menu

Malazan Book of the Fallen 1: Gardens of the Moon - Steven Erikson (1999)

Alternatieve titels: Het Malazijnse Rijk | De Tuinen van de Maan | Het Spel der Goden #1

mijn stem
4,00 (16)
16 stemmen

Engels
Fantasy

523 pagina's
Eerste druk: Bantam Press, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Het Malazijnse Rijk, het is een grootmacht die stormenderhand de ene na de andere stad op het vasteland van Genebackis verovert. Maar in een periode van tientallen jaren van oorlogvoeren zijn de vazalstaten leeggezogen. Een burgeroorlog dreigt. Zelfs de keizerlijke legioenen, gehard na jarenlange oorlogen die zowel met gewone soldaten als met magiërs worden uitgevochten, verlangen naar rust. Ook Sergeant Whiskeyjack en zijn meedogenloze Bruggenbranders hoopten na de verovering van de stad Pale op een moment van rust. Maar keizerin Laseen, heerseres over het Malazijnse Rijk, heeft haar roofzuchtige blik nu gericht op Darujhistan, als laatste van de Vrije Steden nog niet in handen van het keizerrijk. En haar veroveringsdrift duldt geen uitstel. Dan, vanuit onvermoede windrichting, rommelt de donder van de rebellie; een geduchte macht is opgestaan tegen het Rijk. De machtige magiër Anomander Rake, leider van een mysterieus en oud ras van krijger-magiërs, de Tiste Andii, heeft aansluiting gezocht bij de Vrije Steden, tegen het keizerrijk. Whiskeyjack en zijn mannen, die inmiddels in het geheim in Darujhistan de komst van de keizerlijk troepen voorbereiden, krijgen het zwaar te verduren als ook Anomander Rake in zijn vliegende bolwerk Maan's Telg boven de stad verschijnt...

zoeken in:
avatar van Chungking
4,0
Zeer te pruimen begin van wat een erg boeiende serie lijkt!
Absolute aanrader voor fantasy liefhebbers (je kan beter dit lezen dan de series van Goodkind, Jordan, of zelfs Feist), zeker degenen die op zoek zijn naar een zekere originaliteit.

Op zich is dit niet echt mijn stijl van fantasy: ik ben eerder te vinden van werelden waar magie een 'bijrol' speelt, wat op de achtergrond van het verhaal aanwezig is, en waar magiërs niet zomaar alles kunnen en bijna goddelijke krachten hebben (zoals pakweg in 1 keer en stad verwoesten) - Zie bv. De zienertrilogie van Robin Hobb of A song of ice and fire van Martin.
Ook voor het idee dat goden zich expliciet mengen met de acties van mensen ben ik niet meteen gewonnen.

Maar het moet gezegd worden, Erikson heeft zijn wereld en zijn verhaal voldoende in de hand dat hij er vlot mee wegkomt en dat bovengenoemde elementen mij niet konden storen. Ook (top)magiërs en goden moeten zich immers houden aan bepaalde regels en 'het spel' meespelen, en ook hun plannen kunnen gedwarsboomd worden. In tegenstelling tot bij Goodkind of Jordan heb je heel de tijd het gevoel dat de schrijver heel goed weet waar hij met zijn verhaal naartoe wil, en dat alles (alle rassen en personages die aan bod komen) in functie staat van een lange termijn verhaal - en dat het niet is van 'laat ik gaandeweg er nog wat bijverzinnen'.

Het begin is wel even doorworstelen, wegens een groot aantal personages (zoals wel bij meer fantasy het geval is), ietwat weinig omkadering, en het niet meteen hebben van een duidelijk hoofdpersonage waarmee je kan sympathiseren. Tegelijk prikkelt dit ook wel de fantasie natuurlijk, en na de eerste 100 p. ben je toch wel helemaal mee - gewoon blijven lezen en alles wordt gaandeweg duidelijker dus.

De schrijfstijl is niet zo bijzonder maar zeker ook niet storend (leest zeer vlot) of simplistisch; toch moet Erikson m. i. het vooral hebben van zijn goede opbouw. Zo komen zowat alle verhaallijnen kundig samen tijdens het feest van vrouwe Simtal, wat de laatste 100 pagina's vanzelfsprekend vuurwerk oplevert. Daarnaast zitten er ook heel wat leuke en boeidende personages in het boek (bv. snelle Ben, Kruppe en natuurlijk Whiskeyjack), en een aantal waarvan je het potentieel voor verder in de serie al voelt (Calladan Bhrood). Het zou eigenlijk standaard moeten zijn, maar toch slagen vele fantasy-schrijvers er niet in: dit boek is én een afgerond geheel én prikkelt als bouwsteen voor het vervolg van de serie.

Enige kanttekening is nog dat ik toch mijn vragen had over het nut en de werkelijke noodzaak van een aantal personages (Toc, Crokus,Coll, Sorry en zelfs Paran), en over waarom bv. zij net worden uitgekozen als vehikel voor de goden... Maar goed, dit kan nog duidelijk worden verderop in de serie.

Meteen door naar deel 2 in ieder geval!

Gast
geplaatst: vandaag om 07:12 uur

geplaatst: vandaag om 07:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.