menu

Extaze - Louis Couperus (1892)

Alternatieve titels: Extaze. Een Boek van Geluk | Extase

mijn stem
3,68 (20)
20 stemmen

Nederlands
Romantiek / Psychologisch

128 pagina's
Eerste druk: L.J. Veen, Amsterdam (Nederland)

Cecile van Even is een jonge weduwe en moeder van twee kinderen. Ze houdt zich schuil in haar huisje en laat zich niet te veel in met andere mensen. Ze heeft het goed en is tevreden met wat ze heeft. Maar zodra ze haar contacten weer hervat en de mysterieuze, aantrekkelijke Taco Quaerts ontmoet, komt er ontevredenheid en komen er nieuwe verlangens in haar op. Simpele verlangens naar genegenheid en liefde. Maar Taco ziet haar als iets hoogs en onbereikbaars, als een heilige.

zoeken in:
Asmahan
Extaze is uitgebracht in 1892, niet in 2007.

avatar van heinonlein
4,0
dit is wel hèt boek voor iemand die aan couperus wil beginnen. kort boek, maar wel met álle typische couperus-elementen erin! inclusief weer zijn geweldige vermogen om in vrouwen in te leven.

wie zijn vrouw niet begrijpt, zou couperus moeten lezen, hehe!

4,0
Mooi en indrukwekkend boek, inderdaad erg knap hoe Couperus zich in de vrouw kan inleven. Hoewel ik dat niet helemaal goed kan beoordelen, gezien mijn geslacht.

avatar van Pythia
2,5
Ik vond het een ouderwetse, hoogdravende (om niet te zeggen aanstellerige) damesroman over bindingsangst en platonische liefde.
Mooie zinnen, maar te veel emoties uit een vervlogen tijdperk.

avatar van heinonlein
4,0
dus 100 jaar geleden zou hij 'n hogere score van je krijgen?

avatar van Pythia
2,5
heinonlein schreef:
dus 100 jaar geleden zou hij 'n hogere score van je krijgen?

Tsja, daar zit wel wat in. Honderd jaar geleden zou ik zelf ook anders geweest zijn. Ik vind de emoties hier in ieder geval tijdgebonden. Bij bijvoorbeeld 'De Kleine Johannes' kon ik me beter in de gevoelens van de personages inleven dan bij 'Extaze'.

avatar van Kólja Krasótkin
4,0
Er wordt inderdaad gesproken over een platonische, bijna hoofse liefde. Cecile wordt verliefd op Taco, die wat vrouwen betreft al een reputatie heeft. In het begin vreest Cecile de leêgte, maar aan het eind is zij toch vervuld met een gevoel van geluk, hoewel Taco op reis gaat en haar verlaat. Eind goed al goed.

Alhoewel het boek slechts 103 pagina's telt, zitten inderdaad toch de meeste Couperus-elementen er wel in. Zelfs in 103 pagina's kan hij die voor zijn Haagsche romans zo bepalende sfeer neerzetten, van lethargie, zwaarmoedigheid en het gevoel dat je je lot niet kunt ontvluchten. Typisch voor het naturalisme en boeken uit deze periode.

Het was een vermakelijk boek om tussendoor te lezen, en ik geef 4*.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:36 uur

geplaatst: vandaag om 14:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.