The Bees - Laline Paull (2014)
Alternatieve titel: De Bijen
Engels
Avontuur / Natuur
340 pagina's
Eerste druk: Ecco,
New York (Verenigde Staten)
Flora 717 is geboren in de laagste klasse van haar hiërarchische gemeenschap. Ze is een schoonmaakster, een Onaanraakbare die alleen mag opruimen en de dode lichamen uit haar bijenkast moet verwijderen. Werk en opoffering zijn de grootste deugden en het aanbidden van de geliefde Koningin is de enige religie. Maar wanneer Flora de belangrijkste wet schendt en de vruchtbaarheid van de Koningin aan de kaak durft te stellen, brengt ze chaos in het rigide en ordelijke leven van de bijenkast. Haar instincten om te dienen en te offeren worden overschaduwd door een diepere behoefte. Dit verlangen brengt haar in conflict met haar hart en geweten, en zal haar wereld voor altijd veranderen.
Het boeiende aan dit avontuurlijke verhaal is dat je als lezer alles te weten komt over het leven in een bijenkorf. De schrijfster heeft zich zeer goed gedocumenteerd hierover, dat voel je. We volgen één seizoen in een bijenkorf. Gaandeweg kom je te weten hoe zo'n samenleving evolueert. Van het ontstaan van bijenraten, de paring tijdens de bruidsvlucht, het voedingsproces van de larven, de bijendans, de darrenslacht, de wintertros... alles komt aan bod. Ook leer je het verschil tussen nectar, was, koninginnenbrij, honing ,propolis. Of het juiste verschil tussen een werkster, een dar en een koningin. Echt heel erg boeiend allemaal. Het fijne is dat je dit te weten komt vanuit het standpunt van de bij. Laline Paull heeft ook op sublieme wijze getracht de lezer deelgenoot te maken van de manier waarop bijen communiceren nl. via geursensoren op de antennes. Maw al dit maakt dat het boek een zeer bijzondere leeservaring is, ongetwijfeld.
Waarom dan toch mijn vrij lage score? Soms worden de bijen te veel 'vermenselijkt', daar heb ik het ganse boek door last mee gehad: Paull laat haar bijen praten, de insecten hebben monden, handen en armen. Werkelijk sublieme stukken, zoals gevechten met wespen, confrontaties met spinnen, bezoeken aan bloemen en het mannetjesgedrag van darren worden afgewisseld met sentimentele stukken die de vaart uit het boek haalden, en sommige gedeelten vond ik zelfs van belabberd niveau. Heel erg jammer. Ook het achterliggende avonturenverhaal van de heldin die haar volk redt vond ik ondermaats.
Maar het moet gezegd, dit boek is wel een heel aparte en leerrijke ervaring. En ééntje die altijd zal blijven hangen: ik zal vanaf nu bij het zien van een bij moeten glimlachen en weten hoe het er in haar korf aan toe gaat. Want het is een onwaarschijnlijk boeiende samenlevingsvorm in het dierenrijk. Alleen zo heel erg jammer dat Laline Paull het niveau niet altijd wist te behouden.