Ik ben een groot fan van de spellen, dus moest dit boek er ook een keer van komen. Had er nog best wat verwachtingen van, en die zijn toch aardig uitgekomen. Het is eigenlijk ook precies wat ik er van had verwacht. Trouwens, wel een echt jongensboek eigenlijk, met de nodige shits en fucks die je om de oren vliegen. Tom Clancy heeft eel aandacht voor beschrijvingen van het wereldje van de CIA, anti-terrorisme-eenheden, enz. Hij lijkt echt te weten waar hij over praat, want alles komt tot in detail in bod eigenlijk. Van de mentaliteit van dat soort soldaten tot aan de hele bureaucratie en de wapens aan toe. Zelfs dingen als hoe een wapen wordt schoongemaakt worden soms beschreven.
In het boek zitten uiteraard ook meerdere gevallen waarbij het team ingezet wordt, al gaat het meeste aandacht uit aan het oprichten en vormen van het team en de eindeloze trainingen maar ook de uitgebreide voorbereidingen aan de bad guys, daar ga ik later wat verder opin. De spanning wordt goed opgebouwd. De nadruk ligt niet eens zo heel erg op sensatie en de uiteindelijke uitvoering van de missies is eigenlijk steeds vrij kort. Het voelt echt als een realistisch inkijkje in hoe zulke dingen eraan toegaan, zeer boeiend om te lezen. Clancy wist eigenlijk in die bijna 1000 pagina’s voortdurend mijn aandacht vast te houden, alleen op het einde werd het wat teveel van hetzelfde bij het schetsen van de terroristen, en qua spanning vind ik het einde niet eens het hoogtepunt van het boek, wel wat betreft machtsvertoon van het team, op een andere manier weer een imposante climax.
Wat de bad guys precies van plan zijn wordt geleidelijk uit de doeken gedaan, wat het allemaal wat interessanter maakt. Helaas blijken de terroristen extreme milieufreaks te zijn, het sprak niet helemaal tot mijn verbeelding, vond het ook niet geloofwaardig dat zoveel mensen nog zulke grote natuurfreaks zijn. Wel is het interessant om te zien hoe ze het nogal groot aanpakken.
Zo heel af en toe is het boek lichtelijk Amerikaans patriottistisch misschien, maar het valt eigenlijk nog heel erg mee, en misschien moet je eerder zeggen dat dat niet zozeer uit het boek komt maar meer uit een enkel personage erin, wat verre van ondenkbaar is.
Rainbow Six is eigenlijk mijn eerste boek van de serie en ook van Tom Clancy, maar er halverwege binnenvallen was geen probleem. Er zitten wel wat verwijzingen naar eerdere boeken in, maar die zijn goed te volgen en verder niet relevant voor het verhaal, en ik ben ze alweer vergeten. Clancy is gewoon een goede schrijver binnen het genre, een specialist die weet waar hij over schrijft of in elk geval zijn kennis effectief weet te combineren met fictie en daarna de losse eindjes aan elkaar knoopt. 4.0*, maar dat is misschien ook omdat ik gewoon een Rainbow Six-fan ben en het onderwerp me aanspreekt.