menu

Kom Hier Dat Ik U Kus - Griet Op de Beeck (2014)

mijn stem
3,92 (53)
53 stemmen

Nederlands
Psychologisch

336 pagina's
Eerste druk: Prometheus, Amsterdam (Nederland)

Als kind krijgt Mona stevige klappen. Wanneer ze vierentwintig is, lijkt ze eindelijk te kunnen beginnen aan een bestaan zoals zij denkt dat het behoort te zijn. Op haar vijfendertigste echter krijgt ze heftig nieuws dat haar dwingt om echt naar binnen te kijken. 'Kom hier dat ik u kus' is een roman over waarom we worden wie we zijn, een verhaal in drie delen. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapotmaken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint.

zoeken in:

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Boek van de maand bij DWDD.
Spreekt me aan, mooie Vlaamse titel.


avatar van liv2
3,5
liv2 (crew)
In dit boek spreekt Mona, in drie verschillende levensfases.

1. Als een zichzelf wegcijferende negenjarige met verlatingsangst die kampt met een onverwerkt trauma. Een kind dat zichzelf oplegt braaf te zijn om anderen niet te kwetsen. Een kind dat vooral niet wil dat anderen 'onblij' zijn en denkt de schuld van alles te zijn. Dit gedeelte vond ik mooi geschreven, de schrijfster slaagt erin mi in de huid van een negenjarige te kruipen

2. Als een, nog steeds, onzekere 23jarige, die vragen stelt bij haar eigen gevoelens . Iemand die zich nog altijd een slecht kind voelt en zich steeds maar weer laat overdonderen.

3. Als een, nog steeds, onzekere 35 jarige die zich nu in een ongelukkige relatie laat overdonderen door haar partner, een bekend schrijver en door haar 'vriend' een bekend regisseur waar ze mee samenwerkt aan een toneelstuk. Relaties die haar vorige leven weerspiegelen, nl. relaties waar ze, nog steeds, moet vechten voor aandacht, liefde en erkenning.

Tot je als lezer jezelf de vraag stelt, waar gaat het nou heen? Er wordt steeds weer voortgeborduurd op hetzelfde gegeven. Na een tijdje weet je het wel, is het wel duidelijk. Ook is het wel duidelijk dat iedereen een product is van zijn jeugd, zijn opvoeding, en dat die er ingrijpend op kan inhakken. Maar dat is nou geen wereldnieuws dacht ik. Dat het uiteindelijke inzicht op het einde van het boek toch komt was een klein lichtpuntje, maar de aanloop tot dit alles duurde wel erg lang.

Eigenlijk heb ik een heel erg dubbel gevoel bij dit boek. Zeker niet slecht geschreven, absoluut niet, er komen mooie passages in, zeer zeker, maar er ontbreekt iets . Gelaagdheid, diepgang, verhaal? Ik kan er moeilijk mijn vinger op leggen.

Misschien kan ik het op de volgende manier beter verwoorden: Als je dit boek vergelijkt met een huis is het een prachtige villa, maar zonder meubelen. Als je het boek vergelijkt met een taart is het een heerlijk gebakken taartbodem maar zonder vulling. De omkadering is perfect maar het allerbelangrijkste ontbreekt ....

En als allerlaatste. Het gebruik van al die ge's en gij's en Vlaamse verbuigingen in de dialogen, (bv gij waart toch niet thuis) is er echt over. Wij spreken als Vlamingen wel zo (in dialect) maar wij schrijven zo niet. Het komt zelfs voor iemand die zo spreekt(ik) heel erg geforceerd over. Dat werkt niet en is absoluut geen meerwaarde, integendeel. Uw oren gaan er idd na een tijdje van flapperen. Te veel is trop en trop is te veel zei ooit een bekende Belg. Dat geldt hier zeker.

Maar na al dit negatieve, toch 3,5* want ik vind wel dat Griet op de Beeck kan schrijven. Dit boek was voor mij zeker niet slecht maar wel 'onaf' of maw er had meer ingezeten. Jammer.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
liv2 schreef:
Misschien kan ik het op de volgende manier beter verwoorden: Als je dit boek vergelijkt met een huis is het een prachtige villa, maar zonder meubelen.


Dank voor je mening, Liv2. Deze zin vond ik veelzeggend ...

ik vind wel dat Griet op de Beeck kan schrijven. Dit boek was voor mij zeker niet slecht maar wel 'onaf' of maw er had meer ingezeten. Jammer.


Dit boek staat op mijn lijst te kopen of te lenen (t.z.t.) bij de bieb. Dat wordt dus lenen.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
liv2 schreef:
En als allerlaatste. Het gebruik van al die ge's en gij's en Vlaamse verbuigingen in de dialogen, (bv gij waart toch niet thuis) is er echt over. Wij spreken als Vlamingen wel zo (in dialect) maar wij schrijven zo niet. Het komt zelfs voor iemand die zo spreekt(ik) heel erg geforceerd over. Dat werkt niet en is absoluut geen meerwaarde, integendeel. Uw oren gaan er idd na een tijdje van flapperen. Te veel is trop en trop is te veel zei ooit een bekende Belg. Dat geldt hier zeker.

Maar na al dit negatieve, toch 3,5* want ik vind wel dat Griet op de Beeck kan schrijven. Dit boek was voor mij zeker niet slecht maar wel 'onaf' of maw er had meer ingezeten. Jammer.


De al door Liv weergegeven verschillende levensfases van hoofdpersoon Mona zijn goed invoelbaar voor de lezer. Mij boeit dan het meest de laatst beschreven fase. Wat doet Mona met al wat zij tot dan toe heeft meegemaakt, hoe zij tot dan toe op situaties heeft gereageerd. Daar neemt uiteindelijk het verhaal een voor mij bevredigende wending.

Op zich is het voor mij niet helemaal onaf ... sommige dingen hebben in een mensenleven tijd nodig. Wel vraag ik me af waarom Griet op de Beeck de verwijdering tussen het halfzusje en haar stiefmoeder opvoert. Wordt hier de suggestie van incest beschreven of sla ik de plank dan volledig mis? Hoe moet ik anders 'of ik ook herinneringen had aan dat welbepaalde spelletje dat mama met ons speelde vroeger,' moet verstaan. 'meer uitleg gaf ze niet'. En inderdaad: meer dan weerstand bij het halfzusje tegen omhelzingen van de stiefmoeder of dat halfzusje er verder niet over kan praten komt er niet. Wat ik al schreef: of ik sla de plank volledig mis en anders rijst de vraag was het nodig dit op te voeren en met welke reden?

Ik heb me niet gestoord aan het gebruik van 'ge' en 'gij'. Wel vroeg ik me af wanneer dan 'u' gepast is of juist niet.
Heel opvallend daarentegen is het veelvuldig gebruik van het woord 'toch' doorheen het hele boek. Midden in zinnen, maar ook, denk ik, als spreektaal. Enkele voorbeelden:
- Lang en gelukkig leven, soms toch
- ... originele liefdesbrieven van een intelligente, lieve dame, zo voelt dat toch
-Ik kan het me toch alvast niet herinneren
-Genade als het erop aankomt, het is toch dat

Nogmaals, het stoort me niet, de spreektaal. Maar zo mooi Vlaams geschreven als Woesten van Kris van Steenberge wordt het voor mij nergens.

3,5*

4,0
Erg mooi opbouw van het boek, met veel plezier gelezen.

4,5
Doet bij vlagen denken aan de romantische mistroostigheid van John Williams in Stoner. En die paar sprankjes hoop dat het boek in zich heeft voelt als de verlossing waar je al die tijd op hebt zitten wachten. Erg fijn.

avatar van Lalage
3,5
Het eerste deel vloog ik door, maar de oudere Mona boeit me minder. Ik vind de zaken ook te uitgebreid beschreven, al houdt Griet de vaart er wel enigszins in door korte hoofdstukken die meestal pakkende openingszinnen hebben. En de tekst blijft doorspekt met geweldige zinnen.

Kom hier dat ik u kus – Griet op de Beeck | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Gast
geplaatst: vandaag om 21:46 uur

geplaatst: vandaag om 21:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.