menu

A Storm of Swords - George R.R. Martin (2000)

Alternatieve titels: Een Storm van Zwaarden | A Song of Ice and Fire #3

mijn stem
4,40 (205)
205 stemmen

Engels
Fantasy

973 pagina's
Eerste druk: Bantam Books, New York (Verenigde Staten)

Onverminderd geselen kleine en grote veldslagen het continent Westeros. Verbonden worden even snel verbroken als ze worden gesloten, verraad woekert als een besmettelijke ziekte. Huis Lannister heeft zijn greep op de IJzeren Troon verstevigd, maar het zwarte schaap van de familie, Tyrion Lannister, verzet zich in stilte tegen de machinaties van zijn in intriges bedreven zuster, die zowel zijn vader als zijn verwende neef manipuleert.

zoeken in:
avatar van Chungking
5,0
Wat mij betreft het beste deel uit de reeks "A song of ice and fire" tot dusver. Zoals hierboven gezegd zijn in deel A een paar zaken net iets te lang uitgesponnen, maar deel B is echt onwaarschijnlijk sterk.

Niet kwaad ook dat er eens een serie is waar het derde boek in de reeks (voorlopig) het beste is. Bij vele fantasyseries is het eerste boek nog wel te pruimen, maar wordt het daarna erger en erger. Of soms is het al slecht in het begin, en betert het nooit. In tegenstelling hiermee heeft Martin een aantal verhaallijnen erg knap opgebouwd in de eerste twee boeken, die in dit deel tot een weergaloze climax leiden (beste voorbeeld is natuurlijk de 'rode bruiloft').

avatar van J.Ch.
4,5
Nadat ik A Game of Thrones en A Clash of Kings relatief kort achter elkaar las, duurde het even voordat ik dit derde deel oppakte. Toen ik eenmaal begon, zat de vaart er snel in; halverwege ben ik echter gestopt en iets anders gaan lezen. Het uitstellen en het onderbreken van het lezen was niet omdat de serie me niet boeide, maar omdat ik opzag tegen een bepaald hoofdstuk. Wie het boek gelezen heeft of de serie gezien heeft, weet vast wat ik bedoel.

A Storm of Swords is echter veel meer dan the Red Wedding. Alleen al in letterlijke zin, dit boek is volgens mij de dikste van het stel. Het verhaal wordt nog eens uitgebreid met een aantal nieuwe personages en locaties. Bekende personages zie je ineens in een ander licht. Het belangrijkste voorbeeld hiervan is Jaime. Ik vond het, toen ik de serie begon te kijken, niet te geloven dat ik ooit sympathie zou opvatten voor Jaime. Martin slaagt er echter in om mijn kijk op Jaime heel langzaam te veranderen - net zoals de Jaime aan het eind niet dezelfde is als aan het begin. Zo laat de schrijver zien dat hij meer kan dan een leuk plot bedenken. Niet dat het plot tekort schiet. In tegendeel...

Het verbaast me dat ik mezelf dit hoor denken, maar ik vond het plot soms wat teveel. Niet de gebeurtenissen op zich, maar hoe snel ze op elkaar volgen. Na de enorme impact van de dood van de Starks had het boek eigenlijk snel moeten eindigen, net zoals de vorige delen niet meer al te lang doorgingen na de grootste twist. In plaats daarvan krijgen we in A Storm of Swords nog een paar schokken te verwerken. Met name het middelste gedeelte raakt hierdoor wat uit balans. Daardoor maakt bijvoorbeeld de dood van Joffrey niet zoveel indruk als wel had gekund.

Het begin en einde vond ik daarentegen wel goed in balans. Er zijn veel meer hoofdstukken die minder zwaar op plot steunen, maar op karakterontwikkeling (Jaime, Sansa) of op achtergrondverhaal (Bran). Niet iedereen zal het met me eens zijn, maar ik vond de 'saaie' hoofdstukken een prettige afwisseling. De meer schokkende hoofdstukken maken daardoor des te meer indruk. Door al het geweld halverwege zou je bijna vergeten hoe schokkend bijvoorbeeld de moord op Lord Commander Mormont was (ik was daar behoorlijk boos over toen ik het las). Tegen het einde komt de balans weer terug. Vooral Jons hoofdstukken kon ik erg waarderen (ik begin hem steeds meer te mogen), en Sansa heeft een fantastisch laatste hoofdstuk.
En dan die epiloog! She don't speak... But she remembers.

Er zijn een boel dingen om enthousiast voor te worden voor het volgende boek. Sansa en Arya zijn verder van huis dan ooit. Hetzelfde geldt voor Tyrion Lannister (zijn laatste hoofdstuk was een van de betere uit de hele serie). Jaime is weliswaar terug thuis, maar niet meer dezelfde die hij was. Jons positie aan het einde is zo ongeveer het tegenovergestelde van zijn positie aan het begin. In de vorm van Lady Stoneheart krijgen we misschien eens wat langverwachte wraak. De machtsverhoudingen zijn flink opgeschud, heerlijk. De enige die me niet zo kan schelen is Daenerys (helemaal nu ze Jorah Mormont heeft weggestuurd), en Theon Greyjoy en consorten mis ik in het geheel niet.

Zoals gezegd, het geheel is mijns inziens wat uit balans en daarom vind ik 'm net wat minder dan z'n voorgangers. Daar staat tegenover dat de plot qua inhoud gewoon heel erg goed in elkaar steekt en dat Martin steeds meer investeert in karaktergroei. Daardoor blijft A Storm of Swords ondanks zijn omvang een boek waar je praktisch doorheen vliegt. Soms zou je het uit het raam willen gooien van frustratie (ik was fervent supporter van The King in the North en had een zwak voor The Old Bear) maar daarvoor wil ik veel te graag weten hoe het verder gaat. Ik ben blij dat ik nog twee delen op me heb staan wachten.

avatar van LimeLou
5,0
Één van mijn lievelingsboeken. De snelheid waarmee de hoofdstukken elkaar opvolgen, de doden en de plotwendingen die je om de oren vliegen, de actie, het drama, de diepgang die tussen de woorden door te zien is... alles in dit boek ademt rijkheid. Rijkheid aan karakters, verhalen, omgevingen, intriges die ook voor de lezer in het halfduister verborgen zijn, wendingen, dialogen en zó veel meer. Ongelooflijk dat een boek van meer dan 1000 pagina's dik toch zo spannend en meeslepend kan zijn. Bizar dat een boek zo veel geniale dialogen tussen tientallen karakters heeft en het ook nog flikt om aan te voelen als een weergaloze en emotionele achtbaanrit. Het enige nadeel wat ik zo snel kan bedenken, is Daenarys' karakter, maar daarvoor krijg ik wel tientallen veel interessantere personages voor terug!

Gast
geplaatst: vandaag om 20:48 uur

geplaatst: vandaag om 20:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.