menu

Malazan Book of the Fallen 1: Gardens of the Moon - Steven Erikson (1999)

Alternatieve titels: Het Malazijnse Rijk | De Tuinen van de Maan | Het Spel der Goden #1

mijn stem
4,00 (16)
16 stemmen

Engels
Fantasy

523 pagina's
Eerste druk: Bantam Press, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Het Malazijnse Rijk, het is een grootmacht die stormenderhand de ene na de andere stad op het vasteland van Genebackis verovert. Maar in een periode van tientallen jaren van oorlogvoeren zijn de vazalstaten leeggezogen. Een burgeroorlog dreigt. Zelfs de keizerlijke legioenen, gehard na jarenlange oorlogen die zowel met gewone soldaten als met magiërs worden uitgevochten, verlangen naar rust. Ook Sergeant Whiskeyjack en zijn meedogenloze Bruggenbranders hoopten na de verovering van de stad Pale op een moment van rust. Maar keizerin Laseen, heerseres over het Malazijnse Rijk, heeft haar roofzuchtige blik nu gericht op Darujhistan, als laatste van de Vrije Steden nog niet in handen van het keizerrijk. En haar veroveringsdrift duldt geen uitstel. Dan, vanuit onvermoede windrichting, rommelt de donder van de rebellie; een geduchte macht is opgestaan tegen het Rijk. De machtige magiër Anomander Rake, leider van een mysterieus en oud ras van krijger-magiërs, de Tiste Andii, heeft aansluiting gezocht bij de Vrije Steden, tegen het keizerrijk. Whiskeyjack en zijn mannen, die inmiddels in het geheim in Darujhistan de komst van de keizerlijk troepen voorbereiden, krijgen het zwaar te verduren als ook Anomander Rake in zijn vliegende bolwerk Maan's Telg boven de stad verschijnt...

zoeken in:
5,0
Een waanzinnig goed boek, Steven Erikson is momenteel de beste Fantasy schrijvern
zo rijk in details en karakters

wel een tip : lees de engelse boeken, de nederlandse vertaling is waardeloos
en daarnaast in het Engels zijn al een stuk 10 titels verschenen
het wachten is nu op februari 2011 als het laatste deel verschijnt van deze machtige
epos : The Crippled God

Brunniepoo
Hier sluit ik me helemaal bij aan, een waanzinnig goede schrijver, jammer als straks het laatste deel verschenen is...

Voor diegene die hier geen genoeg van krijgen heeft Ian C. Esslemont bovendien nog twee boeken geschreven die in dezelfde wereld spelen en van hem verschijnt volgens mij binnenkort een derde boek.

avatar van Chungking
4,0
Zeer te pruimen begin van wat een erg boeiende serie lijkt!
Absolute aanrader voor fantasy liefhebbers (je kan beter dit lezen dan de series van Goodkind, Jordan, of zelfs Feist), zeker degenen die op zoek zijn naar een zekere originaliteit.

Op zich is dit niet echt mijn stijl van fantasy: ik ben eerder te vinden van werelden waar magie een 'bijrol' speelt, wat op de achtergrond van het verhaal aanwezig is, en waar magiërs niet zomaar alles kunnen en bijna goddelijke krachten hebben (zoals pakweg in 1 keer en stad verwoesten) - Zie bv. De zienertrilogie van Robin Hobb of A song of ice and fire van Martin.
Ook voor het idee dat goden zich expliciet mengen met de acties van mensen ben ik niet meteen gewonnen.

Maar het moet gezegd worden, Erikson heeft zijn wereld en zijn verhaal voldoende in de hand dat hij er vlot mee wegkomt en dat bovengenoemde elementen mij niet konden storen. Ook (top)magiërs en goden moeten zich immers houden aan bepaalde regels en 'het spel' meespelen, en ook hun plannen kunnen gedwarsboomd worden. In tegenstelling tot bij Goodkind of Jordan heb je heel de tijd het gevoel dat de schrijver heel goed weet waar hij met zijn verhaal naartoe wil, en dat alles (alle rassen en personages die aan bod komen) in functie staat van een lange termijn verhaal - en dat het niet is van 'laat ik gaandeweg er nog wat bijverzinnen'.

Het begin is wel even doorworstelen, wegens een groot aantal personages (zoals wel bij meer fantasy het geval is), ietwat weinig omkadering, en het niet meteen hebben van een duidelijk hoofdpersonage waarmee je kan sympathiseren. Tegelijk prikkelt dit ook wel de fantasie natuurlijk, en na de eerste 100 p. ben je toch wel helemaal mee - gewoon blijven lezen en alles wordt gaandeweg duidelijker dus.

De schrijfstijl is niet zo bijzonder maar zeker ook niet storend (leest zeer vlot) of simplistisch; toch moet Erikson m. i. het vooral hebben van zijn goede opbouw. Zo komen zowat alle verhaallijnen kundig samen tijdens het feest van vrouwe Simtal, wat de laatste 100 pagina's vanzelfsprekend vuurwerk oplevert. Daarnaast zitten er ook heel wat leuke en boeidende personages in het boek (bv. snelle Ben, Kruppe en natuurlijk Whiskeyjack), en een aantal waarvan je het potentieel voor verder in de serie al voelt (Calladan Bhrood). Het zou eigenlijk standaard moeten zijn, maar toch slagen vele fantasy-schrijvers er niet in: dit boek is én een afgerond geheel én prikkelt als bouwsteen voor het vervolg van de serie.

Enige kanttekening is nog dat ik toch mijn vragen had over het nut en de werkelijke noodzaak van een aantal personages (Toc, Crokus,Coll, Sorry en zelfs Paran), en over waarom bv. zij net worden uitgekozen als vehikel voor de goden... Maar goed, dit kan nog duidelijk worden verderop in de serie.

Meteen door naar deel 2 in ieder geval!

Brunniepoo
Het aantal personages zal niet echt kleiner worden gedurende de serie, integendeel. Zo onoverzichtelijk als aan het begin van het eerste boek wordt het echter niet meer, maar dat geldt eigenlijk voor elke fantasyserie.

Gezien je voorkeuren kan ik je overigens ook The book of words-trilogie van J.V. Jones van harte aanbevelen. Magie op de achtergrond, geen goden en vooral veel complotten à la George Martin.

avatar van Chungking
4,0
Nog even een leuk citaat opgesnord:

'Tell me, Tool, what dominates your thoughts?'
The Imass shrugged before replying. 'I think of futility, Adjunct.'
'Do all Imass think about futility?'
'No. Few think at all.'
'Why is that?'
The Imass leaned his head to one side and regarded her. 'Because Adjunct, it is futile.'

avatar van Chungking
4,0
Ondertussen bezig in het vijfde deel, en de conclusie is nu al dat dit de enige serie is die ik tot nu toe gelezen heb die kan tippen aan George RR Martin's A Tale of Ice and Fire, en misschien zelfs beter is. Dus bij deze wederom wat promotie maken

Belangrijk om weten is wel dat dit niet zo'n halve jeugdboeken zijn (zoals bv. bij Christopher Paolini, Maggie Furey, James Clemens,...) waarbij het gaat om een jong personage met speciale krachten die zal opgroeien om de wereld te redden; lekker luchtig, met een half oog te volgen en zo uit.
Bij Erikson zijn het vaak kleppers van tegen de 1000 p., en je wordt regelmatig echt overstelpt door informatie. Om maar te zeggen dat je je eraan moet willen zetten (maar de beloning is groot, want er valt zoveel meer te genieten ).


Sterke punten van deze serie zijn (o. a.):

1) De wereld is erg knap uitgewerkt, over meerdere continenten (of werelden) met elks hun eigen definiërende kenmerken en specifieke verhalen - uitgespreid over vele eeuwen. Dit houdt ook in vele originele rassen (Jaghut, T'lan Imass, Tiste Andii, Tiste Edur, Barghast, Moranth,...).
Bovendien kent deze serie misschien wel het beste 'magiesysteem' ooit, met de verschillende warrens, holds, het deck en de azath. Hoewel er hier en daar ongetwijfeld wat onder de mat wordt geveegd voelt dit systeem erg logisch en coherent aan (ook al begrijp je er vaak maar de helft van).

2) Erikson is gewoon een goede (fantasy)schrijver, naar mijn mening. Hij neemt zijn lezers serieus, en vervalt niet in lange uitleggerige stukken. Je leert gewoon samen met de verschillende personages langzaam aan meer en meer over het grote conflict waarin de wereld zich bevindt. Zeker in het begin is dit even wennen, omdat er constant wordt gepraat over dingen waar je (nog) niets vanaf weet, maar je beent snel bij.
Daarnaast is het verhaal erg knap opgebouwd, met zaken waar over meerder boeken naartoe wordt gewerkt - zonder dat je het als lezer doorhebt. Je valt vaak van de ene verrassing in de andere, en elk boek staat op zichzelf, terwijl er toch steeds wordt verdergebouwd aan het geheel van de serie.

3) Er zitten ongelofelijk veel geweldige verhaallijnen en indrukwekkende personages (teveel om op te noemen) in deze serie - nog een stuk meer dan bij Martin. Vele van deze verhaallijnen zouden eigenlijk elk op zich al voldoende materiaal zijn geweest voor een geweldige fantasyreeks. Hoewel je af en toe door het bomen het bos niet meer ziet, en vanzelfsprekend niet overal even hard door gegrepen wordt, getuigt het van een enorme verbeeldingskracht (en Erikson weet dit alles weet te combineren tot een geslaagd geheel).

4) Veel fantasyauteurs maken een potje van hun vechtscènes, maar Erikson is hier echt sterk in, en bovendien barsten sommige boeken echt van de actie. De gevechten van Coltaine's Chain of Dogs en de slag om Capustan behoren tot het beklijvendste ooit.

PS: je moet eigenlijk minstens het tweede boek ook gelezen voordat je beslist of de serie iets voor jou is of niet

Brunniepoo
Chungking schreef:

Bovendien kent deze serie misschien wel het beste 'magiesysteem' ooit, met de verschillende warrens, holds, het deck en de azath. Hoewel er hier en daar ongetwijfeld wat onder de mat wordt geveegd voelt dit systeem erg logisch en coherent aan (ook al begrijp je er vaak maar de helft van).




ik betwijfel of ik ooit tot de helft gekomen ben, ik geloof het verder wel met al die warrens enzo.

Verder kan ik me erg goed in je stuk vinden, zeker in je opmerking dat je zeker tot na deel twee moet wachten alvorens te oordelen.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:59 uur

geplaatst: vandaag om 06:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.