menu

Umibe no Kafuka - Haruki Murakami (2002)

Alternatieve titel: Kafka op het Strand

mijn stem
4,20 (245)
245 stemmen

Japans
Psychologisch

650 pagina's
Eerste druk: Shinchosha, Tokio (Japan)

"Kafka op het Strand'' volgt de lotgevallen van twee opmerkelijke figuren. Kafka Tamura loopt op zijn vijftiende verjaardag van huis weg om te ontsnappen aan zijn onmogelijke vader. Nakata, een man op leeftijd die als voornaamste bezigheid het zoeken naar weggelopen katten heeft, is nooit volledig hersteld van een bizar jeugdtrauma. Er wordt een brute moord gepleegd, maar de identiteit van de dader en het slachtoffer is een groot raadsel. Katten praten met mensen, vissen vallen uit de lucht en in een bos verschuilen zich soldaten die sinds de Tweede Wereldoorlog niet ouder zijn geworden. ''Kafka aan het strand'' is het verhaal over een mythische ontdekkingstocht, over hedendaagse taboes, over vadermoord en moederliefde.

zoeken in:
avatar van Freud
3,0
Had in mijn hoofd al een soort bericht geschreven dat ik hier ging achterlaten, maar nu blijkt dat Jasper werkelijk exact verwoord heeft wat ik ook ging zeggen - dan zie ik het nut niet meer zo in van alles nog eens te herhalen

Let wel op, ik ben iets minder negatief dan hij. De vertaler heeft me niet zo gestoord en ondanks het feit dat ik hem volledig volg in zijn ontevredenheid over het af en toe totaal verdwijnen van verhaallijnen en de ergerlijk simplistische psychologische ontwikkelingen op het einde (of ze zijn simplistisch, of er is gewoon geen touw aan vast te knopen...) vond ik bepaalde elementen gewoon te goed om het boek een 2,0 te gaan geven. Eerlijk gezegd vond ik de beste stukken die over de mysterieuze gebeurtenissen in de heuvels en de relatie tussen Nakata en de poezen - twee zaken die halverwege het boek gewoon verdwijnen. Het boek is ook te dik, het interesseerde me allemaal niet meer op het einde, en vooral in het laatste deel gewoon erg slecht geschreven (hoewel over het algemeen wel degelijk hoor, had er voor de rest niet zo veel last van).
Het karakter Hoshino dat halverwege plots opduikt vond ik dan wel erg geslaagd overigens. En zo kan ik blijven doorgaan: dit hele sluitsteen-gedoe is gewoon belachelijk, die CFK-kerel dan weer behoorlijk leuk, Oshima kon me als persoon nooit boeien, mevrouw Saeki is wel geslaagd,...

Kortom, het hele boek is een amalgaam van ideeën, vaak leuk bedacht, maar nooit krijgt je het gevoel dat het boek ook maar ergens heen gaat. Of beter gezegd: je denkt steeds dat je het weet, maar telkens draait en keert het verhaal, om tenslotte als een sisser uit te doven. Ik moet niet per se alles begrijpen als ik iets lees, maar veel hier is zo van de pot gerukt dat ik zelfs niet eens gefascineerd raakte of überhaupt wilde weten wat er aan de hand was - niet echt bevorderlijk voor het leesgenot. Maar het is geen vervelend boek, en ik zou zeggen, als die Murikami nog een beetje blijft oefenen, kan hij misschien wel eens een goed boek schrijven Maar ik heb ook weer niet direct de neiging om naar meer van hem op zoek te gaan moet ik toegeven...

avatar van liv2
liv2 (crew)
Freud schreef:

Kortom, het hele boek is een amalgaam van ideeën, vaak leuk bedacht, maar nooit krijgt je het gevoel dat het boek ook maar ergens heen gaat. Of beter gezegd: je denkt steeds dat je het weet, maar telkens draait en keert het verhaal, om tenslotte als een sisser uit te doven. Ik moet niet per se alles begrijpen als ik iets lees, maar veel hier is zo van de pot gerukt dat ik zelfs niet eens gefascineerd raakte of überhaupt wilde weten wat er aan de hand was - niet echt bevorderlijk voor het leesgenot. .


Dat is de reden waarom ik nog nooit een boek van Murakami heb gelezen (aangedurfd?) Ik vind het niet prettig om een boek te beginnen lezen waarvan ik vermoed dat het m'n petje te boven gaat. Ik wil heel veel moeite doen voor een boek , echt wel, maar tijdens het lezen moet het boek ook wel toegangkelijk worden voor mij. Dat is voor mij de 'deal' tussen mij en het boek.maw 'Jij mag moeilijk zijn als boek, maar dan moet je jezelf ook openen' en dan zal ik moeite doen om je te begrijpen...

avatar van eRCee
2,5
Het is geen moeilijk boek hoor, alleen soms slaat het gewoon even nergens op.
Ben het verder helemaal met Freud eens (en verwelkom hem als nieuwe Murakami hater. )

avatar van liv2
liv2 (crew)
Maar wel een slecht boek blijkbaar bij een score van 2,5?

avatar van Bassievrucht
4,0
De brutaliteit! In een Murakamitopic nog wel!
Edit: @ Ercee was dat.

Ik kan me - als groot Murakami liefhebber - overigens prima vinden in de argumenten (maar daar krijg je mij niet klein mee )

avatar van liv2
liv2 (crew)
Bassievrucht schreef:

Ik kan me - als groot Murakami liefhebber - overigens prima vinden in de argumenten (maar daar krijg je mij niet klein mee )


Even een verduidelijking?

avatar van eRCee
2,5
liv2 schreef:
Maar wel een slecht boek blijkbaar bij een score van 2,5?

Mijn recensie staat op de vorige pagina.

@ Bassievrucht: ik grijp mijn kans nu ik een crewmember achter me heb staan.

avatar van liv2
liv2 (crew)
eRCee schreef:
.
Los daarvan vind ik Kafka op het Strand een erg plat boek. Wat Murakami doet voelt zo gemakkelijk: men geeft een aantal personages de zweem van bijzonderheid, dan creert men een setting die de gemiddelde lezer zal aanspreken en vervolgens voegt men een flinke scheut surrealisme toe om de fantasie te prikkelen en de inhoudsloosheid van de rest te verhullen.Kafkaesk is deze Murakami allerminst. Daarvoor mist het diepgang, subtiliteit,


tja, een 2,5 dan,

avatar van Bassievrucht
4,0
Ik vind een 2.5 nu niet per se slecht (overigens ook allerminst lovend).

En @ liv2: Ik ben gewoon een groot liefhebber van Murakami. Dat er inhoudelijk weinig diepgang heeft en Murakami soms niet meer weet wat ie met het verhaal aanmoet deert me niets.

Voor mij is Murakami's grootste kracht dat situaties ongelooflijk 'echt' kan laten overkomen. Alsof ik erbij ben (en dat terwijl er behoorlijk wat surrealisme inzit).

En daar hoeft absoluut niet moeilijk voor te schrijven, eerder makkelijk.

avatar van liv2
liv2 (crew)
Bassievrucht schreef:

Voor mij is Murakami's grootste kracht dat situaties ongelooflijk 'echt' kan laten overkomen. Alsof ik erbij ben (en dat terwijl er behoorlijk wat surrealisme inzit).



Kan je me dan 1 boek aanraden van hem, het beste dan wel he, ik zal me er eens 'inwerpen'

avatar van Bassievrucht
4,0
Het beste... daarover lopen de meningen uiteen. Ik zou zeggen, Hard-boiled Wonderland, of Opwindvogelkronieken (alom geprezen hier op BM).

avatar van Grovonion2
of toch ook wel Norwegian Wood. Ondanks dat het vermoedelijk over-gehypete is vind ik het toch zijn beste.

avatar van Bassievrucht
4,0
Ik vind het een van de minste , liever spoetnikliefde en ten zuiden van de grens. Maar denk dat Murakami beter bekend staat om zijn absurde uitspattingen. Dans Dans Dans is ook zeer sterk (maar sluit wel een vierluik af).

avatar van thomzi50
2,5
Net zoals Jasper op de vorige pagina, voel ik me toch genoodzaakt enigszins tegen de stroming in te gaan. Allereerst wat betreft het verhaal: het fantastische spreekt mij al weinig aan, en nergens, maar dan ook nergens, weet Murakami echt sfeer op te roepen, zoals hij dat in bijvoorbeeld Norwegian Wood wel heel goed deed; dat komt vooral doordat hij er vanaf meet af aan allerlei citaten en gezegdes en wat al niet tegenaansmijt, er terloops nog de Oedipus-geschiedenis in verwerkt, de Oorlog erbij haalt, etc. Het lijkt alsof hij er zoveel mogelijk in wilde stoppen, zodat menig lezer er waarschijnlijk ook van alles uit zou halen. Alleen: ik kreeg niet het idee dat hij zelf nog volledige regie had over het verhaal. Met name het slot(gedeelte van Kafka) vond ik uitermate matig, vrijwel alles wat daarin voorkomt wordt er uit het niets bij getrokken.

Dit alles wordt versterkt door de vertaling, die niet alleen merkwaardig veel fouten bevat (voor een derde druk), maar ook allerlei overbodige voetnoten geeft die me alleen maar uit het verhaal hebben en overbodigheden uitleggen. Als iets over een persoon/land/streek nodig is voor de roman, had Murakami het er zelf wel in verwerkt, en als ik nieuwsgierig ben, zoek ik het zelf wel op. Nee, ik stoorde me er nogal aan. Nu klink ik wel erg negatief, want ik heb dit boek in één adem uitgelezen, het is soepel geschreven, en met sommige personages krijg je inderdaad enige compassie, al viel ook dat me tegen, eerlijk gezegd.

5,0
Voor mij met Norwegian Wood dé topper van Murakami. Het sluit heel goed aan bij de verhaallijnen van de andere boeken (lees Hardboiled Wonderland maar eens voor dit boek...) en levert nieuwe inzichten op hoe Murakami's werelden in elkaar steken.

Dit boek bevat elk aspect van Murakami's schrijven: het surrealistische, het nostalgisch realistische, het romantische, het komische, het absurde... En dat alles in een perfecte balans in die bekende bedrieglijk eenvoudige stijl. Dit boek klopt tot in de puntjes en is telkens weer een hele belevenis om te lezen. Geweldig boek.

5,0
Ik ben nog bezig dit boek te lezen. Het is misschien niet het beste boek van Murakami, maar mogelijk komt dat doordat ik verpletterd was door de Opwindvogelkronieken. Lekker absurdistisch.

Goed bij Kafka gaat hij ook weer lekker met de fantasie aan de slag, ik vind het geweldig !!! Je weet niet meer wat je wel en niet moet geloven, zoals Hoshino ook aangeeft op een gegeven moment. In het begin geloofde hij totaal niets van Nakata, maar later wel. Fantastisch hoe je heen en weer wordt geslingerd.

En dat alles bij een zeer toegankelijke schrijfstijl.

ps. de voetnoten storen mij in het geheel niet. Ik lees ze ook lang niet allemaal. Ga maar eens de Goddelijke Komedie lezen, dan zit je de hele tijd te bladeren.

avatar van Abubakari
4,5
Een surrealistisch filosofisch verhaal over een 15 jarige die weg loopt om de vloek van zijn vader te ontlopen en over een zestiger die met katten kan praten. Over een man, Johnnie Walker genaamd, die katten vangt en open snijdt omdat hij kattenzielen nodig heeft voor een fluit. Over een Androgyn en een gemankeerde zangeres/bibliothecaire die Kafka onderdak verlenen. Over een magisch bos waarin de tijd zijn eigen loop heeft genomen. Of hoe Kafka Tamura zichzelf zoekt. De verhalen over Kafka en Nakata wisselen elkaar af, maar langzaam maar zeker lopen ze in elkaar over.

Een zeer apart, maar ook erg mooi geschreven boek waarin je naar hartelust de vragen die het boek achterlaat naar eigen interpretatie kunt beantwoorden. Of niet, dat kan ook.

Het is inmiddels een jaar of 2 geleden dat ik dit boek las. Als je dan toch nog regelmatig terugdenkt aan personen en gebeurtenissen lijkt mij dat een goed teken.

avatar van Kólja Krasótkin
4,0
Ik vond het wel een verrassend boek.
Toegegeven, het einde is natuurlijk bijna science fictionachtig, maar ik vind (tot nu toe) de ideeën van Murakami wel verfrissend. Mijn favoriete personage is Kafka, in wie ik me wel goed kan verplaatsen. Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat Murakami her en der wat sadistische trekjes heeft, zoals hij bijv. het kattenritueel van Johnny Walker beschrijft. In De Opwindvogelkronieken komen ook dergelijke minder smakelijke scènes voor.

Al met al heb ik ervan genoten en ik geef 4 *.

avatar van liv2
liv2 (crew)
Nogmaals opgeschreven in mijn te lezen lijst...

Wat ben ik toch een 'sissy',... Ik durf het precies niet aan iets te lezen van Murakami, ik heb altijd het gevoel dat het te 'complex' is voor mij, ja en ik zeg het eerlijk, dat ik er te 'dom' voor ben of zo....hmmmm, 650 blz, vrij veel.... Een queeste is dat wel, niet?......Ik vrees ervoor...
Zie je, ben weer bezig, twijfel, twijfel... Kan iemand, die mijn smaak van boeken kent, me overhalen er aan te beginnen, of laat ik deze kelk aan mij voorbij gaan????

avatar van gert_r
3,5
liv2 schreef:
Nogmaals opgeschreven in mijn te lezen lijst...

Wat ben ik toch een 'sissy',... Ik durf het precies niet aan iets te lezen van Murakami, ik heb altijd het gevoel dat het te 'complex' is voor mij, ja en ik zeg het eerlijk, dat ik er te 'dom' voor ben of zo....hmmmm, 650 blz, vrij veel.... Een queeste is dat wel, niet?......Ik vrees ervoor...
Zie je, ben weer bezig, twijfel, twijfel... Kan iemand, die mijn smaak van boeken kent, me overhalen er aan te beginnen, of laat ik deze kelk aan mij voorbij gaan????

Kafka op het Strand is goed te doen. Persoonlijk vond ik het ook interessanter dan die 1Q84-trilogie. Als je het zekere voor het onzekere wilt nemen gewoon eerst aan Norwegian Wood beginnen. Dat is helemaal rechttoe rechtaan. Je moet je er niets van aantrekken dat de schrijver heeft gezegd dat het z'n vreemdste boek is, daar zal hij wel z'n eigen redenen voor hebben...
Veel plezier!

avatar van Pythia
liv2, ik denk dat Murakami je wel zal bevallen.
Hij heeft een rijke fantasie, maar als je bijvoorbeeld met Norwegian Wood begint kun je er rustig aan wennen. Moeilijk zal het voor jou zeker niet zijn.

Edit: ik zie zojuist de aanbeveling van gert_r. Kafka op het Strand heb ik niet gelezen, maar over Norwegian Wood zijn we het eens

avatar van cortez
5,0
Misschien past dit boek qua magisch-realistisch gehalte en qua omvang wel in het rijtje naast De Opwindvogelkronieken en de 1Q84 boeken.

Maar in tegenstelling tot de 1Q84-reeks waar ik het gevoel had dat er een magische wereld op poten werd gezet, die eigenlijk nooit ten volle van de grond kwam of in tegenstelling tot De Opwindvogelkronieken waar er op het einde misschien net teveel losse draadjes blijven hangen (en het derde deel niet helemaal naadloos aansluit bij het voorgaande) had ik hier het gevoel dat er sprake was van een, zeg maar, 'eerlijk surrealisme'. Wat er allemaal voor buitenissigheden gebeuren, het lijkt ergens wel steek te houden en anderzijds worstelen de hoofdpersonages ook met zoveel vragen dat je gewoon samen met hen in het duister kan tasten.

En of ik het nu allemaal begrepen heb of niet, lijkt me bij dit verhaal misschien niet het belangrijkste. Het is bovenal zo aangenaam en intrigerend om te vertoeven in die magische wereld van Murakami waar alles zowaar kan gebeuren, en het ene prachtige personage na het andere opdraaft.

avatar van Co Jackso
4,0
Mijn eerste kennismaking met een boek van Haruki Murakami is mij zeker niet tegengevallen. Niettemin zit ik wel met een aantal vragen die ontbeantwoord zijn gebleven. Speurend op het internet ben ik erachter gekomen dat er geen eenduidig antwoord is en dat de meeste lezers achterblijven met soortgelijke vragen. Ik ga er maar vanuit dat het de bedoeling is geweest van de schrijver om de lezer verschillende theorieën voor zichzelf te vormen.

Deels heb ik daar ook geen probleem mee, maar op een aantal momenten gaat Murakami iets te ver. Met name tegen het einde aan in het bos zijn de surrealistische momenten wat minder geslaagd. Sowieso kon de verhaallijn van Kafka mij steeds minder boeien, in tegenstelling tot die van Nakata en Hoshino. Geweldige karakters die ook nog eens een interessante ontwikkeling doormaken. Sowieso fascineerde hun onderlinge relatie mij het meest.

Het taalgebruik is af en toe behoorlijk plat, hoewel ik mij er niet echt aan kon storen. Hetzelfde geldt voor de voetnoten. Ik ben in ieder geval zeer benieuwd geworden naar de andere boeken van Murakami, al hoop ik dat hij surrealistische momenten niet te absurd maakt.

yorgos.dalman
endtroducer schreef ergens in 2007:
...maar men kan niet ontkennen dat het intellectueel weinig diepgaande literatuur is.
En wat dan nog? Datzelfde kun je zeggen van schrijvers als Charles Bukowski en Raymond Carver - en toch zijn het juist deze schrijvers die je als geen ander het gevoel geven dat ze over het echte leven schrijven, met alle mysteries, geheimen en raadsels van dien...

avatar van Rudi S
yorgos.dalman Ik vond dit op Wiki (waar ook vaak weer de meningen over verschillen) maar Bukowski past daar perfect in hoor

Kenmerken[ intellectueel
Onafhankelijkheid. Het standpunt van de intellectueel is niet gebonden aan specifieke belangen, waardoor hij vrij is om aan elke belanghebbende partij in een kwestie kritische vragen te stellen. De intellectueel verdedigt soms het standpunt van de universaliteit. Een waarde die door intellectuelen regelmatig wordt toegejuicht, is het vermogen een onafhankelijk en autonoom leven te leiden.

Kritisch denken. Een intellectueel vraagt graag aandacht voor wat anderen het liefst vergeten. Hij neemt vaak het voortouw in een aanval op de gevestigde orde en op gangbare opvattingen en conventies.

Betrokkenheid. De intellectueel is veelal betrokken bij de toestand in de wereld met betrekking tot waarheid, gerechtigheid, meningsvorming en smaak. Hij gaat er meestal van uit dat hij maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft en politiek stelling moeten nemen. Intellectuelen worden daarom soms het geweten van de natie of de wereld genoemd.

avatar van Donkerwoud
4,5
Ik denk ook wel eens dat kritiek op Murakami ook onbegrip is voor de manier waarop Japanse kunstenaars spelen met verwijzingen. In hun werk heeft het vaak weinig te maken met inhoudelijk iets toevoegen aan waar naar verwezen wordt, maar het wordt een soort eindeloze web van connecties waarbij er steeds sluitende betekenissen uitgesteld worden. Het is meer een onoplosbaar raadsel waarvan de schoonheid hem in het onbeantwoorde en het niet-sluitende zit, niet zozeer in oplossingen van conflicten of een coherente betekenislagen.

yorgos.dalman
@Donkerwoud:
Het is meer een onoplosbaar raadsel waarvan de schoonheid hem in het onbeantwoorde en het niet-sluitende zit, niet zozeer in oplossingen van conflicten of een coherente betekenislagen.

Stuitend mooi gezegd.

@Rudi S:
Die hele wiki-quote maakt weer dat iemand als Bukowski juist een superintellectueel is, als schrijver die zich van niets of niemand of welke gevestigde organisatie dan ook iets aantrekt.
En waar plaatsen we Murakami dan, zijn personages zijn meestal ook bijfiguren zonder schijnbaar grote ambities, die desondanks vrij autonoom en autodidactisch lijken te zijn en ongewild in en uit verhalen schieten die soms akelig dicht bij de Waarheid achter het Leven lijken te komen...

avatar van Asaharo
An intellectual says a simple thing in a hard way. An artist says a hard thing in a simple way. Net "Notes of a dirty old man" gelezen.

yorgos.dalman
Net uitgelezen. Kan er niet echt een zinnig woord over zeggen behalve dan dat het me nauwelijks geboeid heeft.
Het is een ratjetoe aan dwaze voorvallen zonder dat ik me echt zit te verwonderen, hetgeen me wel de bedoeling lijkt te zijn.
Ik bedoel de regen van vissen komt letterlijk uit de lucht vallen zonder dat er verder iets zinnigs mee gedaan wordt. Dat soort scènes valt dan voor mij als los zand uit elkaar.

Waarom zo hoog in de top 250 of waarom het een klassieker moet zijn in Murakami's oeuvre gaat geheel aan mij voorbij. De man heeft betere boeken op zijn kerfstok.

avatar van Wickerman
4,0
Pfoe, dikke pil. Gekocht op het station toen ik urenlang moest omreizen omdat iemand zich voor de trein had geworpen, maar dat terzijde. Indrukwekkend boek. Ik had Norwegian Wood al een keer van Murakami gelezen en die deed me weinig. Dit boek, en met name de verhaallijnen buiten Kafka, vond ik erg sterk. Surrealistisch, mysterieus en een geweldig duo in Nakata en Hoshi-boy. En die pratende katten waren een leuk extraatje.

3,5
Vermakelijk boek, maar ik vond Hard-boiled wonderland beter. Daar lijkt Murakami het verhaal helemaal rond te krijgen, maar misschien heeft hij dat bewust niet gedaan in dit boek. In dat geval had hij het wat korter kunnen houden wat mij betreft, door wat beschrijving te schrappen.

Die betweterige voetnoten zijn vreselijk. Als vertaler moet je je zo onzichtbaar mogelijk maken, maar dat is die meneer Westerhoven niet gelukt. Op sommige momenten zegt hij ook dat Murakami iets verkeerd heeft terwijl het dan toch echt bijvoorbeeld Oshima is die een uitspraak doet.

4,5
Prachtig, samenhangend in onsamenhang. Ook de onbeantwoorde verhaallijnen doen mij deugd. Lof voor de vertaling trouwens.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:57 uur

geplaatst: vandaag om 04:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.