menu

Umibe no Kafuka - Haruki Murakami (2002)

Alternatieve titel: Kafka op het Strand

mijn stem
4,19 (263)
263 stemmen

Japans
Psychologisch

650 pagina's
Eerste druk: Shinchosha, Tokio (Japan)

"Kafka op het Strand'' volgt de lotgevallen van twee opmerkelijke figuren. Kafka Tamura loopt op zijn vijftiende verjaardag van huis weg om te ontsnappen aan zijn onmogelijke vader. Nakata, een man op leeftijd die als voornaamste bezigheid het zoeken naar weggelopen katten heeft, is nooit volledig hersteld van een bizar jeugdtrauma. Er wordt een brute moord gepleegd, maar de identiteit van de dader en het slachtoffer is een groot raadsel. Katten praten met mensen, vissen vallen uit de lucht en in een bos verschuilen zich soldaten die sinds de Tweede Wereldoorlog niet ouder zijn geworden. ''Kafka aan het strand'' is het verhaal over een mythische ontdekkingstocht, over hedendaagse taboes, over vadermoord en moederliefde.

zoeken in:
3,0
Erg fantasierijk en origineel dat past in een bepaalde cultuur maar men kan niet ontkennen dat het intellectueel weinig diepgaande literatuur is.

avatar van Grovonion2
endtroducer schreef:
Erg fantasierijk en origineel dat past in een bepaalde cultuur maar men kan niet ontkennen dat het intellectueel weinig diepgaande literatuur is.
En hoe kom je tot die conclusie, als ik vragen mag?

avatar van nevyn
4,5
Gek boek, deze. Ik kwam vers van Norwegian Wood dus had iets heel anders verwacht. De eerste 100 bladzijden lezen fijn weg, met een tipje humor (die katten ). Murakami begint wat met het bovennatuurlijke (of is het bovennatuurlijk?) te spelen. Ik was een beetje bang dat het zou wegzakken in een gemiddeld Stephen King verhaaltje, maar dat doet Kafka on the Shore dus niet. Geweldig inventief, en Murakami's stijl blijft in het hele boek fris en apart. Alles is met een zekere mystiek geschreven en blijft boeien. Je vermoedt als lezer al bepaalde zaken en dat geeft het boek wel een zekere voorspelbaarheid, maar op zo'n manier dat het helemaal niet stoort. Erg apart.

De personages zijn ook erg mooi weer, prachtig beschreven en fris. Al met al kan ik hier een 4,5* aan kwijt en ik ben zowaar nog benieuwder naar meer werk van deze Japanner.

avatar van Grovonion2
nevyn schreef:
De personages zijn ook erg mooi weer, prachtig beschreven en fris. Al met al kan ik hier een 4,5* aan kwijt en ik ben zowaar nog benieuwder naar meer werk van deze Japanner.
We zijn blijkbaar beiden net in een Murakami faze. Ik heb na Norwegian Wood wel After Dark gelezen en ben nu bezig aan Spoetnikliefde. Dat zijn allemaal redelijk realistische verhalen, ook al zijn ze doordrongen van poezie. Dit moet eerder een fantastisch verhaal zijn in de trant van Hardboiled Wonderland? Ik ben benieuwd hoe die kant van Murakami uitdraait.

avatar van nevyn
4,5
Grovonion2 schreef:
(quote)
We zijn blijkbaar beiden net in een Murakami faze. Ik heb na Norwegian Wood wel After Dark gelezen en ben nu bezig aan Spoetnikliefde. Dat zijn allemaal redelijk realistische verhalen, ook al zijn ze doordrongen van poezie. Dit moet eerder een fantastisch verhaal zijn in de trant van Hardboiled Wonderland? Ik ben benieuwd hoe die kant van Murakami uitdraait.


Dit is inderdaad geen realistisch boek. Zoals er al staat, katten kunnen praten, vissen vallen uit de lucht. Murakami speelt met het bovennatuurlijke, maar houdt z'n personages heel goed. En wat betreft die Murakami-fase, zeker, ik lees nou een verhalenbundel van hem en ik moet maar weer snel wat meer leesvoer hebben. Intrigerende schrijver

4,5
Aan de bovenstaande gebruikers (of ieder ander die geniet van deze schrijver); Ik kan jullie van harte "De Opwindvogelkronieken" aanbevelen. Ik weet het; het is een dikke pil. Maar zelf heb ik van de beste man "Kafka op het strand", "De jacht op het verloren schaap" en "De Opwindvogelkronieken" gelezen, en die laatste vond ik (tot nu toe) het beste.

avatar van Grovonion2
ShakmUWontBreakm schreef:
Aan de bovenstaande gebruikers (of ieder ander die geniet van deze schrijver); Ik kan jullie van harte "De Opwindvogelkronieken" aanbevelen. Ik weet het; het is een dikke pil. Maar zelf heb ik van de beste man "Kafka op het strand", "De jacht op het verloren schaap" en "De Opwindvogelkronieken" gelezen, en die laatste vond ik (tot nu toe) het beste.
Ik heb geen problemen met dikke boeken, ik wacht alleen op de volgende kans om het te lenen uit de bibliotheek. Tot dan amuseer ik mij met Hardboiled. Je raad neem ik ter harte, beste Shaketc.

3,0
Grovonion2 schreef:
(quote)
En hoe kom je tot die conclusie, als ik vragen mag?



Voor mij iets te veel keukenfilosofie om goed te zijn.

Opwindvoglekronieken is een geweldige leeservaring. Zowel diepzinnig als vederlicht. Maar niet pretentieus. Soepele stijl, geen literatureluur...

avatar van Prowisorio
4,5
Heeeeerlijk boek. Echt ouderwets meegenomen door het verhaal, dat maar blijft boeien en boeien... Vooral Nakata en zijn latere reisgenoot Hoshino zij mij dierbaar geworden. Net als Oshima overigens:

"But what disgusts me even more are people who have no imagination, the kind T. S. Eliot calls hollow men, people who fill up that lack of imagination with heartless bits of straw, not even aware of what they're doing. Callous people, who throw a lot of empty words at you, trying to force you to do what you don't want to.... Narrow minds devoid of imagination. Intolerance, theories cut off from reality, empty terminology, usurped ideals, inflexible systems, those are the things that really frighten me. What I absolutely fear and loath. Of course, its important to know what's right and what's wrong. Individual errors in judgment can usually be corrected as long as you have the courage to admit mistakes, things can be turned around, but intolerant, narrow minds with no imagination are like parasites that transform the host, change form, and continue to thrive. They're a lost cause..."

Met gemengde gevoelens vandaag dichtgeslagen: spijtig omdat het uit is, maar opgewekt weer een schrijver te hebben ontdekt, waar ik nog niet alle boeken van heb gelezen, zodat ik nog e.e.a. te genieten in het vooruitzicht heb. En als ik anderen mag geloven, heb ik nog niet eens zijn beste boek gelezen.

First Vintage International, open market-edition, october 2005
(= Amerikaans en daarom betalen ze in Japan met dollars )

avatar van thomzi50
2,5
endtroducer schreef:
(quote)



Voor mij iets te veel keukenfilosofie om goed te zijn.

Als je zo erg tegen de stroming ingaat roept dat eigenlijk om een onderbouwing die langer is dan één regel.

Is dit echt een van de grootste werken van Murakami, of staat dit nu slechts even op 1 tot het meer stemmen krijgt?

avatar van Jasper
2,0
Eigenlijk kan ik het misschien wel een beetje vinden in de opmerking van Endtroducer over het gehalte huis-, tuin- en keukenfilosofie in de roman van Murakami. Ik weet niet of we dezelfde mening zijn toegedaan, maar ik zal alhier proberen uiteen te zetten waarom ik het boek - hoe langer ik erover nadenk - steeds minder goed vnd.
Allereerst, zeker de eerste vierhonderd pagina's, heb ik er zeer veel plezier aan beleefd. Het is afwisselend, spannend en het leest gemakkelijk weg. Toch vond ik het boek op een gegeven moment een beetje vervelend worden, mn. de verhaallijn over Kafka Tamura. Vanaf het moment dat hij verliefd wordt op mevr. Saeki vind ik het allemaal wel erg gortig worden. Murakami vervalt hier ook in een aantal langdradige gemeenplaatsen over verliefdheid, geesten en het oedipuscomplex. Ook het einde, waarin Kafka naar het woud gaat, vind ik weinig spannend, zeer onhelder (wat wordt hier allemaal mee bedoelt?) en weinig bevredigend. Opeens worden die soldaten erbij gesleept, het dorpje waar hij verblijft lijkt nergens verband mee te hebben (niet met Nakata en zijn trauma, alhoewel ik dat wel eerst dacht).
Vervolgens zijn er ook wat teleurstellingen waar het gaat om kleine zijlijntjes in het verhaal. De schoolklas en met name de aan seksuele dromen lijdende (of misschien niet zo heel erg 'lijdende', maar ja, je snapt wie ik bedoel) juffrouw... wat was daar nu exact de bedoeling van?
Natuurlijk snap ik dat in een surrealistische roman als deze niet alles uitgewerkt dient te worden en met je fantasie kom je natuurlijk erg ver. Maar op de een of andere manier lijkt het meer alsof Murakami het ook eigenlijk allemaal niet snapt wat hij aan het vertellen is en er daarom ook keer op keer omheen draait.
Wat mij ook stoorde was de, in mijn ogen, soms overdreven grove taal op het gebied van seks. Ik vond het niet de roman voor woorden als lul, neuken, paal, etc. Het paste mijns inziens totaal niet. Maar wellicht is dit ook te danken aan de vertaler.
Nu we het er toch over hebben: de vertaler. Ik vond zijn voetnoten daar waar het de Japanse (literatuur)geschiedenis dan wel cultuur betrof uitermate verhelderend. Maar om nu bij elke keer dat de naam Mozart of Beethoven wordt genoemd meteen zo uitleggerig te gaan doen. Dat had weinig meerwaarde, het irriteerde me enorm. Ik vind dat in een roman uitgegaan mag worden dat de lezer ook nog eens zo nu en dan nadenkt en als 'ie iets niet snapt, dat 'ie het dan opzoekt (de term 'sleutelroman'?... iemand?). Jammerlijke keuze van de uitgever / vertaler. (overigens las ik de NL vertaling door J. Westerhoven, Atlas Uiitgeverij, Derde druk). Ik vond dat er overigens voor een derde druk belachelijk veel taalfoutjes in de tekst zaten. Slordig. Ik snap dat ze in hoog tempo alle werken van Murakami op de markt willen brengen, maar een beetje zorg is wel op zijn plaats.
Ook vond ik de stijl van Murakami wat betreft dialogen en de zgn. monologue interieurs behoorlijk platvloers. Het is allemaal erg direct en weinig verheffend. Nja, gelukkig was dat in de verhaallijn van Nakata allemaal een stuk origineler en daardoor leuker en beter.
Ik vond Kafka op het Strand niet echt literatuur te noemen, ondanks dat het toch zo wordt geprofileerd. Het is een leuke roman, die zeker prettig leest, spannend is en hier en daar grappig (kapitalistische iconen als Johnny Walker en Col. Sanders als personages opvoeren vond ik erg sterk) . Maar het stelde me na het lezen toch allemaal erg teleur. Wie weet moet ik een keer een meer realistischere roman van Murakami lezen en weet hij me op die manier wel te overtuigen. Maar vooralsnog krijgt dit boek slechts 2 sterren.

avatar van Prowisorio
4,5
Jasper schreef:
Wat mij ook stoorde was de, in mijn ogen, soms overdreven grove taal op het gebied van seks. Ik vond het niet de roman voor woorden als lul, neuken, paal, etc. Het paste mijns inziens totaal niet. Maar wellicht is dit ook te danken aan de vertaler.

Ik heb de amerikaanse vertaling gelezen.... als ik jouw bericht zo lees, dan ben ik heeeeeel blij dat ik dat gedaan heb! Niks geen uitleggerij en voetnoten en ook geen platvoersheid....

Jasper schreef:
(de term 'sleutelroman'?... iemand?)

Wil je weten wat dat is? Of bedoel je wat anders? Sleutelroman is zo opgezocht in Wikipedia tenslotte

Nakata... prachtig personage....

avatar van Jasper
2,0
Bedoelde meer dat die voetnoten het concept van de sleutelroman alhier flink ondermijnde. Niet alles dient uitgelegd te worden.

Nja, blijkbaar was ik beter af geweest met een Engelse variant!

avatar van Donkerwoud
4,5
Het mooiste vind ik de tederheid waarmee Murakami zijn karakters beschrijft zonder te oordelen en te veroordelen. Ze zijn gewoon zoals ze zijn: gemankeerde mensen zoals jij en ik. Bij iedere andere schrijver zou de magisch-realistische toon onecht en geforceerd aan voelen, maar Murakami doet het op zo'n manier dat je het meteen accepteert als zijnde echt. Dat je het niet helemaal kunt snappen, werkt juist mee aan de magie van het geheel.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Donkerwoud schreef:
Het mooiste vind ik de tederheid waarmee Murakami zijn karakters beschrijft zonder te oordelen en te veroordelen. Ze zijn gewoon zoals ze zijn: gemankeerde mensen zoals jij en ik. Bij iedere andere schrijver zou de magisch-realistische toon onecht en geforceerd aan voelen, maar Murakami doet het op zo'n manier dat je het meteen accepteert als zijnde echt. Dat je het niet helemaal kunt snappen, werkt juist mee aan de magie van het geheel.


Enkele dagen geleden stapte ik even uit de waan van alledag, onze zogenaamde reële wereld, met zowel mooie als onaangename situaties en gebeurtenissen en las deze regels in Kafka op het Strand:
De contouren van de werkelijke wereld om me heen vervagen als de beelden van een film. Ik ben weer alleen, in de wereld die zich tussen de bladzijden van mijn boek bevindt. Ik geloof niet dat er ergens een plek is waar ik liever ben.

Jasper schreef:

Ik vond Kafka op het Strand niet echt literatuur te noemen, ondanks dat het toch zo wordt geprofileerd.


Het interesseert me eigenlijk geen lor of deze roman literatuur is of niet. Het is voor mij een genot mee te drijven met het verhaal. Ik kan niet wachten tot ik het weer kan oppakken. Nog zo'n 500 pagina's tot het einde ...

avatar van Jasper
2,0
@ Psyche: wacht maar tot je het uithebt. De eerste 200 pagina's zijn nog wel te harden, daarna wordt het echt TROS-literatuur.

3,5
Ik denk dat je voorspelling, gezien het gemiddelde, niet uit gaat komen. Ik moet je trouwens wel gelijk geven over het aantal taalfouten in de vertaling. Erg slordig. Maar die voetnoten maken toch niets uit? Als je het al weet en een sterretje ziet staan, lees je toch gewoon door.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Jasper schreef:
@ Psyche: wacht maar tot je het uithebt. De eerste 200 pagina's zijn nog wel te harden, daarna wordt het echt TROS-literatuur.



Mmm, moeilijk te stemmen.

Dit boek vind ik minder geslaagd dan de Opwindvogelkronieken wat niet wegneemt dat ik de oude Nakata in mijn hart heb gesloten. Het hele fantastische idee spreekt me aan, al is het inderdaad zo dat gaandeweg bepaalde zaken gaan storen.
Met name de voetnoten, bijvoorbeeld de erbarmelijk vertaalde openingszinnen van Anna Karenina. Zo erg dat ik van schrik Tolstoj erbij pakte om gerustgesteld te worden. Het is leuk dat Kafka op het Strand zich o.m. in een bibliotheek afspeelt, maar Murakami schrijft hier en daar alsof hij onder een paar omgevallen boekenkasten heeft gelegen zo slaat hij aan het citeren. Had echt veel minder gemogen, het voegt aan mijn verbeelding niks nada noppes toe.
Vanwege de levensechte Nakata toch 4*

4,5
Murakami blijft me toch constant boeien. Ook in Kafka op het Strand is er weer dat echte Murakami gevoel. Net zoals in zijn vorige boeken ligt dat volgens mij voornamelijk weer aan de levensechte personages. Ik kan er enorm van genieten dat ieder personage hoe onbeduidend dan ook toch een volkomen eigen karakter, stijl en persoonlijkheid meekrijgt. In dit boek geldt dat wat mij betreft voornamelijk voor Hoshino. Hij is samen met Nakata een fantastisch team en zij zorgen dan ook bijna constant voor een lach op je gezicht. De verhaallijn rond Kafka is hoewel minder hilarisch ook bijzonder boeiend. Wat me ook iedere keer weer opvalt zijn de gedeeltes uit Murakami boeken die je bijblijven. Vaak zijn het slechts flitsen uit het grote geheel die blijven hangen. Zo ook nu weer de fenomenale scene met Johnny Walker, De discussie tussen Oshima en de twee vrouwen en de gesprekken tussen Nakata en zijn katten. Er zijn er nog wel meer maar deze schieten me zo even te binnen. Al die verhalen zijn op zichzelf al prachtig geschreven maar vullen het geheel ook nog eens op een fantastische wijze aan. Uiteindelijk is ook Kafka aan het Strand weer een typisch Murakami boek dat me ontzettend veel plezier heeft doen beleven. Dus wederom op naar de volgende.

5*

4,0
Ik lees hier en daar over irritante voetnoten, maar ik heb de Engelse versie gelezen en kan me niet herinneren dat ik daar een voetnoot heb gezien. Overigens kan ik ook wel aanraden om Murakami in het Engels te lezen. De vertaler Jay Rubin is een echte Murakamikenner. En wees niet bang dat je dan dingen mist, want het Engels van de Murakamiboeken is echt goed te behappen.

Je kunt het allicht een keer proberen. En daarnaast zijn de Engelse Murakami's bijna twee keer zo goedkoop als de Nederlandse. Vergelijk maar eens een Nederlandse met een Engelse en kijk dan vooral naar de omvang. Het kan niet anders of de Nederlandse zijn langdradiger.

Scribble
Ik lees ze zelf ook in het Engels, die vertalingen zijn naar mijn mening toch beter. Ook ik kan me geen voetnoten herinneren. Let wel dat de Engelse versies van "Wind-Up Bird Chronicle" en "Underground" NIET compleet zijn.

Mijn eerste Murakami boek en ik heb het in het Engels gelezen. Ik vondt dit boek zeer boeiend maar op het einde was ik wel in de war om eerlijk te zijn.

En nu maar eens Nejimakidori Kurnikuru lezen.

avatar van eRCee
2,5
Nogmaals een tegenvaller van Murakami. Ik kan me voor een groot gedeelte vinden in de reactie van Jasper, ook met name wat betreft de vertaling.
Los daarvan vind ik Kafka op het Strand een erg plat boek. Wat Murakami doet voelt zo gemakkelijk: men geeft een aantal personages de zweem van bijzonderheid, dan creert men een setting die de gemiddelde lezer zal aanspreken (bibliotheek, een handvol mooie en vooral niet al te preutse dames, flink wat muzikale verwijzingen) en vervolgens voegt men een flinke scheut surrealisme toe om de fantasie te prikkelen en de inhoudsloosheid van de rest te verhullen. Vooral vanaf halverwege wordt de roman ronduit banaal. De bloedmooie filosofie-studente die als call-girl functioneert en, daarmee druk bezig zijnde, een aantal citaten van Hegel oplepelt vormt het absolute dieptepunt. Ook de passages over de sluitsteen deden me echter de wenkbrauwen fronsen en eigenlijk alle minder-realistische verwikkelingen vond ik ondermaats.
Kafkaesk is deze Murakami allerminst. Daarvoor mist het diepgang, subtiliteit, zorgvuldige dosering en beklemmendheid. Ik vond dit meer weg hebben van De schaduw van de wind, hoewel die veel pakkender is.
Nee, het is niks voor mij. Grootste pluspunt van de boeken van Murakami blijft dat ze zo makkelijk weglezen. Daarna kan je ze ook weer snel vergeten.

avatar van Bassievrucht
4,0
Tsja, de vertaler is wel erg prominent aanwezig in dit boek. Ook ik heb me gestoord aan de vele fout(jes) die ik tegenkwam. Heel, heel erg slordig. Maar niet zelden vond ik veel zinnen niet lekker lopen.
Omdat ik ook geen Engels lees (en natuurlijk geen Japans kan lezen) weet ik niet of dat met de vertaler te maken heeft.

Wat betreft de voetnoten. Die vond ik bij vlagen erg goed. Maar zoals Jasper al aangaf. Dingen over Beethoven en Mozart hoeven wij natuurlijk niet te lezen (-leuk voor iemand die er niet bekend mee is, maar dat is hier duidelijk nietde bedoeling van de voetnoten. Over de voetnoten over Japanse dingen: niets dan lof. Bovendien zet hij Murakami een paar keer flink op z'n nummer - weet zo even niet meer op welke pagina's, maar volgens de vertaler gaat Murakami wat betreft informatie verschaffen een tweetal keer de mist in.

Heb het boek bijna uit overigens. Vandaag de laatste honderd pagina's lezen.

avatar van Bassievrucht
4,0
Heerlijk boek. Na het einde toe wordt het ietsje minder en de ellenlange beschrijvingen van Kafka vond ik een beetje te veel van het goed. Heb wel erg genoten van Oshima, Hoshino en Nakata.

vier sterren

5,0
Verrukkelijk boek, zijn beste tot nu toe wat mij betreft.. In al zijn absurdisme stevig geworteld in de boeddhistische traditie. Nakata is mijn favoriete karakter uit de moderne literatuur. Murakami is mijn favoriete nog levende schrijver.

3,5
Sai
Engelse versie gelezen.

Inderdaad een heerlijk doorleesboek. Ik kocht op het vliegveld drie weken terug After Dark, en kocht na de vliegreis (hoppa, uit!) meteen deze als mijn tweede Murakami. Sinds ik op mijn twaalfde King verslond heb ik niet meer zo lekker gelezen. De twee verhaallijnen wisselen elkaar zo af dat er een perfecte spaningsboog ontstaat en Kafka, Hoshina en vooral Nakata zijn geweldige personages.

Tijdens de climax valt het allemaal helaas (net zoals vroeger altijd bij King) uit elkaar. Doordat het nooit echt duidelijk wordt waar het nou precies om gaat (vooral het ding dat uit Nakata komt en het gedoe in het woud, alles wat om het sluiten van die poort gaat dus zeg maar) valt de spanning wat weg. En, wederom net als bij King, de seksscenes voelen nogal abrupt en misplaatst.

Hoge literatuur is het niet, maar het leest als een trein. Tegenwoordig kom ik niet meer door King heen, en het zou best kunnen dat ik op mijn veertigste ook geen behoefte meer heb aan Murakami, maar ik heb me vermaakt.

Ik twijfel tussen de 3.5 en 4*.

3,5
Net als mijn eerste Murakami (Opwindvogelkronieken): het leest als een trein, maar blijft te oppervlakkig. Er wordt gestrooid met kennis, het lijkt intellectueel, maar er is uiteindelijk weinig dat je echt aan het denken zet of bijblijft. In dat opzicht doet het me aan Mulisch denken, daar houd ik vaak hetzelfde gevoel aan over.

Maar goed, ik heb er toch wel veel leesplezier aan gehad, je wil toch verder lezen op een of andere manier.

avatar van Bassievrucht
4,0
Wellicht weinig mensen weten het volgende:

Als je het Tsjechische 'Kafka' naar Japans vertaald wordt het 'Kraai'. Vandaar dus 'De jongen die Kraai wordt genoemd'

Gast
geplaatst: vandaag om 12:11 uur

geplaatst: vandaag om 12:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.