menu

De Perzik van Onsterfelijkheid - Jan Wolkers (1980)

mijn stem
3,79 (48)
48 stemmen

Nederlands
Psychologisch

239 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij, Amsterdam (Nederland)

Ben Ruwiel ziet aan hoe Amsterdam de bevrijding herdenkt. Hijzelf is arbeidsongeschikt terwijl zijn vrouw Corrie - vroeger een verzetsheldin - vegeteert in bed. Ben houdt grote schoonmaak en ruimt onder andere haar oude, verroeste brommer op. Hij krijgt hiervan vrijwel direct spijt en gaat op zoek naar een nieuwe. Ondertussen denkt hij na over zijn vrouw, zijn verleden en zijn hond Snoet, die het niet lang meer zal maken.

zoeken in:
avatar van mjk87
3,5
Wel bijzonder om eerst met ruim 30 pagina's stream of consciousness te beginnen, iets dat in het begin nog wel even verwarrend kan zijn maar al snel prima leest, mede door het rauwe taalgebruik van Wolkers waardoor je helemaal meegaat in de wereld van de hoofdpersoon. Ik vind overigens wel dat hij te vaak 'ineens' en 'toen'gebruikt, iets dat in een volgend boek dat ik nu lees nog vaker voorkomt en daar echt stoort.

Verder ook wel een mooi boek en op punten emotioneel (vooral met de hond), maar ik mis allicht nog de leeftijd om dit helemaal te begrijpen. Ik zie deze mensen toch eerder als slachtoffer van zichzelf dan van de wereld, en daar kan ik minder in meeleven. Het speelt nog wel tijdens een dag waar Ruwiel voor gevochten heeft en nu niet meer bijhoort, maar wiens schuld is dat? Daarom is die link tussen Bevrijdingsdag en zijn leven er voor mij iets te veel op de achtergrond en is dit meer een boek of eender welke mislukkeling in de maatschappij. Niet slecht, maar niet het geweldige dat sommige anderen erin zien. 3,5*.

avatar van Jason82
3,5
Een bijzonder boek, het lezen meer dan waard.

Ik kwam lastig in het verhaal, wellicht een combinatie van wennen aan de schrijfstijl van Wolkers en het feit dat ik vrij weinig tijd had waardoor ik dagelijks max 20 bladzijden las. Ik moest een dag later nogal eens terug bladeren om weer in het verhaal te komen.

Bij de start van het 2e hoofdstuk (Middag) ging ik voortvarender te werk. Televisie uit en in 1 avond het hele hoofdstuk gelezen. Wat een geweldige passages. Ik haal er 1 naar voren; het deel waarin Ben door Het Rijksmuseum scharrelt, op zoek naar de Canadese veteraan die hij eerder ontmoet had. Ondertussen nog steeds een half bevroren stuk pens onder zijn kleren (steeds meer lekkend en stinkend, ik werd zelf ongemakkelijk bij het idee om met die viezigheid te moeten rondlopen) zijn tube met rattengif bij de hand en een zak met worteltjes die hij die hele dag al op volstrekt willekeurige momenten aan passanten aanbood. Hilarisch als hij de suppoosten die hem uiteindelijk op resolute wijze verwijderen uit het museum uit het niets nog een worteltje aanbied.

Bens leven, en dat van zijn vrouw, lijkt met het beëindigen van de 2e wereldoorlog 35 jaar geleden eveneens tot een einde te zijn gekomen. Heel fraai beschreven door een schrijver waar ik in de toekomst meer van wil lezen.

3,0
Een boek dat wel de moeite waard is om te lezen, dat wel. En je herkent de Wolkers-stijl die de beschrijving van zaken duidelijk en beperkt houdt. Het boek ging mij echt pakken in hoofdstuk 3, in het laatste hoofdstuk. Daarvoor kwamen bij mij als emoties jegens de hoofdpersoon medeleven en irritatie naar boven. Tja, ik heb een voorkeur voor andere boeken van deze schrijver.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:07 uur

geplaatst: vandaag om 20:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.