Na 4 jaar terug een boek van Paul Mennes, ik was zeer benieuwd.
En wat voor ééntje. Een heel raar, bizar boek dat je niet leest voor het verhaal, want dat is er niet, maar wel omdat het bevreemdend en raak is, en omdat het bulkt van de zinnen die op zich een hele wereld oproepen. Zinnen waarvan ik dikwijls gedacht heb, ja! zo is het helemaal.
Het boek is zo bevreemdend omdat het bevolkt is met, meestal dode, personages die hun zeg doen. In een facebook-groep, genaamd " The Taking dead" zijn vooral de overleden "beroemdheden' van Andy Warhol's The Factory actief. zoals daar zijn: Nico, Freddie Herko, Ondine, Eddie Segwick, Candy Darling:( het personages dat in Lou Reeds 'Walk on the wild site' genoemd wordt), maar later ook Peaches Geldof, die na haar dood toetreedt tot de groep...)
Het eigenlijke verhaal speelt zich af in Pittsburgh waar de dode Andy Warhol, in verwondering voor de veranderende tijd, rondzwerft en waar hij op een gegeven moment een ander dolend personage, nl. de levende Kaspar Lazarus, een schrijver met een writers-block, ontmoet. In korte hoofdstukken volgen we hen beiden en kijken we door hun ogen naar de wereld. (Sommige hoofdstukken spelen zich af in het Warhol museum waar Andy Warhol dus zelf door wandelt)
In andere korte hoofdstukken vertellen de overleden Factory-leden over hun levenseinde.
Messcherpe observaties over deze tijd wisselen af met weetjes over Warhol.
‘Televisie zoals we het aan het begin van de 21ste eeuw kennen is het exact omgekeerde van een toilet. Je gaat zitten, hopend op wat ontspanning, en de stront vliegt je om de oren.’
En we weten dat Andy Warhol op dit gebied toch wel een beetje visionair was:
"In the future, everyone will be world-famous for 15 minutes"
Zo staat dit boek dus vol bedenkingen en observaties, soms echt de nagel op de kop.
Verrassend boek!