Penpal - Dathan Auerbach (2012)
mijn stem
4 stemmen
Engels
Griezel
252 pagina's
Eerste druk: 1000Vultures,
Pensacola (Verenigde Staten)
Een man onderzoekt de schijnbaar ongerelateerde bizarre, tragische en gruwelijke gebeurtenissen uit zijn kindertijd in een poging hen eindelijk te begrijpen. Het begint met slechts fragmenten uit zijn eerste jaren, die, naar hij ontdekt, onderdeel zijn van een enkel verschrikkelijk verhaal dat zijn gehele leven, en dat van de mensen om hem heen, gevormd heeft.
1
geplaatst: 1 juni, 12:44 uur
Goed.
Een fraai geschreven, geregeld onheilspellend verhaal waar je helaas veel spoilers van tegenkomt op het internet. Het blijkt dan ook materiaal dat zijn oorsprong vond op de Creepypasta-pagina, waarin diverse schrijvers hun eigen spookverhaaltje kunnen opstellen met ongelimiteerd formaat. Dathan Auerbach is daartussen toch een van de meer getalenteerde.
De opdeling en niet-chronologische volgorde leveren in ieder geval meteen een positieve bijdrage met het feit dat de lezer wordt uitgedaagd om mee te puzzelen. Geregeld ligt de hint er nogal dik bovenop, maar het naïeve karakter van de twee jonge hoofdrolspelers wordt goed beschreven. Bij vlagen oogt het allemaal een beetje eenvoudig en herhaald, maar Auerbach vindt toch steeds weer een frisse draai om de lezer weer even in het ongewisse te zetten.
Sommige hoofdstukken zijn echter wat lang en iets te beschrijvend. Zeker het eerste hoofdstuk, getiteld Footsteps, blijkt een oefening te zijn in hoe lang ik iets kleins kan uitrekken. In dat opzicht lijkt Auerbach iets te opzichtig op zoek te zijn naar het vullen van extra pagina's, maar herpakt zich gelukkig erg sterk met de finale. Ontroerend, verontrustend en goed gevonden. Toch wel erg knap voor een debuut en fijn dat de schrijver ook de ruimte toebedeeld heeft gekregen om het op papier te zetten.
Een fraai geschreven, geregeld onheilspellend verhaal waar je helaas veel spoilers van tegenkomt op het internet. Het blijkt dan ook materiaal dat zijn oorsprong vond op de Creepypasta-pagina, waarin diverse schrijvers hun eigen spookverhaaltje kunnen opstellen met ongelimiteerd formaat. Dathan Auerbach is daartussen toch een van de meer getalenteerde.
De opdeling en niet-chronologische volgorde leveren in ieder geval meteen een positieve bijdrage met het feit dat de lezer wordt uitgedaagd om mee te puzzelen. Geregeld ligt de hint er nogal dik bovenop, maar het naïeve karakter van de twee jonge hoofdrolspelers wordt goed beschreven. Bij vlagen oogt het allemaal een beetje eenvoudig en herhaald, maar Auerbach vindt toch steeds weer een frisse draai om de lezer weer even in het ongewisse te zetten.
Sommige hoofdstukken zijn echter wat lang en iets te beschrijvend. Zeker het eerste hoofdstuk, getiteld Footsteps, blijkt een oefening te zijn in hoe lang ik iets kleins kan uitrekken. In dat opzicht lijkt Auerbach iets te opzichtig op zoek te zijn naar het vullen van extra pagina's, maar herpakt zich gelukkig erg sterk met de finale. Ontroerend, verontrustend en goed gevonden. Toch wel erg knap voor een debuut en fijn dat de schrijver ook de ruimte toebedeeld heeft gekregen om het op papier te zetten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.