Compassie - Stephan Enter (2015)
Nederlands
Sociaal
160 pagina's
Eerste druk: Van oorschot,
Amsterdam (Nederland)
Het leven van Frank van Luijn, bijna veertig, kabbelt al decennialang gemoedelijk van relatie naar relatie. Hij verkiest een bestaan zonder verplichtingen boven de schrale eentonigheid van jaar in jaar uit opgescheept zitten met één partner. De laatste tijd is hij blasé en in gezelschap zwijgzaam, omdat hij zich steeds vaker verveelt en anderen onderontwikkeld en oninteressant vindt. Wanneer hij een kennis het fenomeen internetdating hoort beschrijven als een 'grote snoeppot' besluit hij zich, deels uit rusteloosheid en deels uit vrijblijvende nieuwsgierigheid, in te schrijven. En daar gebeurt het onverwachte: na enkele teleurstellende ervaringen valt hij als een blok voor de half-Duitse Jessica. Zijn leven verandert, hijzelf verandert, het geluk lijkt hem toe te lachen - tot hij op een onoverkomelijkheid stuit.
Het is alleen dat het me allemaal wat koud laat. Dat komt door de verteller, die alles heel expliciet moet zeggen. Hoe hij zich voelt, en dan ook nog waarom. Het geheel is zo nogal klinisch. Show, don't tell! zou erop van toepassing kunnen zijn. Zo krijg je een liefdesverhaal zonder enige warmte waarin je als lezer nooit in mee kan gaan. Jammer.
Maar goed, uiteindelijkt verveelt het niet, dus geen heel slechte score. 2,0*.
Stephan Enter weet met Compassie een verdraaid goed beeld te schetsen van de menselijke onmacht om de liefde en de gevoelens die wij voor anderen koesteren te bevatten en verklaren.
Frank van Luijn besluit internetdaten een kans te geven en ontmoet op deze manier Jessica de liefde van zijn leven. Frank fleurt op, ziet alles weer zitten maar in zijn hoofd gaat er iets mis: Jessica is niet perfect. Okay, ze heeft de ultieme matchende persoonlijkheid voor Frank, deelt zijn interesses, zorgt ervoor dat hij zich goed voelt en is op werkelijk alle gebieden zijn soul-mate. Helaas kampt ze ook met een weinig aantrekkelijk lichaam en aangezien Frank niets anders dan aantrekkelijke relaties in zijn leven kende, knapt hij hier op af. Zo erg zelfs dat hij na een aantal dagen al weet dat hij zijn relatie met Jessica zal gaan beëindigen. . Des te vervelend is het dan ook dat Frank van elke seconde die hij met Jessica doorbrengt, intens geniet. Zijn leven had niet completer kunnen zijn dan nu. Maar ja, dat verdraaide oppervlakkige aspect is natuurlijk baas boven baas..
Enter vangt voor mijn gevoel precies hoe verknipt wij als mensen (mannen?) kunnen zijn en Frank bedoelt het echt niet verkeerd. Hij wil, hij probeert en hij snapt op intellectueel gebied ook echt wel waar hij mee bezig is, maar vanuit hem gezien geldt natuurlijk ook gewoon: het hart wil, wat het hart wil.
Als lezer is het gemakkelijk om een oordeel te vellen over de gemaakte keuzes van Frank, maar het zet je ook aan het denken over wat nu eigenlijk belangrijk is binnen de liefde. Wat dat dan precies is, dat is voor iedereen anders en dat frustreert. Net zoals het Frank frustreert. In zijn queeste geluk te vinden, vergeet hij op te merken dat hij het gevonden heeft.
Tragisch, meeslepend en realistisch.