menu

Troost - Arie Boomsma (2014)

mijn stem
2,00 (4)
4 stemmen

Nederlands
Ideeƫnliteratuur

60 pagina's
Eerste druk: CPNB, Amsterdam (Nederland)

De eerste keer dat een mens getroost wordt vindt plaats in het prille begin van het leven, als een vader of moeder een kind in de armen neemt en tot kalmte brengt. Maar naarmate we ouder worden verandert de manier waarop we troost vinden. In plaats van alleen onze ouders gaan ook andere mensen een rol spelen en putten we troost uit de kunsten, de natuur en geloof. Maar hoe werkt troost? Aan de hand van persoonlijke herinneringen onderzoekt Arie Boomsma die vraag. Wat gebeurt er precies na tegenslag: een relatiebreuk, gesmoorde ambities, ziekte of de dood van een vriend? Is troost hetzelfde als het wegnemen van pijn, een manier om het leven lichter te maken? Uitgave in het kader van de Maand van de Spiritualiteit 2014.

zoeken in:
avatar van Koios
1,5
Goedbedoeld essay met weinig diepgang, AB valt in herhalingen en heeft moeite met zich goed uitdrukken, hetgeen hij voor een deel zelf ook toegeeft. Geschreven tgv de Maand van de Spiritualiteit 2014, dus wellicht ook gericht op een grote doelgroep. Wel een leuke gedachtenprikkel die je aanzet om eens na te denken over de wijze waarop JIJ getroost wil worden.

avatar van the Cheshire cat
1,0
geplaatst:
Slecht. Het onderwerp interesseert me wel en had met meer kennis van zaken zeker iets boeiends kunnen opleveren; 'Troost door de eeuwen heen', zoiets. Waarin vonden moeders in tijden van hoge babysterfte troost? Was er buiten het geloof om wel enige troost? Hoe vinden mensen tegenwoordig steun bij verdriet? Wat zijn de verschillen tussen vroeger en nu? Dat soort dingen. Maar Boomsma praat alleen maar over zichzelf, ik had ook eigenlijk niet anders verwacht. Hoe hij als kind zijn hoofd had gestoten en door de juf getroost werd of hoe hij een paar jaar later, in de winter, een duw kreeg van een vriendje en door het ijs zakte, wat hem deed beseffen dat niet iedereen zomaar te vertrouwen is. Daarna volgt een reeks van nare gebeurtenissen in het leven van AB: een vriend waar het niet goed mee gaat (Hij zag er ook slecht uit. ), z'n broer die het slechte pad opgaat, de begrafenis van een oom..

Wat voor Boomsma vooral troostend werkt is de natuur, het geloof, de kunst, maar de voorbeelden die hij daarbij geeft zijn dan weer zo voor de hand liggend: in de kerk een kaarsje aansteken, een wandeling door het bos of een bezoek aan het Van Gogh-museum: De schoonheid van kunst is op zo'n moment een stuk hout waar ik me aan kan vastklampen op de zee van mijn verdriet. (de meest poëtische zin die ik in heel het boekje heb kunnen ontdekken). Daar slaat hij wel de donkere doeken die Van Gogh in Nuenen maakte over, want daar wordt hij alleen maar melancholisch van. Liever de schilderijen met veel kleur, de zonnebloemen, de korenvelden.. Dat stukje sluit hij af met de zin: Op een regenachtige dag bepalen de gele poncho's voor mij het straatbeeld en niet de zwarte of grijze varianten. Ik moet bij gele poncho's altijd aan horrorfilms denken, al helemaal wanneer het kinderen betreft, maar waar zie je die dingen trouwens nog?

Gast
geplaatst: vandaag om 05:40 uur

geplaatst: vandaag om 05:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.