is belangrijk. Als je dan kiest voor een sprookje, dan kies je meteen voor een geserreerde vertelling, die verder niet al te diep in de psyche van het hoofdpersonage duikt.

De vergelijking met een Hollywoodfilm is niet eens zo verkeerd, zeker als je in gedachte houdt dat er heel wat prachtige films uit Hollywood komen

Maar ik denk dat kritiek op Das Parfum eigenlijk altijd een smaakgerelateerde kritiek is, aangezien Susskind datgene wat hij moet doen gewoon goed doet. En dat je er dan niet van houdt, dat kan natuurlijk altijd.

Erg goed boek, nu nog de film gaan bekijken.

4

Gelukkig denken niet alle schrijvers zo, of er zou weinig variatie in de literatuur geweest zijn.

Flauwe regeltjes, wat mij betreft zijn het net de boeken die met zulke onzin breken die boeiend zijn om te lezen.

Verder is het uiteraard smaakgerelateerde kritiek, maar dat is het wat mij betreft altijd. Net als bij film en muziek is er geen "juiste" manier om iets te doen. Enkel een algemeen aanvaarde manier.

Ben ik het grotendeels mee eens, dat was ook mijn grootste teleurstelling van het boek; na alle loftuitingen over zijn wijze van het overbrengen van geur her en der, had ik een veel mooiere vertelstijl verwacht. Maar in plaats van het verwachtte abstracte en emotionele, blijft het inderdaad bij feiten, waarmee Suskind uiteindelijk een beroep doet op de kennis van de lezer.

Niettemin blijft het een prachtig donker sprookje, en een karakterstudie van de mens. Want hoe schuldig is Grenouille feitelijk, zijn achtergrond in ogenschouw nemend? Hoewel ons op de eerste bladzijde al toevertrouwd wordt dat we te maken hebben met een gewetenloze psychopaat, blijf je met hem meeleven (hoewel hij voor mij in de 3e akte afstandelijker werd).

Suskind overdrijft alles natuurlijk in sterke mate (de geur, de uitwerkingen ervan, het terugtrekken in je eigen wereld, de uiteindelijke finale), maar dat neemt niet weg dat overal in de kern een waarheid in schuilt, waardoor dit ogenschijnlijk absurde gegeven eigenlijk heel aannemelijk is (wat overigens ook precies is wat een sprookje/fantasy doet).

Doordat iedereen zo vol lof is over de wat mij betreft matige schrijfstijl (op bepaalde plaatsen erg mooi, maar over het algemeen niet bijzonder speciaal), heb ik toch het gevoel dat Das Parfum enigszins overschat wordt (of op imho onterechte gronden), maar het blijft niettemin zeer aangenaam en interessant leesvoer. 4*

Het boek lees je eigenlijk in één keer uit. Het is alsof je de beschreven geuren zelf ruikt. Het boek heb ik nu twee maal gelezen en beide keren koste het moeite om het boek neer te leggen.

Het boek lees je eigenlijk in één keer uit. Het is alsof je de beschreven geuren zelf ruikt. Het boek heb ik nu twee maal gelezen en beide keren koste het moeite om het boek neer te leggen.

zo meeslepend vond ik het nu ook weer niet

In december vorig jaar heb ik eerst het boek gelezen en daarna de film gezien in de bioscoop. Van zowel het boek als de film was ik redelijk onder de indruk. De film is een goede weergave van het boek. Het allermooiste vond ik eigenlijk de bijbehorende soundtrack uitgevoerd door de Berliner Philharmoniker. Mijn advies: lees eerst het boek en geniet daarna van de film .

Het heeft trouwens mijn manier van ruiken enigszins veranderd .

Het worden 2*.

Tweede deel is nog matiger dan het eerste. Alles blijft in sneltreinvaart verteld worden, de schrijfstijl blijf ik ondermaats vinden. Vluchtig beschrijvend en verhalend, zonder al te veel boe of bah alle gebeurtenissen afhaspelend.

Het einde op het plein (wat zoveel ranziger dan de film zou moeten zijn ?) is amper vijf paginas lang, en gewoon zielloos. Kort boekje dat weinig om het lijf heeft, behalve het sterke uitgangspunt. Komt erbij dat sommige ideeën (Grenouille die totale macht heeft over mensen door het gebruik van geur) zo slecht uitgewerkt zijn, dat dit gewoon een onvoldoende verdient.

Leest makkelijk, maar mist compleet de kracht om een pagina om te slaan. 2*

Lang geleden gelezen. Vond het een heel apart boek. Op een gegeven moment kreeg ik echt een hekel aan hem. Eigenaardig personage. Prachtig vond ik het stuk toen hij werkzaam was in de parfumerie. Hoe dat beschreven werd hoe hij geuren min of meer zag. De film vind ik overigens ook heel mooi! De eenzaamheid van het karakter wordt mooi beschreven.

-3.5-