Het Ronde Huis - Almar Otten (2014)

Waarom heb ik bij een boek van een Nederlandse schrijver nou altijd het gevoel dat ik iets mis? Een te simpel taalgebruik alsof het voor kinderen geschreven is? Te weinig bloemrijk? Ik weet het niet, maar bij dit boek had ik dat ook weer. De hele levenswandel van de verschillende personages wordt in drie bladzijden volledig uit de doeken gedaan, ook van personages die er eigenlijk niet toe doen, en zo vliegt men ook door de gebeurtenissen heen. Er is aardig geput uit Het Ronde Huis, maar verder blijft er een slap verhaaltje over.
Het verhaal springt van de hak op de tak, mede door alle flashbacks, die wel steeds weer informatie geven, maar naar mijn idee had het wel wat minder gekund. Op zich is het wel een heel leesbaar boek met de nodige vaart, maar het voegt niet veel toe aan het thrillergebeuren.
Het Ronde Huis is natuurlijk een heel interessant gegeven en spreekt zeker tot de verbeelding. Ik ben benieuwd of Jacob Vis het er beter vanaf brengt.