Suikerbeest - Anjet Daanje (2001)
Nederlands
Psychologisch / Thriller
151 pagina's
Eerste druk: Thomas Rap,
Amsterdam (Nederland)
In 'Suikerbeest' schetst Anjet Daanje een meedogenloos portret van een Nederlandse seriemoordenaar. Hij woont, als zovelen, in een rijtjeshuis, heeft een goede baan als salesmanager van een suikerfabriek, hij houdt van zijn vrouw en van de muziek van Marco Borsato. Hij ziet eruit als een man die voor zijn beroep suiker verkoopt - een man als zoveel anderen. Het enige verschil is dat hij moordt. Hij had zelf niet verwacht dat hij zou genieten van het moorden, maar de opschudding die hij in Nederland veroorzaakt, het verdriet van de nabestaanden en vooral de hysterische reacties in de media drijven hem onafwendbaar naar zijn volgende slachtoffer. En het volgende ...
Een typische Nederlandse doorzonwoningthriller met een flinke scheut Bret Easton Ellis, alleen waar American Psycho de billen vanzelf deed samenknijpen, is het hier vooral een duffe bedoening; de moorden zijn zo ongeloofwaardig, op het fantastische af, dat ze moeilijk serieus genomen kunnen worden, laat staan dat er enige spanning bij komt kijken. Hij snijdt bij haar een oor af, maar zij geeft geen kik.
Niet bepaald een European Psycho.
Ook legt ze wel erg de nadruk op het 'zo gewoon zijn' van de hoofdpersoon. Ja, er bestaan seriemoordenaars die getrouwd waren, een 9 tot 5 baan hadden, maar zo'n smetteloos leventje als deze Rutger Jaspers is wel erg onwaarschijnlijk, er is altijd wel iets gaande bij seriemoordenaars, buiten het moorden om bedoel ik.
Vaak ook voor de hand liggend, alsof ze alles wat ze over seriemoordenaars wist in het boekje heeft willen stoppen: het meenemen van trofeeën, kwaad denken over mensen, dan is er ook nog een hond die, je raadt het al....
Ik kan hier weinig mee.
